Τα τελευταια λογια μου
Μιας που ειναι και η τελευταια φορα που σε βλεπω (λογικα) , ηθελα να σου πω καποια πραγματα που δεν στα ειπα ποτε. Δεν ξερω αν εκανα καλα ή οχι τοσο καιρο ..απλα το να φυγω ηταν το κινητρο για να το κανω. Οτι σου λεω ειναι απλα για να γνωριζεις και οχι να επηρεαστουν οι μεταξυ μας σχεσεις και επειδη τωρα πηρα την αποφαση.
Απο την μερα που σε γνωρισα καταλαβα οτι ησουν το ατομο που ξεκινουσε το πρωινο μου και τελειωνε με τον υπνο μου. Ησουν το ατομο που μου εδινε κουραγιο, που με γεμιζε με αισιοδοξια με τον δικο σου περιεργο τροπο. Ο τροπος που σκεφτεσαι, η προσωπικοτητα σου, η ευγενεια σου, οι θεωριες σου και ο τροπος εκφρασης σου με εκαναν να μαθω νεα πραγματα. Το ερωτημα ειναι τι πραγματα; τι εμαθα εγω απο εσενα; εμαθα λοιπον.. οτι δεν χρειαζεται να κραταμε μεσα μας οσα δεν μπορουμε να πουμε. Μπορουμε να βρουμε διεξοδο στην τεχνη. Οτι τα πραγματα δεν ειναι παντα οπως φαινονται. Οτι οι ανθρωποι θελουν τον χρονο τους. Οτι το αλκοολ κανει καλο, οι αλλοι πινουν λιγο απλα. Οτι πρεπει να το ζουμε και οχι να κινουμαστε εκ του ασφαλους. Αυτη ηταν η διαφορα μας μα και ο λογος που σε θαυμαζα (-ω).
Αυτα εμαθα οσο ημασταν μαζι. Οσο κρατησε το μαζι. Μετα που χαλασε αυτο το τελειο- οπως ελεγα τοτε στο μυαλο μου- εμαθα οτι οταν δενεσαι με καποιον πρεπει να παρεις και τα ασχημα απο αυτο και να δεχομαστε τις καταστασεις ως εχουν γιατι οι αντοχες και οι απαιτησεις δεν ειναι το ιδιο σε ολους.
Το θεμα ειναι τι εγινε μετα απο ολο αυτο.
Ο καιρος περνουσε. Οι ζωες μας προχωρουσαν. Καποτε ξαναβρεθηκαμε. Καποτε αρχισαμε να μην χανουμε επαφη και να “βρισκομαστε”. Δεν ξερω αν σε βοηθησε η αν ηταν κατι που σου αρεσε, αλλα εμενα μου εδειξε πολλα.
Αρχισα να βλεπω οτι ο ενθουσιασμος ειχε φυγει οτι αρχισαν να μενουν αισθηματα. Αρχισα να βλεπω οτι σε νοιαζομαι. Χαιρομουν οταν ησουν καλα και ηθελα να βρω τροπο να σε βοηθησω να σου περασει οταν “πονουσες”. Αρχισα να σε εμπιστευομαι περισσοτερο και να σε νιωθω δικο μου ατομο. Ανακαλυψα μια καλυτερη πτυχη του εαυτου σου, σε εβλεπα να ωριμαζεις και παραλληλα να μενεις αυτη η παιδικοτητα που εχεις. Αρχισα να σ'αγαπαω.
Ολα αυτα στα λεω για να καταληξω στο οτι εισαι ενας ανθρωπος που εχει το πιο ωραιο “μεσα” που γνωρισα. Εχεις ενα χαος το οποιο βρισκεται σε πληρη αρμονια. Να ξερεις οτι οταν ειπα “εγω ειμαι εδω για σενα σε οτι θες απο το να μιλησουμε μεχρι οτι αλλο” το εννοουσα και το εννοω.
Αυτα οσο αφορουσε το πως νιωθω. Θελω να ειμαι εντελως καθαρη μαζι σου και στα λεω αυτα απλα για να το γνωριζεις. Τιποτα περισσοτερο. Θεωρω σωστο και ομορφο να ακουσεις απο καποιον οτι σ αγαπαει και οτι νοιαζεται καθαρα για σενα και να το πιστευει. Η εστω οταν σκεφτεις τα ατομα που σε υπολογιζουν απλα βαλε και μενα εκει μαζι.
Απο εδω και περα για να τελειωσω -με την ελπιδα να μην σε κουρασα-, ενας ακομα λογος που σου λεω ολα αυτα ειναι γιατι δεν θελω να εχω αφησει ασχημη εικονα σε σενα. Δεν εισαι ουτε κολλημα ουτε ενας γκομενος που περναω την ωρα μου. Ειναι κατι περισσοτερο. Δεν σου ελεγα κατι τοσο καιρο γιατι δεν ηθελα να παρεξηγησεις τα λογια μου αυτα ουτε να σε φερω σε δυσκολη θεση και συγγνωμη αν το εκανα ποτε. Απλα ηθελα να συνεχισουμε να μιλαμε χωρις να χαθουμε και ισως να το εδειξα λαθος. Ετσι λοιπον ηθελα να σου πω ολα αυτα για να καταλαβεις. Και αν ακομα και τωρα νιωθεις αβολα ή δεν θες να μου ξαναμιλησεις και τα σχετικα πες μου και εγω θα σε ακουσω. Θελω μονο να εισαι καλα και αν ποτε με χρειαστεις πραγματικα μη διστασεις. Εγω θα εξακολουθω να σε περιμενω καθ να βοηθησω οπως μπορω.
