EKO-HİCİV

DOLAR YÜZ LİRA OLURSA: EKONOMİ VE SİYASET NASIL ŞEKİLLENİR.

Dolar 100 TL olursa artık tedavüldeki banknotlar kağıt niyetine kullanılır, daha ucuza gelir! İşin şakası bir yana, kur krizi patlarsa siyasi dengeler öyle bir değişir ki, "yıkılmaz" denilen kalelerin nasıl un ufak olduğunu tarihte çok gördük. 

Ekonomi bilimine savaş açanların, en sonunda o bilime diz çöktüğünü de biliyoruz. Bizim milletimiz sabırlıdır, metanetlidir ama tencere boşaldı mı, o tencerenin sesi her türlü propagandayı bastırır. Demedi demeyin, bu gidişatın sonu sandıkta fena patlar!

FAİZ DÖVİZ RANT ÜÇGENİ: ÇÖZÜM DEĞİL KISIR DÖNGÜDÜR SONUCU DEVALÜASYONDUR.

Hani şu meşhur "Ekonomi Yönetimi" masalı... saçları bu yolda ağarttık; dövizi bastırmak için merkez bankasının kasasını boşaltanları mı görmedik, faizi "nas" deyip indirip sonra "pas" deyip arşa çıkaranları mı? 

Yav kardeşim, bu memleketin ekonomisi sanki bir simyacı dükkanı; her gelen bakırı altına çevireceğim diyor ama sonunda elimizdeki avucumuzdaki gümüşten de oluyoruz.

Senaryo hep aynı: Önce dövizi bir yerlerde sabitlemek için milyar dolarları havaya savururlar. O sırada faiz lobisi kıs kıs güler, faizler tırmanışa geçer. Kimin sırtına biniyor bu yük? Tabii ki emekçinin, emeklinin, asgari ücretlinin... Alın teri ucuzlar, ithal malı pahalanır. Ve o büyük gün gelir: Baraj patlar! 

Adına "kur ayarlaması" derler, "serbest piyasa" derler ama biz ona kısaca "Devalüasyon" diyoruz. Yani Türkçesi; senin cebindeki paranın bir gecede kuşa dönmesi. Bu bir kader değil kardeşim, bu bildiğin yönetememe sanatıdır!

AKP'NİN YASAKLAR YOLSUZLUK YOKSULLUK DAVASI: ADALETİN HUKUKUN EKONOMİNİN İFLASI.

Şöyle bir arkanıza yaslanın, acı bir kahve söyleyin ama tadı kahveden değil, anlatacaklarımdan gelecek. Hatırlıyor musunuz o günleri? "3Y ile savaşacağız" diye yola çıkmışlardı: 

Yasaklar, Yolsuzluk ve Yoksulluk. Hz. Ömer’in adaletini dillerinden düşürmez, bir hırka bir lokma edebiyatıyla ciğerimizi yakarlardı, çok film gördüm ama böylesine bir senaryo değişikliğini ne Hollywood’da gördüm ne de Yeşilçam’da!

Bir simit hesabıyla iktidara gelip, milletin sofrasındaki simide göz dikecek hale nasıl gelindi? Adalet dedikleri şey, yandaşın ihalelerini aklayan bir deterjana döndü; hukuk, muhalifin tepesine inen bir balyoz oldu; ekonomi ise zaten bitkisel hayatta, fişini çekeni bekliyor. 

Kamu mallarını babasının malı gibi haraç mezat satanlar, bugün bize sabır tesbihi çekiyor. Yav arkadaş, senin sabır dediğin milletin aç karnıma işlemiyor! 

Hz. Ömer’in adaletini "beşli çeteler" in keyfine feda edenlerin davası, artık adalet davası değil, sadece "koltukta kalma" kavgasıdır. Bu bir davanın yükselişi değil, ahlakın ve hukukun tam manasıyla iflasıdır!

ÜÇ ÖĞÜNÜ ZOR KARŞILAYANA ÜÇ ÇOCUK YAPIN DEMEK KARA MİZAHTIR.

Şimdi bir de kalkmışlar "Nüfusumuz azalıyor, tehlike çanları çalıyor" diyorlar. Çanlar senin cüzdanında çalıyor asıl kardeşim, duymuyor musun? 

Vatandaş evlenmeye korkuyor, bırak çocuk yapmayı. Düğün salonu parasına ev alınırdı eskiden, şimdi çeyrek altın takmak için kredi çekiliyor. Bu şartlarda "çocuk yapın" demek, tokun açın halinden anlamaması değil, tokun açla dalga geçmesidir. 

Bir zahmet o barikatlı makam odalarından çıkın da pazar yerindeki akşam pazarını izleyin. Bakalım o "üç çocuk" tavsiyesi boğazınızdan geçecek mi?

TÜRK HALKININ ÇELİŞKİLİ PORTRESİ: SANDIKTA MİLİTAN TRÜBÜNDE HOLİGAN AYNADA PERİŞAN.

Çayınızdan bir yudum alın ama dikkat edin boğazınızda kalmasın; çünkü bugün kendimizi konuşacağız. Şöyle bir durup son yirmi yıla uzaktan bakıyorum… 

Hani sanki bu memleketin evladı değil de, yoldan geçen bir yabancı gibi. Ve içimden tek bir cümle geçiyor: “Biz ne ara bu hale geldik?” Ulan 68 yılı devirdim, ne krizler ne kavgalar gördüm ama toplumun bu kadar kimyasının bozulduğu, bu kadar birbirine diş bilediği bir devri rüyamda görsem hayra yormazdım.

Bakıyorsun adama; cebinde çay parası yok, pazara akşamüstü "artık toplarım" diye gidiyor ama sandığa giderken sanırsın memleketi kurtaran komutan! Öyle bir militanlık, öyle bir körü körüne bağlılık... 

Sonra hafta sonu geliyor, tribüne çıkıyor; ana avrat düz gidiyor, sanki o meşin yuvarlak hayatının tek gayesiymiş gibi holigan kesiliyor. Ama akşam eve dönüp aynanın karşısına geçtiğinde; omuzları çökmüş, gözlerinin feri sönmüş, perişan bir adam/kadın var orada. Kendi hayatındaki yangını görmezden gelip, başkasının davasına odun taşıyan garip bir güruha dönüştük. Bu bir çelişki değil kardeşim, bu düpedüz ruhsal bir savrulmadır!

ERDOĞAN TAKSİM'İ NEDEN KAPATTI: HOŞGÖRÜDEN KORKUYA GİDEN YOL

Meydanlar halkın nefes borusudur; nefes borusuna barikat kuranlar, gün gelir o gürültüde boğulmaktan korkanlardır!"

Sahi, Taksim neden yasak kardeşim? Eskiden "77 Kanlı 1 Mayıs"ın acısını sarmak için oraya gidilirdi, şimdi o acıyı hatırlatmak bile suç oldu.

İktidar diyor ki "Güvenlik sorunu var". Yahu asıl güvenlik sorunu, işçinin meydanda sesini duyurması değil, o sesin duyulmasından korkulmasıdır!

Değişen işçi mi sanıyorsunuz? Hayır efendim, işçi yine aynı işçi; ekmeği küçülmüş, kirası artmış, beli bükülmüş... Değişen tek şey, o koltuklarda oturanların meydan fobisi. Taksim artık bir meydan değil, iktidarın "güç gösterisi" yaptığı bir açık hava hapishanesine döndü. Yazık değil mi bu millete?

FİNANS MERKEZİ MASALI: 20 YIL VERGİ MUAFİYETİ FİNANSAL KAPİTÜLASYON

Biz faturadaki KDV'den kaçamıyoruz, elin foncusu milyarları vergisiz götürüyor

Adalet bunun neresinde? Kendi esnafından kuruşu kuruşuna alanı, yabancıya 'hediye' edeni tarih affetmez.

Artık memlekette kimse sanayiyle, üretimle uğraşmaz hale getirildi. Niye uğraşsın ki? Üretirsen vergi var, işçi masrafı var, elektrik zammı var. Ama finansçı olursan, hele bir de "yabancı" kılıfıyla gelirsen önün açık! Bu karar, Türk halkının geleceğine vurulan bir prangadır. Kendi evlatlarımızı işsizliğe mahkum edip, yabancı finans odaklarını zengin etmek hangi kitabın hangi sayfasında yazar? Bu düpedüz bir finansal işgaldir beyler! Kalemi dürüst tutalım; bu devran böyle dönmez, dönmemeli!

ALMANIN ÇÖPE ATTIĞI OTOMOBİL BİZİM HAYALİMİZ OLUYORSA KİM KİMİ KISKANIYOR.

birileri çıkmış "Avrupa kan ağlıyor, Almanya bizi kıskanıyor" diye kafa ütülüyor. Ulan 68 senedir bu memleketin tozunu yuttum, böyle büyük yalan görmedim! Geçen gün internette gördüm; Almanya'da 30 yaşındaki tertemiz Mercedes'i, BMW'yi "eski teknoloji, çevreyi kirletiyor" diye presleyip çöpe atıyorlar. Bizde ise o araba, bir asgari ücretlinin yedi sülalesiyle çalışıp da alamayacağı bir "servet" değerinde!

Hani kıskanıyorduk ya? Hans o arabayı üç maaşıyla alıp, dördüncü ayda "yağ kaçağı var" diye hurdaya fırlatırken; bizim emekli Haydar Amca, 30 yaşındaki o "hurda" için bankadan kredi çekip 36 ay taksit ödüyor. Bu mu bizi kıskandıkları tablo? Bizimkiler kıskanmıyor efendiler, bizimkiler sadece "hasret çekiyor". Binmeye korktuğu, deposunu dolduramadığı, muayenesinden geçemediği o metal yığınına bir ev parası döken millet, dünyanın neresinde görülmüş?

ABD BÜYÜKELÇİSİ TARAFINDAN MONARŞİ ÖNERİSİ: BU BİR UYARI MI ONAY MI

ABD Büyükelçisi Tom Barrak çıkmış bir forumda, Cumhurbaşkanı Erdoğan’ın gözünün içine baka baka monarşi övüyor. "Efendim krallık iyidir, monarşi istikrardır" tadında laflar ediyor. Ulan diyorum kendi kendime; bu herifler daha dün dünyaya demokrasi pazarlamıyor muydu?

Şimdi bir büyükelçi durup dururken neden böyle konuşur? Bu bir iltifat mı, yoksa "biz senin her istediğini yapmana yol veriyoruz, yeter ki bizimle ol" mesajı mı? Ya da daha fenası; bizi monarşiyle yönetilmeye layık mı görüyorlar? Göz göze gelip monarşi gazı vermek, öyle masum bir diplomasi hareketi değildir beyler. Gelin şu Tom Barrak’ın "monarşi" aşkını Ahmet ATAM terazisine koyalım.

DİJİTAL EMZİK ÇAĞI ÇOCUK EĞİTİMİNDE SESSİZ DEVRİM

Eskinin anneleri çocuk ağlamasın diye emziği ağzına tıkayıverirdi. Şimdiki modern ebeveynlikte ise sessizlik, bir ekran karşılığında "satın alınıyor". Çocuk ağlamıyor, zırlamıyor, etrafı kurcalamıyor; ama bir bakıyorsun, o çocuk artık senin çocuğun değil, o ekranın bir parçası olmuş. Programlanıyor beyler, programlanıyor!

Eski Türkiye Nasıldı

Eski Türkiye’yi Gençlere Anlatıyoruz: Bir Kuşağın Özlediği O Samimi Dünya.

Cumhurbaşkanı’nın “Gençlere eski Türkiye’yi anlatın” çağrısına kulak verelim ve anlatalım.

Ancak bizim anlattığımız "eski", sadece kuyruklardan ibaret değil; 

İçinde insanlık,

Komşuluk, 

Güven ve gelecek korkusu olmayan bir huzur iklimi barındırıyor. 

İşte 68 yaşındaki bir SGK emeklisinin gözünden, bugünkü gençlerin hayal etmekte zorlanacağı o gerçek Türkiye...

Hayatın adaletsiz gibi görünen düzeni, insanın değişen yüzü ve geciken adalet.

Gün gelir, taştan saray olur, odundan kapı, 

Hırsız taç takar, serseri olur baş tacı, 

Metres eş, Kezban destan, mestan hayran, 

Dünya döner, çivisi çıkar, akıl firar eder o an.

Konuşamayan hatip olur, 

Yazamayan kâtip, şifa veremeyen tabip… 

Bir tersliktir bu, kaderin cilvesi, 

Bir satranç tahtasında devrilen şâh misali.

Piyon yürür, taht titrer, 

Bir gün şâh olur, ama şâh da mat olur. 

Güç erir, cemâl solar, metelik biter, 

İnsan nankör, vefa bir rüya olur.

Bahar biter, kış olur, 

Gün biter, gece olur, 

Söz biter, sükût olur, 

Hayaller kaybolur, ümitler yok olur.

Aldatan sadakat ister, 

Çalan adalet, döven şefkat… 

Her biri kendi yalanında boğulur, 

Hayat bir oyun, son sahnesi bir yanılgı olur.

MODERN ÇAĞIN KRAVATLI SOYGUNU: EL PARASI İLE GERDEĞE GİRMEK CARRY TRADE

Carry trade nedir, Türkiye’ye gelen sıcak para neden risk taşır? Yüksek faizle gelen para neden bir gün ülkeden çıkar? Türkiye’ye giren yabancı sermaye yatırım mı yoksa fırsatçılık mı? Carry trade sistemini ve olası kriz riskini basitçe anlatan kısa bir yazı.

Bugün piyasaların o meşhur "el parasıyla gerdek" mevzusunu, yani şu "Carry Trade" denilen nane ve memlekete doluşan sıcak parayı konuşacağız. 

Bakıyorsun manşetlere; "Yabancı sermaye akıyor, dolar diz çöktü" falan filan... 

Ulan, o akan şey sermaye değil, bildiğin fırsatçı! Adam senin yüksek faizini duymuş, elinde valiziyle gelmiş; cebini doldurup ilk fırtınada kaçacak yer arıyor. 

Gel, şu "sıcak para" masalını bizim kahvehane masasında, o acı çay eşliğinde bir güzel tartalım.