#blaxtar

Netherlands in Alaska

December 10th, 2016

Episode 50:

Blaxtar ‘Ozmoses’

Throughout history there have been many stories of the rivalry between brothers, of the long shadows cast by one sibling over another both inside and outside of the music world, Cain and Abel, George and Jeb, Art Garfunkle and whoever Garfunkel’s brother is.

But thankfully for us, this pressure to live-up to a more established musical family member has seemed to have left today’s featured MC, Blaxtar largely unscathed; after all his brother is the wildly prolific and successful MC Typhoon, known for his solo work and membership in the super-group Fakkelbrigade with fellow Zwolle natives Rico and Sticks.  

Perhaps it is because the two brothers were not alone in their pursuit of music, rather they grew up in an extremely musical household: their brother is the well established MC O-Dog, and their sisters Sharon and Dinopha talented vocalists. 

In this seemingly supportive and inspiring environment Blaxtar, born Kevin de Randamie, grew up; and the brothers have avoided the pitfalls of many musical siblings: either sounding too similar to their more well known kin, or attempting to sound too different from their sibling in a way that seems forced and inauthentic. 

In 2006 Blaxtar released today’s featured album ‘Ozmoses’ his first in the Dutch language, after a longstanding conflict with a previous producer stalled and eventually prevented his English-language debut from ever surfacing.  

The album’s title, and it’s various meanings, is perhaps a good indication of the multi-faceted subject matter of the album; spelled O-Z-M-O-Z-E-S it is meant to allude to both the fantasy world of Oz that Dorthy discovers, and the biblical prophet Moses who brought change in the form of the 10 commandments; one could surmise that this album is a sort of fantastical, formative journey, in which Blaxtar is ushering in a new era of hip-hop for the Lowlands; and together it provides a homophone for the word Osmosis the process of molecules moving through a semi-permeable membrane.  This album is, in as many words, a sojourn, a discovery, a landmark, and a shift on a very rudimentary level.  

And while the language barrier may hinder a lot of listeners today from hearing this lyrical depth themselves, the move to the Dutch language allowed him to seamlessly feature  accomplished friends of the Dutch-speaking scene in Zwolle: Rico, Sticks, and his brother Typhoon just to name a very accomplished few, something that would seem awkward if he were to still be rapping in English.

The linguistic shift to his native tongue could not have gone better; he quickly won the 2006 Grote Prijs van Nederland, one of the country’s top musical honors, and he has since produced two follow up albums and scored a number of great collaborations, most notable perhaps with Norwegian accordion metal band Kaizers Orchest. 

Tracklist:

Ozmoses

De prognose

Kost

Hopen ft. Juiceisdenaam

Tijd

Verstoft toch

Tot

Rijm ft. Neo en Manu

Dus ft. Dinopha

Schrijf ik ft. Rico

Niet

Ten Einde ft. Typhoon

De Tijd

Te Vermoorden ft. Sticks

Ik Schrijf In

Momenten die Niet Tot Tijd Toebehoren

De afgelopen maanden hebben Zakarija Messari en Manu gewerkt aan de benefietavond Don’t Forget Gaza. Donderdag 14 mei vragen ze met het evenement onze aandacht voor wat de MC beschrijft als “de grootste gevangenis op aarde”. In de Rotterdamse WATT laten 17 hiphop acts en enkele gastsprekers ons op deze avond al bouncend stilstaan bij de misstanden in het gebied.

De campagne rondom de avond valt samen met het uitkomen van Van het hart, de tweede single van zijn album De vloek op de overvloed. “Ik draag het op aan de mensen die daar elke dag strijden. Ik verwijs in het nummer al naar het dilemma en ik wilde al een lange tijd een videoclip schieten van het nummer. Het is mooi geworden!” vertelt hij zichtbaar trots over het werk wat productiemaatschappij IN heeft afgeleverd. “Ik heb op de één of andere manier altijd heel erg het gevoel dat ik met mijn muziek ook voor de mensen moet spreken die onderdrukt worden. Als er mensen zijn die onderdrukt worden dan zijn het wel de Palestijnen. Daarnaast worden ze niet alleen onderdrukt maar ook gekolonialiseerd. Het is moeilijk om een situatie beschrijven in een gebied waar je nog nooit bent geweest,” stelt hij. “Van wat ik heb gehoord van mensen die daar zijn opgegroeid en die de situatie daar jaren hebben meegemaakt, heb ik de indruk dat de situatie schrijnend is. Het woord ‘schrijnend’ is daarin nog veel te klein. Het gebied is hermetisch afgesloten en wordt zowel qua materieel als qua mensen gecontroleerd en gedicteerd door de Israëlische staat. Bovendien heeft een Nederlands bedrijf rondom de Gaza-strook een dikke muur gebouwd. Dit in combinatie met een totale controle op wat er in het gebied komt, wat er uitgaat plus een enorm militair apparaat wat daar toezicht op houdt doet mij zeggen dat het de grootste gevangenis op aarde is.”

Het idee voor de benefietavond voor Gaza vloeide voort uit een telefoontje van Zakarija. “Hij had al eerder geprobeerd om een benefietavond in Nijmegen te organiseren maar dat ging moeizaam. De mensen met wie hij dit aanvankelijk wilde doen bleken niet met hem op één lijn te zitten.” Deze frustratie weerhield Messari er niet van om het op een andere manier te proberen. “Hij belde me op in de hoop dat ik me daarin zou kunnen vinden, hij heeft zijn betoog gehouden en me overtuigd.” Manu stortte zich echter niet blind op het project. “Aan de ene kant had ik niet veel overtuiging nodig omdat de cause voor mij al overtuigend genoeg was; aan de andere kant wel omdat ik graag wil weten hoe iemand daar zelf in staat, wat iemand van plan is en hoe iemand naar de organisatie van zo’n benefiet kijkt. We zaten van het begin af aan op één lijn maar we hebben ook wel naar elkaar toe moeten groeien wat betreft de aanpak van het evenement en de rolverdeling.” De rapper benadrukt dat de avond zeker geen tweemans-actie is. “Het is gewoon een initiatief van 'the peoples'. We hebben veel hulp gehad van mensen als Guido van Mindtrick Records, Watt-programmeur Garreth, Matthijs en Yassin, en fotografen Tim Keen en Ayatolla Musa. Ze hebben allemaal belangeloos meegeholpen.”

Inmiddels is Don’t Forget Gaza uitgegroeid tot een evenement waarover geen verwarring mogelijk is. “Het is een hiphop-show omdat dit muzikaal gezien één van de meest uitgesproken genres is. Plus… I like it,” vertelt Manu over zijn keuze om van Don’t Forget Gaza een hiphopevenement te maken. Hij deelt die avond het podium met Concrete a.k.a. TheBlackStarLiner, Typhoon, Zwart Licht, DuvelDuvel, Winne, Appa, Blaxtar, GMB, Jae, M.O. & Brakko, Nul7Negen, Rosa Ana, Zo Moeilijk en Zwarte Schapen. Met Reazun en Yours Truly als hosts en DJ’s PCM en Sotu the Traveller lijkt de line up compleet; samen met Zakarija besloot hij de programmering uit te breiden met korte speeches. Met toespraken van ongeveer 5 minuten schetsen Caoimhe Butterly van de Free Gaza Movement en Femke Halsema de situatie in het gebied. 

Op de track Minister President werd Groen Links nog een fijne nachtrust gewenst; dat Femke Halsema nu wordt ingeschakeld om ons wakker te schudden lijkt opmerkelijk. “Zij heeft altijd haar bewogenheid met het gebied getoond. Ze heeft recentelijk Palestina bezocht. Ik weet niet of ik nog moet toelichten dat ik niet in de Nederlandse democratie geloof… En dus ook niet in haar partij. Maar Femke Halsema,” licht hij toe, “is wel een publiek persoon die altijd haar betrokkenheid heeft getoond. Ze komt daar niet als vertegenwoordiger van Groen Links maar als publiek persoon.”

Kaarten voor de avond kosten €10 en de gehele kaartopbrengst wordt gedoneerd aan de Free Gaza Movement. “Dit is een relatief kleine organisatie die gevestigd is in Nicosia, de hoofdstad van Cyprus. Hun team bestaat uit medici uit Noord- en Zuid-Amerika, Azië en Europa. Ook werken ze met een fiks aantal hulpverleners.” De kritische jonge geest is vol van vertrouwen over de mensenrechtengroep. Het feit dat zij met hun schepen voor het eerst sinds 41 jaar de havens in Gaza bereikten, belooft volgens Manu dan ook niets dan goeds. “Het is de enige organisatie die met succes de Gaza-strook weet te bereiken met hulpgoederen. Ze bereiken het gebied via internationale wateren en leveren er medicijnen en primaire goederen af. Bovendien zijn er medici op de boot die de mensen ter plekke helpen.” 

Manu voegt hier direct aan toe dat het niet zijn bedoeling is om de koffer met geld onder de arm te nemen en zelf af te reizen naar het gebied. “We wilden geen grote organisatie maar we wilden er ook niet zelf naartoe gaan omdat ik dat shady vind. Ik denk niet dat een rapper daar op dit moment iets kan doen. Ik denk niet dat ik daar een verschil zou kunnen maken; ik denk dat ik daar alleen maar in de weg zou zitten. Ik zou geschokt raken van alle dingen die ik zou zien en mezelf verrijken met een stuk plaatselijke kennis. Maar dat is zelfverrijking,” geeft hij toe. “Ik vind dat de mensen die daar naartoe moeten gaan mensen zijn die de mensen daar daadwerkelijk kunnen helpen. Onze taak is om een X-bedrag in te zamelen en dat kunnen we vervolgens geven aan mensen die hulp kunnen bieden die echt nodig is.” 

De zoektocht naar het juiste goede doel ging sowieso niet langs de grotere en in sommige gevallen bekendere organisaties. “Zakarija en ik hebben bewust gekozen voor een organisatie die zich specifiek op dat gebied richt. Zo weten we 100% zeker waar het geld dat we met de avond op hebben gehaald naartoe gaat. Dat is ook makkelijk in de communicatie naar buiten. Mensen kunnen op de website bijvoorbeeld volgen wanneer de volgende shipping naar Gaza is; ze houden alles goed bij,” vertelt hij vooruitkijkend op de financiële afronding van de avond. “We willen te allen tijde vermijden dat er vraagtekens geplaatst worden bij waar het geld naartoe gaat. Kleine organisaties zijn een stuk transparanter in hun bedrijfsvoering en hun organisatievorm. Ze hebben vaak één kerndoel; dan weet je waar het geld naartoe gaat. Als ik bij het Rode Kruis een donatie doe dan weet ik niet zeker of het geld bijvoorbeeld belandt bij mensen in Kenia of dat het wordt gebruikt voor de promotie van het Rode Kruis omdat ze dat ook nodig hebben.”

Om de aandacht rondom de kwestie niet te laten verslappen, denkt hij na over een tweede deel van de Israël/Palestina-editie van zijn radioprogramma Spoken. Ook over een uitzending die zich geheel focust op Palestina wordt nagedacht . “Om de zoveel shows zet ik een bepaald land centraal en draai ik hiphoptracks uit dat land. Misschien dat ik nog wel een Palestina-show doe. Als je praat over dit dilemma,” beseft hij zich, “verval je al gauw in extremiteiten en zwart/wit denken terwijl het heel genuanceerd is. De Israëlische bevolking is heel divers in hoe zij tegen de kwestie aankijken; dit geldt ook voor de Palestijnse bevolking. Het is belangrijk om dat in ogenschouw te houden en eigenlijk geen kant te kiezen. Maar financieel,” voegt hij er tenslotte aan toe, “is het nu eenmaal zo dat de Palestijnen in nood zijn en de Israëliërs niet.”