#bialko

Mit: po chorobie „wystarczy jeść więcej, żeby szybko stanąć na nogi”

Po infekcji lub zabiegu organizm nie potrzebuje przypadkowych kalorii, tylko precyzyjnie dobranych składników. W gabinetach widzimy, że zła dieta potrafi przedłużyć osłabienie na tygodnie – ale dobrze zaplanowana realnie przyspiesza regenerację.

1. Białko – „materiał naprawczy” Na podstawie pracy z pacjentami widzimy, że osoby zwiększające podaż pełnowartościowego białka (jaja, ryby, nabiał fermentowany, rośliny strączkowe) szybciej odzyskują siłę mięśniową. Białko dostarcza aminokwasów potrzebnych do odbudowy tkanek, wspiera układ odpornościowy i stabilizuje glikemię, co zmniejsza powysiłkowe „zjazdy energii”.

2. Energia z węglowodanów o niskim stopniu przetworzenia Po chorobie wątroba i mięśnie odbudowują zapasy glikogenu. Gdy dominują słodycze i białe pieczywo, skoki cukru nasilają zmęczenie. Lepszym wyborem są: kasze, pełnoziarniste pieczywo, warzywa, owoce w kontrolowanej ilości – dostarczają zarówno energii, jak i witamin z grupy B potrzebnych w procesach metabolicznych.

3. Mikroskładniki i nawodnienie – „drobiazgi”, które decydują Przy długotrwałej gorączce lub biegunce często obserwujemy niedobory elektrolitów, żelaza, cynku. Zaburzają one pracę układu nerwowego, serca i odporności. Świadome nawodnienie (woda, elektrolity, lekkie zupy), produkty bogate w żelazo i cynk oraz antyoksydanty (warzywa, owoce, dobre tłuszcze) wspierają wygaszanie stanu zapalnego.

Wnioski – regeneracja po chorobie wymaga przemyślanej diety, nie „podjadania czegokolwiek”; – kluczowe są: odpowiednia ilość białka, jakościowe węglowodany, mikroskładniki i płyny; – zakres zmian zawsze powinien wynikać z indywidualnej diagnostyki (wyniki badań, rodzaj choroby, leki).

Dieta po chemioterapii – dlaczego „jedz cokolwiek, byle dużo” to zła rada

Po chemioterapii wielu pacjentów słyszy: „ważne, żebyś w ogóle coś jadł”. W praktyce widzimy, że to za mało. Organizm po leczeniu wymaga precyzyjnie dobranego wsparcia żywieniowego, żeby odbudować siły, masę mięśniową i odporność – bez dodatkowego obciążania wątroby, jelit i trzustki.

1. Białko i energia – paliwo do regeneracji Na podstawie pracy z pacjentami widzimy, że zbyt mała podaż białka wydłuża okres osłabienia. Białko to „materiał naprawczy” dla mięśni, krwi i układu odpornościowego. Dlatego często rekomendujemy 4–6 mniejszych posiłków dziennie z dodatkiem łatwostrawnego białka (jajka, ryby, fermentowane nabiały, tofu) oraz węglowodanów złożonych, które stabilizują poziom glukozy i zmniejszają uczucie wyczerpania.

2. Jelita po chemii – odbudowa zamiast przypadkowej suplementacji Chemioterapia uszkadza szybko dzielące się komórki, także w jelitach. To wpływa na wchłanianie składników i tolerancję pokarmów. W praktyce klinicznej lepiej sprawdza się stopniowe wprowadzanie gotowanych warzyw, produktów fermentowanych i indywidualnie dobranych probiotyków niż „uniwersalne” diety z internetu.

Więcej przykładów i zaleceń opisujemy tutaj: https://mojdietetyk.pl/odzywianie-po-chemioterapii-co-jesc-aby-odzyskac-sily-i-zdrowie/

Wnioski: – dieta po chemioterapii musi być indywidualnie dostosowana do wyników badań, masy ciała, objawów ze strony przewodu pokarmowego i planu leczenia, – kluczowe jest odpowiednie białko, energia i ochrona jelit, – lepiej wprowadzać małe, dobrze zaplanowane zmiany niż „ostrą” dietę.

Dieta a blizny: dlaczego sam krem nie wystarczy?

W gabinecie często słyszymy: „Blizna już się zagoiła, ale wygląda coraz gorzej. Co jeszcze mogę zrobić?”. Odpowiedź rzadko kryje się wyłącznie w kosmetykach. Kluczowe procesy zachodzą „od środka” – w skórze, naczyniach i układzie odpornościowym.

1. Białko i witamina C – fundament odbudowy Na podstawie pracy z pacjentami widzimy, że dieta zbyt uboga w białko wydłuża gojenie, a blizny częściej są „miękkie”, rozciągnięte. Kolagen powstaje z aminokwasów, a witamina C jest niezbędna do jego prawidłowego „usieciowania”. U osób po zabiegach i operacjach zwykle podnosimy podaż białka (jaja, ryby, nabiał, rośliny strączkowe) oraz źródła witaminy C (warzywa, owoce w kilku porcjach dziennie).

2. Cukier, stan zapalny i „gorsze” blizny Przy wysokim spożyciu cukrów prostych obserwujemy częstsze problemy z „twardymi”, zgrubiałymi bliznami. Nadmiar glukozy sprzyja powstawaniu zaawansowanych produktów glikacji (AGE), które usztywniają włókna kolagenowe i nasilają mikrozapalenie. Dlatego w planach żywieniowych po zabiegach chirurgicznych ograniczamy słodkie napoje, słodycze i stawiamy na niski ładunek glikemiczny posiłków.

3. Mikroskładniki: cynk, żelazo, kwasy omega-3 U pacjentów z niedoborami cynku i żelaza gojenie jest wyraźnie wolniejsze. Te pierwiastki warunkują sprawną proliferację komórek skóry i transport tlenu do tkanek. Kwasy omega-3 (tłuste ryby morskie, siemię lniane, orzechy włoskie) pomagają modulować stan zapalny – nie chodzi o jego „wyłączenie”, lecz o kontrolę, co sprzyja lepszej jakości blizny.

Na podstawie tysięcy konsultacji w sieci placówek mojdietetyk.pl widzimy, że: – dobrze zbilansowana dieta realnie skraca czas gojenia, – jakość blizny zależy m.in. od białka, witaminy C, cynku, żelaza i kontroli cukrów prostych, – każdy przypadek (trądzik, zabieg, operacja, cesarskie cięcie) wymaga indywidualnej diagnostyki i dostosowania planu żywieniowego.

Więcej o roli diety w gojeniu blizn opisujemy tutaj: https://mojdietetyk.pl/dieta-a-blizny-jak-odzywianie-wplywa-na-gojenie-i-wyglad-skory/

Dieta po chorobie to nie „rosół i witaminki”. Co naprawdę przyspiesza regenerację?

Po infekcji, operacji czy dłuższej hospitalizacji organizm działa jak „firma po kryzysie” – priorytetem jest naprawa tkanek i odbudowa odporności. Bez właściwego żywienia ten proces trwa dłużej, a osłabienie przeciąga się na tygodnie. Co warto wprowadzić od razu po chorobie?

1. Białko regenerujące mięśnie i odporność Na podstawie pracy z pacjentami widzimy, że osoby po chorobie jedzą za mało białka. Skutek: spadek masy mięśniowej, większe zmęczenie, wolniejsze gojenie. W praktyce oznacza to dodanie białka do KAŻDEGO posiłku: jajka, chude mięso, ryby, nabiał fermentowany, tofu, strączki. Aminokwasy są „cegiełkami” do naprawy tkanek i produkcji komórek odpornościowych.

2. Energia i węglowodany – ale z odpowiedniego źródła Po chorobie metabolizm jest przyspieszony, a zapasy glikogenu (paliwa dla mózgu i mięśni) są często mocno uszczuplone. Sprawdzają się lekkostrawne, ale gęste odżywczo produkty: kasza jaglana, ryż, płatki owsiane, ziemniaki, do tego warzywa i dobre tłuszcze (oliwa, awokado, orzechy w małej ilości). To stabilizuje poziom cukru i zmniejsza „zjazdy” energii.

3. Mikroskładniki dla odporności i gojenia Najczęściej obserwujemy niedobory żelaza, witaminy D, cynku i witaminy C – szczególnie po długich infekcjach. To one uczestniczą w wytwarzaniu krwinek, kolagenu i hormonów przeciwzapalnych. Dlatego warto wprowadzić: warzywa i owoce w każdym posiłku, kiszonki, produkty pełnoziarniste, a suplementację dobrać dopiero po diagnostyce.

Wnioski: – regeneracja po chorobie wymaga zwiększenia białka i energii, a nie „odchudzania na siłę”, – kluczowa jest jakość węglowodanów i regularne posiłki, – badania krwi i indywidualna konsultacja pozwalają dobrać dietę do realnych niedoborów.

Więcej o diecie po chorobie opisujemy tu: https://mojdietetyk.pl/dieta-po-chorobie-co-jesc-by-szybciej-sie-zregenerowac-i-wrocic-do-formy/

Dieta seniora to nie „zwykła” zdrowa dieta. To realne wsparcie siły mięśni, odporności i mózgu

Po 60. roku życia organizm inaczej reaguje na jedzenie: spada apetyt, gorzej wchłaniamy białko, wapń czy witaminę B12. Jednocześnie rośnie ryzyko sarkopenii (utraty masy mięśniowej) i osłabienia. W pracy z pacjentami w wieku 60+ widzimy, że dobrze ułożona dieta potrafi wyraźnie poprawić wydolność, równowagę i nastrój.

1. Białko – „paliwo” dla mięśni i odporności Na podstawie tysięcy konsultacji w placówkach mojdietetyk.pl widzimy, że seniorzy często jedzą za mało białka. Efekt: szybsze męczenie się, częstsze infekcje, gorsza regeneracja. Rozwiązanie to białko w każdym posiłku: jajka, nabiał fermentowany, ryby, strączki, chude mięso – w porcjach dopasowanych do masy ciała i chorób współistniejących.

2. Energia i mikroelementy – mniej „pustych kalorii”, więcej gęstości odżywczej Z wiekiem spada zapotrzebowanie na kalorie, ale rośnie potrzeba witamin i minerałów. Dlatego każdy kęs ma znaczenie. W praktyce dobrze sprawdza się: gęste zupy krem, owsianki na mleku/jogurcie, orzechy w małych porcjach, oliwa, warzywa do każdego posiłku, a przy problemach z gryzieniem – modyfikacja konsystencji, nie jakości.

3. Leki, jelita, nawodnienie – „ukryci sabotażyści” Wielolekowość, suchość w ustach, problemy z perystaltyką jelit obniżają apetyt i wchłanianie składników odżywczych. Dlatego zawsze analizujemy przyjmowane leki, rytm wypróżnień, ilość płynów i w razie potrzeby zalecamy diagnostykę (m.in. poziom wit. D, B12, żelaza).

Wnioski: – dieta seniora powinna być wysoko odżywcza, ale nie „objętościowo przytłaczająca”, – białko, warzywa i płyny to absolutna podstawa profilaktyki osłabienia, – potrzebna jest indywidualna ocena stanu zdrowia, leków i możliwości jedzenia.

Więcej o diecie seniora opisujemy tu: https://mojdietetyk.pl/dieta-seniora-jak-uniknac-niedoborow-zywieniowych-i-zachowac-witalnosc/

One of the past photoshoot, 

Photographer: https://www.facebook.com/mikolajbialkophoto/

Instagram: @plackath