Siyah

Yıllar sonra tekrar denk gelmişken iki kelam edeyim.

"Büyümek, acılarının iyileşmesi veya onları unutmak değil, onlarla yaşamaya alışmaktır."

"Hep senmişsin gibi sarıldım insanlara ve hep beraber kalkacakmışız gibi yattım her akşama.

Ne senden gidebildim,

Bir rakı almıştın bana, hiç içemedik o rakıyı.

"Ve en acısı ses tonunu özlediğin insanlar olur konuşmaman gereken."

"Her vazgeçtim dediğimde yeniden hatırlıyorum ve her hatırladığımda vazgeçemediğimi anlıyorum."

"Yokluğunu kabul etmedim uzun zaman, senmişsin gibi sarıldım kadınlara ve senmişsin gibi gördüm onları. Uzun bir süre vazgeçemedim senden, hiç gitmemişsin gibi güldüm ve yarın berabermişiz gibi kalktım her sabaha. Bir gece aniden vurdu yokluğunu yüzüme hayat o günden beri yaşıyormuş gibi yürüyorum insanların arasında."

"Kalabalıklar içerisinde tek başıma,

"Mesele gitmek ya da gitmemek değildi.

"Bütün okuduğum şiirler seni tanıtmak içinmiş gibi sanki."

'' Delirmek: Çok şey görüp kimsenin size inanmaması durumudur. Gördüklerini yaşarken kimseye anlatamama durumu ve yaşadıklarından kıvranırken hiçbir haykırışının duyulmaması, dinlenilmemesidir.