Kan ik het bij jou kwijt?

en soms, heel soms lukt het me nog steeds niet. Dan zit ik vast, vast in het zijn  van wie ik ondanks alles uiteindelijk geworden ben. Op zo’n dagen zit ik gevangen in een lichaam die het liefst niet het mijne was geweest met krassen op mijn ziel die nooit volledig zijn geneest. 

“I had one friend, now there’s none; I make the devil run”

Bang om te falen

“Hoe sterk is het toeval, hoe sterk is het lot? Ben ik wie ik zijn wou, is het dit wat ik zocht?”

ik hoef geen premier te worden of de nobelprijs te winnen. ik ga waarschijnlijk nooit wereldhonger verhelpen of een oorlog oplossen. ik weet niet of ik ooit in de krant of op het nieuws zal komen, of dat iemand een boek over mij gaat schrijven.

“Het is moeilijk om te vertellen, lastig om uit te leggen dat je eigen gedachten je pijn doen.”

“You will find that it is necessary to let things go; simply for the reason that they are heavy.”

Kijk altijd om je heen

“There are years that ask questions and years that answer.”

Some people turn sad awfully young. No special reason, it seems, but they seem almost to be born that way. They bruise easier, tire faster, cry quicker, remember longer and, as I say, get sadder younger than anyone else in the world. I know, for l'm one of them.

“I don’t know if you’ve ever felt like that. That you wanted to sleep for a thousand years. Or just not exist. Or just not be aware that you do exist. Or something like that. I think wanting that is very morbid, but I want it when I get like this.”