onsra

Hiç tanımadığın birisine sığınma isteği. Ama çok da iyi tanıyorsun aynı zamanda. Aslında tanımak ve tanımamakla ilgili olan o minicik çizgiyi geçeli çok olmuş.bir yandan da o lanet olası her şeye bir isim koyma ihtiyacı. Kısaca, birisine sığınma ihtiyacı. Birisine çok sığınma ihtiyacı. Nakavt.

“Seni, beni hiç incitmeyecek biri sanmıştım.”

dağınık bi yatakta uyurken seninle, yorganı çekiştirmeye bile gerek kalmadan, birbirimize o denli sarılarak. seveceğim bu hayatı.

iyiyim diyorsun ama yutkunamadığın saatler oluyor

lütfen dindir şu ağrıyı. gerekirse bağır,dağıt, parçalarımı savur,içimi sök ama lütfen bir şey yap. kalbim bana ağır geliyor.

İnsan kendine itiraf edemediklerini nasıl başkasına söyler..

yıllar sonra bile bir şeyleri sanki ilk günkü gibi kırabiliyorsun, dağıtabiliyorsun da o elin, kolun bir toplamaya, sarıp sarmalamaya kalkmıyor. bak yetenektir bu, hep aynı yolun üstünde yürümek, yok ederek.

"Bir parça sevgi sunacak diye tüm sevgini harcadığın insan, günün birinde seni harcadığında anlayacaksın, sevmeye önce kendinden başlaman gerektiğini..."