#beyit

Âkibet menzil-i mâ vâdî-i hâmuşân est (Hâfız-ı Şirâzî)

Sonunda varacağımız menzil susmuşlar vâdisidir.. (yani mezarlık)

"Bu aşk bir bahr-i ummândır

Buna hadd ü kenâr olmaz"

Tövbekâr ol gönül tarikten çıkma

Şeytandan şefâat şifadâr olmaz

İyilik eyle sakın bir gönül yıkma

Görüşme kötüyle onda âr olmaz

Seyreyle dünyânın kalmakâlını

Gözlerim kâmilin pür kemâlini

Düşürme üstüne el vebâlini

Gönlü havâdadır vefâdâr olmaz

Dinleme dünyânın kıyl u kâlini

Düşürme üstüne el vebâlini

Gözetle kâmilin her kemâlini

Zirâ böyle kişi bahtiyâr olmaz

Zalimler içinden hicret et durma

Ki hicret sünnettir kimseye sorma

Asilzâdelikte kendini kurma

Mezar taşı ile iftihâr olmaz

Hissemend ol kâmillerin sözünden

Gel kemâli kazan özü özünden

Evlât düşse atasının gözünden

Değil Mevlâ râzı berhüdâr olmaz

Yürüyüp meydanda hışma gelene

Evvel tövbe edip pişmân olana

Tâ ezelden sana düşmân olana

Sakın teslim olma kafadâr olmaz

Fitne münâfıkın yeri nâr iken

Bir kuluna güzel Mevlâ yâr iken

Evvelâ adamın vakti var iken

Sonra yoksul olsa gözü dar olmaz

Yoksulluk dediğin ömürler söker

Katranı kaynatsan olur mu şeker

Aslı bozuk adam aslına çeker

Aslı ham demirden cevherdâr olmaz

Hevâ-i hevesle ciğerin yakma

Muhannet eliyle ocağını yıkma

Elin güzeline kem gözle bakma

Elin doğru yâri sana yâr olmaz

Laf edip âlemde varın söyleme

İşim uygun deyip yârin söyleme

Her olur olmaza sırrın söyleme

Sır iki insana bin pazar olmaz

Kemâli var mıdır her bir gedânın

Lezzeti yok mudur şirin sedânın

Âhiri haraptır haramzâdenin

Çalıp çırpma ile kisb-i kâr olmaz

Sümmânî âh edip sararıp solma

Gelen Mevlâ’dandır kimseden bilme

Sevilen bir yere çok gidip gelme

Kesilir muhabbet itibâr olmaz

Bir hâra baktı bir güle zâr oldu andelîb

Gül ateşe düştü,bülbülün gönlü yaralandı

Bülbül bir güle bir de ateşe bakıp ağladı 

Sükût ne âlâ?

Kelimeler suskun güzel.

Anlarsan pekâlâ,

Kalbin kelimeyi süzer.

Anlamazsan hâlâ,

Ruhun içten içe küser.

Olmaya sevgi cihanda aşkı bulmak gibi..