#acaba

Keyfiniz yerinde olduğu zamanlarda dünyanın daha güzel göründüğünü düşündünüz mü hiç?

Dünya biz üzgünken de neşeliyken de aynıdır aslında... Dünyayı güzelleştiren ya da yaşanılmaz bir yer haline getiren bizim iç dünyamızda yaşadıklarımızdır...."

Dünya aynı dünya ...🌏

Huzurumuz çokça olsun bugün

Dertler, kederler uzak olsun hepimizden...

Gençlikten, oralardan  Mutluluğu bir kabuk gibi saran mutsuzluklardan  Dönelim mi acıya  Acıya, büyük acıya  Ve soralım mı acaba  Ey büyük yalnızlık! insansan eğer  Bir kaya  Dalgalar yalarken onu  O bakarken kaskatı kalabalıklara  Dönelim Ya da dönsek mi acılardan da Ah, kalbin bulut bulut akan sesi. 

Bütünüyle bir semte benziyor Ruhi Bey  Binlerce, on binlerce kedinin hep birden kımıldandığı  Kedilerden örülmüş bir semte Ve soğuk bir tuvalde yerini bulamamış renkler gibi  Soğuk ve ayakta tutan çelişkileri  Bir görünümden bir başka görünüme kolayca sıçranan  Her şeyin, ama her şeyin çok dıştan farkedildiği  Eh belki de bir satır fazlalığı ya da bir satır eksikliği  Belki de genç bir şairden ödünç alınan. 

Yürüyor mu, yürümeyi mi düşünüyor Ruhi Bey  Düşünmesi daha mı sonra koyuluyor yola  Nereye gidecek ama, nereye varacak sanki  Yoksa bir oyun tadı mı buluyor bunda  Oyundan atılmaktan korkmayan bir oyuncu gibi  Boşvermiş de sanki oyunun kurallarına  Üstelik son bölümde, perdenin kapanmasına  Azıcık vakit kalmış  Ya da vakit var daha. Ama ne çıkar  Gövdenin yazgıya başkaldırması mı  Ruhi Beyin  Başkaldırması mı yoksa? 

Vaktinden önce anlamanın şaşkınlığı mı  Vaktinde anlamanın sevinci mi  Ya da biraz geç kalmanın  O gereksiz tedirginliği mi  Hangisi? 

Ama belli ki sonundayız her şeyin  En sonunda.

s.97—99

Edip Cansever Sonrası Kalır -II (Acaba)