#3256

sabes que non hai destino

destinado á tua propia noite co traxe do desterro chagas selvaxes do abismo deserto e cucaña selvaxe de ti mentres quixese ser beixo con que beixar estas en coiros despois de che ter inventado o voo; fuches Icaro e entón estalache como un latexo de papel perdíchete na métrica das caricias soñando que eras unha mosca en calquera solapa mentres dormias enterrado ainda eras capaz de acariñar a lava recén expulsada do vulcán

tiñas ofício mentres outros bebian de calquera alcool camiñabas e camiñabas sen o teu corazón de home todo fora un invento daqueles outros ben vestidos xurados xornalistas policias de paisano e ti dormias mentres seguían aparecendo outros homes desenterrados que ninguén coñecia e vendabas o calco do lume e me chamabas

Daily Reco Entry 3256: Saturday, August 10, 2019, PM