ben eğri büğrü adamımdır ayten. düzgün yapabildiğim tek şey seni sevmekti.

hani nasıl biliyor musun, yetişmek için canını dişine taktığın koşturduğun yere varmışsın da orda seni beklemiyorlarmış, orada sana yer yokmuş hissi. hani ucu ucuna kaçırılmış her şeyin arkasında bıraktığı o kekremsi his. bilirsin bazı sızılar eti değil, ruhu acıtır.*

uzak durmak için gözlerini kaçır

“yasemin, ben hayatımın bir yerinde takıldım kaldım. ordan bir santim ileri gidemiyorum. sanki o noktada hayatım durdu. bir kapana kısıldım. çabaladıkça daha çok  batıyorum. kendi kendime çözmeye çok çalıştım ama olmadı. hatta daha da kötü oldu. senin yardımın olmadan bununla baş edebilmem mümkün değil. bunu artık anladım. bize ne oldu yasemin? o zamanlar birlikte olamayacağımızı çok iyi anlıyorum. son konuşmamızda bana bunu çok iyi izah etmiştin. ama bekleyebilirdik. yıllarca bekleyebilirdik. kim bilir belki günün birinde birlikte olabileceğimiz bir imkan bulabilirdik. buna değmez miydi?”

sensiz de hallederim. hep halletmedim mi. sensiz de çıkarım bu cehennemden. bir gün sensiz de gülerim, sensiz ağlarım. ben sensiz de yaşarım.

bir ara hayata aynı pencereden bakmıştık manzaramız ne güzeldi artık perdelerimi bile açmıyorum

"sen acıdan geçmişsin, güzelliğinden belli. her nerede görsem tanırım ve her nerede tanısam ağlarım böyle bir güzelliği. ama yollar var bizi rast getirmeyen, dünyanın en uzak yeri gibisin."

çiçeğim bir zaman sonra dikenini kokundan daha çok seveceksin. hatta sevdin bile.*