#slapen

Wakker worden om... 8u, 9u, 10u, 11u, 12u, 13u?

Mijn nieuwe podcast over slapen. https://app.springcast.fm/player/e/29253/00d664/dark Slapen kan een probleem zijn voor een aantal hoogbegaafde, hoog sensitieve beelddenkers. Moeilijk in slaap komen. Of halverwege de nacht wakker worden en niet meer kunnen slapen. Na angstige dromen niet meer durven slapen. Op deze leeftijd ontwikkelen kinderen zich ook in de slaap. Goede slaap is dus van…

Soms overweeg ik om me op de vloer te leggen, maar dan besluit ik dat ik niet flauw moet doen. Het is maar een bed, en het zijn maar gedachten. Andere mensen gaan gewoon slapen, zonder te piekeren over het gepieker dat hun meubels opgeslorpt hebben. Pieker kwadraat.

"Andere mensen moeten niet met zo'n rommelhoofd gaan slapen." Zegt mijn rommelhoofd.

"Doe niet zo. Het is heus zo erg niet." Zeg ik terug.

Mijn rommelhoofd voelt zich slecht nu. Want hij kan er ook niet aan doen dat de gedachten blijven komen.

"Kop op. Misschien is deze nacht anders." Zeg ik dan om hem op te beuren. "En als het weer van 't zelfde is... Misschien zullen we dan na vannacht eindelijk goed kunnen verwoorden waarom de bewuste ongeleerdheid van de gemiddelde mens een morele ramp is."

"Misschien is het eerst belangrijk om het verschil te weten tussen oprechte onwetendheid en het gewillig negeren van informatie dat tot een schuldige vorm van onwetendheid leidt." Begint mijn rommelhoofd.

"Ja ja." Zeg ik, terwijl ik in bed kruip.

"Een mens kan niet alles weten. Maar in een wereld waarin kennis macht is, zal een gebrek aan kennis altijd leed veroorzaken. Het is daarom moreel fout om informatie af te wijzen wanneer die beschikbaar is. Een gebrek aan kennis van de andere leidt tot een gebrek van empathie. Een gebrek van kennis van de wereld en gebeurtenissen leidt tot onvoorziene rampen. Een gebrek aan kennis leidt tot effectievere misinformatie en leugens die onze onwetendheid misbruiken. Een gebrek aan kennis zorgt er voor dat we niet kunnen relativeren, en dat we niet weten wie we zijn, wat we doen en waarom. Een gebrek aan kennis l-"

"Ik snap het." Zeg ik.

"En we kunnen nooit alles weten." Zegt mijn rommelhoofd. "We kunnen ons nooit alles op tijd beseffen. We kunnen nooit, nooit slim genoeg zijn."

"Eeuwig dom. Eeuwig traag en dom." Zeg ik terwijl ik mijn ogen sluit.

"Maar als we altijd nadenken over alles. Over de gevolgen van alles, de oorzaak van alles, de reden van alles,.. Als we dat altijd proberen. Als we nooit een conclusie voor eeuwig vaststellen, en in plaats daarvan altijd alles constant reëvalueren, dan hebben we een veel betere kans om goed te doen. Dan kunnen we goede en waardevolle mensen zijn."

"Wat een vloek." Zucht ik. "Wat een vloek voor een trage, domme mens."

"Enkel zo kunnen we goed doen. Goede mensen zonder een benul staan geen kans in deze wereld. Ze weten niet hoe ze kunnen goed doen. Hoe ze kunnen overleven in een wereld vol schurken. Wat er überhaupt de bedoeling van is."

"Wij zijn geen mensen. Jij en ik zijn maar één mens!" Zeg ik. Geïrriteerd omdat ik hier weer lig te denken in het wild, in plaats van te slapen. "En we zijn niet zo waardevol. Of goed. We zijn gewoon."

"Niemand is gewoon. Elke mens is machtig. Elke mens kan zo veel doen."

Die gedachte verrast me. Het klinkt heel optimistisch voor mijn oud mal rommelhoofdje.

"Zo veel goede en slechte dingen!" Zegt mijn rommelhoofd. "Elke mens heeft de macht om de wereld te redden, en te verzieken. Ze moeten alleen beseffen wat wat is. Ze moeten begrijpen waar ze mee bezig zijn. Ze moeten wijsgierig zijn."

Ik zucht.

"Wat een vloek." Herhaal ik.

En naast me lig jij

Zo zacht en vredig, je slaapt

Je mompel wekt me uit de wolken

Als je draait deint het matras

Je slaat je arm over mijn middel

Slapende vingers tegen mijn buik

Ik doe net of ik niks opmerk

Stil alsof ik slaap

Terwijl warmte glijdt vanuit jouw arm

Jouw huid op de mijne

En een vlam ontwaakt

Die ik dacht dat al sliep