River

In welke richting ik ook kijk ik zie mezelf en langs mij heen in de verste verte sta jij, net als ik, helemaal alleen.

De weg lijkt korter van jou naar mij toch lastig te ovebruggen alsof er honderd wegen tussen liggen, kris kras en lonkend op de loer, liggend, juist dat wat ons weerhoudt wel of niet elkaar te bereiken of uberhaupt de route alvorens te bekijken. Want jij en ik wij komen nooit.

Donderdag gaan we vissen naar wie de Aas heeft. Wie de verjaardagstaart rechtstreeks van de vingers eet. Jij en ik, we gaan vieren, maar dan met z´n twee. Dat ik een jaar, tegen weer en wind met genoeg zon, toch heb overleefd.