#beajohnson

This lovely image from BeZero.org perfectly sums up my major goals for 2017, which are:

Simplifying my belongings so that the only things in my home are things that are useful and/or provide value to my life

Learning to eat and cook wholesome (and yummy!) meals

To continue learning how to make better buying decisions and more importantly for me, how to repair.

- Brood - Salami - Kaas - Choco van ’t Boerinneke - Cornflakes voor de kids - Yoghurt - Druiven - Kerstomaatjes - Dinokoeken - Royco minute soup - Lasagne Afhaalchinees van gisteren.

OF:

- Plastic zak met gaatjes - Plastic schoteltje in plastic pak - Plastic schoteltje in plastic pak (handig hersluitbaar, dat wel) - Plastic pot met karton - Kartonnen doos en plastic zak - Plastic, karton en aluminium - Plastic doosje - Plastic doosje (of idioot plastic smoothiebekertje) - Kartonnen doos en één plastic zakje per dinotrio - Kartonnen doos en vier zakjes van zeventien gram - Aluminium bakjes en nog meer zakjes - De bonuskaart die u krijgt aangesmeerd - De flyer die u op de parking krijgt toegestopt

“Oh maar ik gebruik keer op keer dezelfde zak en ik sorteer.”

Vast wel. We hebben allemaal een herbruikbare boodschappentas. We hebben er zelfs twee: een linnen zak met daarop het geometrische logo van de nabije pop-up store en een lelijk supermarktgeval voorzien van een slogan met het woord fresh erin. Vergeten is echter menselijk dus als die linnen zak nog in de koffer ligt, in de fietszak of verdoriegewoonindegang-ikhadzenogklaargelegd, dan ligt een gratis plastic zakje snel voor de hand. Ze zijn een ziekte. Een linnen exemplaar bezitten en weten waar PMD voor staat, gaat de wereld niet vooruit helpen. Geen zier. Geen moer. Een barst. Laten we nog één ding weggooien: de vuilbak.

Op het eerste gezicht lijkt een Zero Waste Lifestyle onbegonnen werk want voedsel is één ding, maar tabak, tampons en tandpasta zijn het begin van zoveel meer. Binnen en buiten het huis vraagt Zero Waste om aanpassingen. Beetje bij beetje. Stap voor stap. Elke levensstijl die minder afval nalaat dan de vorige is een zier vooruit. De afvalloze filosofie heeft een volgorde: Refuse - Reduce - Reuse - Recycle - Rot.

REFUSE what you do not need. Het is de eerste en moeilijkste stap. Nu ja “moeilijk". Voor voedsel is het vrij eenvoudig eigenlijk: men kijkt aan de kassa wat raar naar die ene champion en kerstomaat op de loopband (daar kleeft het stickertje op, de rest zit los in uw tas ), maar dat is dan ook alles. Of nee, misschien dat de caissière zucht, misschien dat ze vraagt of de plastic zakjes op zijn en heel misschien dat u zich een beetje schaamt dan. Met het spijt me, ik heb geen vuilbak is echter alles uitgelegd. Het moet gedaan zijn met afval kopen. Het is de schaamte niet waard.

Het is handiger een flyer aan te nemen en door te lopen dan iemand in de ogen te kijken, te glimlachen en nee dank u te zeggen, maar het is de gemakzucht niet waard. Die flyer is toch voor een technofeestje.

REFUSE slaat ook op onszelf. Als die linnen zak nog thuis ligt, kunnen we gewoon iets kopen waar geen zak voor nodig is. Flexibel zijn in plaats van verwend, kerstomaatjes lopen toch niet weg. Zero Waste winkelen is een gewoonte die we ons blunder per blunder kunnen eigen maken. Een beetje planning hier, een beetje research daar en voor we het weten sparen we tijd, geld en afval uit. Voor we het weten stellen we niet alleen ons voedsel in vraag maar ook de tabak, tampons en tandpasta. Consumeren laat nu eenmaal zijn sporen na en daar zijn wijzelf verantwoordelijk voor, niet de mensen van ISVAG.

Ieder van ons heeft dagelijks ongeveer 1 kg huishoudelijk afval op zijn geweten. Uit de fabricage van onze consumptiegoederen komt daar jaarlijks  3500 kg industrieel afval per persoon bij. Zo draagt een tandenborstel 1,5 kg verborgen afval mee, een gewone gsm 75 kg en een computer 1500 kg. Van de 50 miljard plastic drinkflessen wordt slecht 23% gerecycleerd en bij elke recyclage zijn er meer grondstoffen nodig om opnieuw te kunnen produceren. RECYCLE staat niet voor niets voorlaatst in de schakel. 

Zo nu en dan haalt een statistiek de media. Nespresso bijvoorbeeld. What else? In Australië alleen worden genoeg aluminium capsules weggegooid om elke twee weken een olympisch zwembad mee te vullen. 1 Kilo aluminium verbergt 5 kilo industrieel afval, maar voor cijfers zijn we immuun geworden.

  While the individual act of refusing does not actually make the waste disappear, it creates a demand for alteratives. Refusing is a concept based on the power of collectivity. — Bea Johnson in Zero Waste Home

Vraag en aanbod, het is werkelijk zo simpel. We hoeven niet aan te nemen wat er voor onze neus in de rekken ligt. Er bestaat voor alles een alternatief. We moeten gewoon willen. Anything else, George.

Het is de goesting in kerstomaten niet waard.

Veel liefs, 

MOSKOP