23

biz yan yana yazılmış cümleler değilmişiz. biz, bambaşka kitaplarda yazılan devrik cümlelermişiz sevgilim. o yüzden bir vedayla uğurlayamadım seni.

her yerde senden, bizden parçalar var. anılarımızın olduğu yerlerden ne zaman geçsem bizi görüyorum. ne kadar da mutluyuz. ne zaman bir otogarda olsam, anılarımızın olduğu otogar olmasa da bizi görüyorum. kalbim tekliyor. gözlerim seni arıyor ama bulamıyorum. sana olan özlemim her hücremi yakıyor. yokluğunda yanıyorum. kül olana kadar yanıyorum. sonra bütünleşiyorum. tekrar, tekrar yanıyorum. bedenimi saran bir döngünün içinde dolanıyorum. keşke, keşke bir yolu olsa seni unutmanın. sen içime, tenime, her zerreme bu kadar işlemişken nasıl olur da unuturum seni? olmuyor işte.

ömrümce gelmeni bekledim. gelmeni beklerken ki ağrı, hastaneden çıkışını beklemekle aynıydı. hiç gelmediğin gibi, oradan da çıkamadın. bizi ayıran ölüm olsaydı baba, içim bu kadar buruk olur muydu? ölüm uğramadan önce de sen yoktun. hiç olmadın. yokluğunda büyüdüm. yokluğunda da öleceğim. son nefesime kadar bana bıraktığın ağrıyla yaşayıp, o ağrıyla öleceğim.