#halaga

Nasa punto na ako ng buhay ko kung saan; kung mayroong aalis, hahayaan ko. At kung babalik, tatanggapin ko. Ayaw ko nang maghabol. Ayaw ko nang magmakaawa. Tapos na ako sa stage na pinipilit ang sarili ko sa mga taong ayaw na sa akin. Kung ayaw mo, ayaw. Gusto mong umalis? Umalis ka. Ngayon, kung gusto mong bumalik, bumalik ka. Tatanggapin kita. Mamahalin ulit kita at pagkakatiwalaan ulit kita. Pero pag umalis ka, di na kita hahabulin pa. Iniwan mo ako, panindigan mo.

Pagod na akong makipagsabayan at makipagkompetensya sa iba para sa atensyong higit mong ibinibigay sa kanila. Pagod na din akong ipagsiksikan ang sarili ko sa taong hindi makita-kita ang aking importansya. At mas lalong pagod na akong makisama sa mga taong pinapahalagahan ko nang sobra na umabot pa sa puntong pati sariling halaga ko, kinalimutan ko na.