Tumblr jest dla mnie miejscem, gdzie ciężkie emocje mogą zostać zauważone, nazwane i przyjęte, bo najgorsze, co możemy z nimi zrobić, to zakopać je głęboko w sobie i udawać, że nie istnieją.
Mój blog bywa przygnębiający, ale to tylko fragment mojego życia - ta część, która się sypie, nie całość. Jest też druga strona: chwile poza Tumblr, bez telefonu, rozmowy z bliskimi, a także sukcesy - małe i duże.
Jestem ja, która wie, jak żyć, i ta, która czasem błądzi, gubi kierunek i nie zawsze wie, dokąd iść dalej. Obie są prawdziwe i obie należą do mnie.
Jeśli ktoś chce poznać część mnie, która błądzi w cieniu, z którą uczę się żyć - zapraszam.
To tutaj mówią moje cienie.
Nie używam DM-ów 🩶
I don't use DMs 🩶

















