Samotność….?

Myśle ze czas przyznać światu że wygrał ze mną…

Kiedy wszystko ci się sypie, nie ratuj tego i tak kiedyś runie.

Przepraszam wszystkie osoby które zraniłem, za niedługo się to zmieni.

Nawet jak się staram, okazuje się ze jestem chujem.

Myśle ze nawet jakbyś się zabił nikogo by to nie wzruszyło.

Myśle ze to koniec. Ale czego? Sam nie wiem.

Chcieli zobaczyć mnie od środka, gdy już im się udało, zostawili mnie.

Chciałbym usłyszeć od kochającej osoby że zostanie ze mną na zawsze.

Myśle dziennie o tym co robię źle, jak mogę poprawić błędy które robię do teraz, ale tak naprawdę chce żeby mnie ktoś najzwyczajniej przytulił.

Chyba wreszcie mam zamiar to zrobić, ale boje się co powiedzą o mnie inni już po śmierci.

Chciałbym się obudzić za młodu, kiedy nie było jeszcze zmartwień i stwierdzić ze to wszystko co przeżyłem to tylko iluzja.

Czasami nie zdajemy sobie sprawę jak niektóre słowa mogą zaboleć.

Chciałbym spędzać z nią każda chwile mojego życia, ale nie mogę, zrobiłem świństwo za które mnie znienawidziła. Chce żeby była przy mnie każdej nocy, rana, popołudnia, chce żeby była zawsze, bo wiem ze przy niej znika wszystko, nawet chęć samobójstwa.

Jebać życie. Czemu ono tak kurewsko boli i nie chce przestać?

Myślałem od małego, że życie jest beztroskie i spokojne, od momentu kiedy nie mam jej przy mnie, boli mnie nawet oddychanie.