#dalamhati

Terkadang itu menyenangkan karna di dunia nyata ini kita tak bisa sedekat dalam mimpiku.

Yaa, dalam mimpi yg hanya aku menyadarinya, namun dialam bawah sadar itu, kita terlihat sangat dekat sangat bahagia.

Ya Allah, ampunilah segala dosaku, yang telah kulakukan dan yang (mungkin) akan kulakukan, yang kurahasiakan dan yang kulakukan secara terang-terangan, dan segala dosa yang Engkau lebih mengetahuinya daripada aku…

Inihandog ang awit ng pag-ibig,

ngunit parusa nang ito’y bumalik.

Paanong naging mabuti ang daigdig,

Ada yang berharap, namun tak terungkap

Tak dianggap

Tak terlihat

Nagsimula ang lahat noong dumating kami sa Black Market ng alas dyis ng gabi. Nakasuot ang isang kaibigan ko ng orange at pink na damit na yumakap sa curvy pigura niya, at pink na rubber shoes. Nagsuot ako ng itim na damit, na parang pagpunta sa isang libing, at itim na rubber shoes. Kumuha kami ng isang Grab, dumating kami puno ng nerbiyos at pagkatakot dahil ito ang unang beses na sisikapin kaming mag party sa isang madilim at maingay na club.

Tatlong mas matanda sa amin na babae ay nakilala namin, at sinama nila kami sa pagpasok sa loob dahil may lamesa daw at Jack Daniel’s sila na libre. Hindi maaaring tanggihan ang JD, kaya sumabay na rin kami. Bago pumunta at pumasok sa aktwal na club at matugunan ang mga bagong ate’s, nag bar muna kami at uminom na kami ng kahit ano-ano dun na may nakakatawa na pangalan. Nasa cloud 9 na kami, sobrang masaya, pagkatapos uminom ng konti na shots.

Medyo lasing nang bahagya, nahihirapan lumakad, at “sabog” na kami noong sumama kami sa mga ate na bonga at naka mabigat na makeup, pero masaya kami at lundo. Bago namin alam ito, nagsasayaw kami tulad ng ligaw na hayop na naka droga. Naging wala sa kontrol, pagkatapos kong inumin na mabilis ang isang baso ng JD.

Ang susunod na bagay na alam ko ay na gumising ako sa ibabaw ng aking sopa sa living room sa bahay, may suot na bagong damit. Ang silid ay umiikot, habang sinunog ng araw ang aking mga mata. Ang aso ko ay pagdila sa aking mukha, habang ang kaibigan ko na naka pink at orange na sangkap ay tumawa sa akin. “Naaalala mo ba ang mga ginawa mo at nangyari kagabi?” tinanong niya. Sa totoo lang, wala ako maalala, nagulat ako sa sarili ko. Bakit wala akong maalala mula sa huling gabi? Nasaktan ang ulo ko lalo, nung inisipan ko.  

Pumasok ang tatay ko sa living room. “Good morning, lasingera kong anak, ang saya ng gabi mo ah!” sinabi niya. “Mikee, I’ll show you videos and pictures of what you did and what happened, okay?” sinabi ng kaibigan ko. Ayun, alam ko na sa sinabi nila, na maraming bagay na malalaman ko na ginawa ko, na magsisisi ko.