࣪ ִֶָ☾.

kohi’s first car ride with us. <33

nagpasama si d sa bicutan dahil kukuha siya ng certificate of completion. tapos na kasi ojt niya noong 30. gusto rin namin kasi isama si kohi kapag bibiyahe para masanay agad. ü

buti nalang din hindi ito ang first time ko as a furmom kaya alam ko na mga gagawin at dadalhin sa first time biyahe ni kohi. si kuma kasi noon, lagi rin nagsusuka sa biyahe eh. ang dami niyang sinuka kanina. sobrang stress din talaga siya sa biyahe kaya talagang tutok at alalay ako. naka park lang kami ngayon kaya kalmado siya. siksik na siksik siya sa akin kada matatakot. tuwang tuwa naman ako kasi hindi siya masyadong nagpapalambing eh.

nagising ako ng 5:30 a.m kasi si tita (d’s mom), bigla nalang pumasok sa kwarto at binuksan ang ilaw. medyo nagpa-panic siya at nagtataka bakit hindi pa pumapasok si d sa OJT. hindi pala niya sinabing hanggang june 30 nalang siya. nagulat pa ako kasi biglang bumangon si kohi malapit sa mukha ko. it turns out sa gitna namin siya ni d, bandang ulunan natulog.

sobrang opposite ng ugali nila ni sushi. si sushi kasi mabilis magulat, mataranta at ma-stress. kaunting kalabog, kakahol na siya ng malakas. kahit nga sa kulog, natatakot at nagwawala na siya. pero si kohi, sobrang calm at chill lang kahit na may biglang kumalabog ng malakas. kung may pagkakapareho man sila ni sushi, ung pagiging clingy at iyakin lalo na kapag lumalabas ako. ung ugali ni kohi, parang pinagsamang kuma at sushi.

sabi nga ni d, if may anak daw silang dalawa, si kohi daw iyon dahil din sa kulay.

day 11 pa lang niya sa life namin, pero hanggang ngayon hindi pa rin ako makapaniwalang may furbaby na ulit ako (kami). sa tagal ko inalagaan sina kuma at sushi, nakakatawang naninibago ako. medyo nasanay na kasi akong wala sila eh. kaya ngayon, feeling first timer ulit ako. saka ang challenging kasi talaga ni kohi, lalo na’t 4 mos na siya noong mapunta sa amin. ang laki na nga pinagbago sa ugali niya ngayon eh. mas confident na siya, clingy, at makulit. eto rin talaga ung goal namin, maging confident at masanay siya sa presence at environment bago namin siya ilabas-labas. natatakot pa rin kasi siya sa ibang tao at mga aso eh.

kapag naalala ko ung first 3 days niya sa amin, masasabi ko na nasubok talaga ung pasensya at tiyaga ko sa kanya. kaya sobrang proud lang din ako sa sarili ko.

tumitingin tuloy ako ngayon ng mga tools online. ang ganda nung makita na japanese brand, color blue ung kulay. kaso ang mahal. ingco nalang daw muna if ever na bibili ng mga tools.

noong first 3 days niya sa amin, hindi ko talaga alam ang gagawin ko. sobrang takot siya sa tao, hindi niya controlled ung pagwiwi niya, at laging nagtatago sa ilalim ng kama. hindi namin siya mahawakan kasi nagagalit siya kahit na alam ko naman na sign of fear ung sa pag growl niya sa amin. unlike kina sushi at kuma kasi na baby ko nakuha, si kohi nasa 4mos na kaya talagang mas mahirap.

pero ngayon masasabi ko na sobrang worth it lahat ng pagiging patience and everything ko with him. medyo hirap lang din kasi naging sobrang clingy, iyakin at anxious niya. para siyang si sushi noong baby pa na malingat lang ako, iiyak na agad. tama nga yata ung sabi nila, kapag anxious person ka bibigyan ka rin ng anxious furbaby.