Reg 💫

“I guess there’s nothing more painful than to be forgotten” i whisper as i try to stop the tears as i can feel the lump in my throat. “….to be forgotten by a person who I could never forget.”

Right now, i just need someone who will understand me and what i’m feeling, someone who will listen to me. Someone who will hug me tight. I really need someone right now.

Okay lang naman magselos, pero ilugar mo yung pagseselos mo. Hindi kasi sa lahat ng oras nakakatuwa, minsan nakakapagod din lalo na kung pati sa maliliit na bagay kailangan niyo pang pagtalunan.

Minsan gusto mo nalang sumuko, manahimik, mawalan ng pakialam sa lahat at umiwas. Kasi sobra na, masyado ng masakit, masyado ng mabigat ang dinadala mo, pakiramdam mo kahit anong oras pwede kang bumagsak at ni isa wala man lang makakapansin sa iyong pagkawala at pagsuko. Pero kahit anong gawin mong paglayo. Hindi mo talaga matatakasan ang katotohanan na may pwesto pa rin sa puso mo ang mga taong nanakit sayo. Kahit masakit na, kahit nahihirapan ka na, kahit na nananadya na ang tadhana, mahigpit pa rin yung kapit mo sa kanila. Kakayanin mo pa rin ang lahat ng pagsubok. Titibayan mo pa ang loob mo at magtitiwala ka na magiging maayos din ang lahat at hindi ka aalis sa tabi nila kasi ganun sila kahalaga sayo.