#abelard heloise

biz gerçek ülkeleriz. haritalardaki sınırlar ya da güçlü adamların isimleri değiliz. bir gün buraya gelip beni rüzgarın sarayına götüreceğini biliyorum. tek istediğim bu. seninle ve dostlarımızla böyle bir yerden haritasız bir dünyaya yürümek.

nereye gideceksin seni yitirdiğimde ?

ona beslediğim bu saçma sevgi, benim için kavran­ması olanaksız bir gizlem olarak kalıyor. neden ölü­müyle ölmek isteyecek ölçüde çok seviyordum onu, bil­miyorum.

her gün seni unutacağım diye yeminler ediyorum, sonra seni düşünürken kendime yakalanıyorum.

seni tekrar görmek için çok hevesliyim ama seni görmek istemezdim. gurur duyduğumdan değil. aslında, senin önünde tüm gururumu bırakıyorum. yine de beni görmek istersen, görüşmemiz benim için anlamlı olur.

aklım reddediyor onu, yüreğimse bağışlıyor.

bana bakmamış olan tüm bu bakışlarınız. söylediğiniz ve muhatabı olmadığım tüm bu sözler. ve geciken, direnen mevcudiyetiniz. ve zaten olmayan siz.

korkarım, mutluluğumuzun doruğundayız artık.