Ömür Avcısı

İnsanın beli sadece yaşlılıktan bükülmez ki Nima.

Kalabalığın zulüm olduğunu düşündüğü dönemlerde bana,bensizliğin onu o kalabalığa ittiğini söylemişti.

Her şeyin yolunda gittiği hayatlarda iyi olmak kolaydır Nima. Zor olan bu,ne kadar çaba harcıyorsun görüyorum ben. İyi kalabilmek için ne kadar çabalıyorsun ben görüyorum.

Gururdan kamburu çıkmış insanlar tanıyorum Nima. Bakma, içlerinde dimdik duran bir şeyler var. Sana benzemiyor, hem de hiç. Aynaya baktığında sen de kendinde koca bir kambur görüyorsun ama seninki kibirden başka bir şey değil. Kusura bakma Nima biz aynı kamburu taşımıyoruz.

Ben çocukken sen güzeldin

Şimdi bir ağaç kovuğundan geldiğime inanıyorum.

''Beni nerelerde unuttun.'' diyordun rüyamda,orada ve burada biliyordun cevabı aslında. Küçük iğnelerin vücuduna battığı toprakta, yüzüme vuran sıcaklığın buhranında ve gelinciğin kabuğunda.

Sevgili Beyaz, Beni ben yapan yoksulluklarımın açgözlü taraflarını doyurmaya çalıştım.Ama sanırım başarılı olamıyorum,sürekli bir şeyler içimi kemiriyor.Gerçekten ne yapacağımı bilmediğim bu dönemin kısa olacağını düşünüp bir kez daha yanıldım,bomboşum.Ölmek istediğime karar verdiğim anlarda açgözlü tarafım ölümden korktuğumla ilgili gereksiz bir konuşma başlatıyor kafamın içinde.Böyle olduğuna çok fazla inanmaya başlıyorum.Bir şeyi aynı anda bu kadar  isteyip ve bu kadar korkmak sadece bende olan bir hissiyat mı?Senden de korkmuştum biliyor musun? Sonunda öfkemi doyuramadım Tanrı önüme beni attı,kendi öfkem yiyip bitirdi beni.Gururumu doyuramadım Tanrı önüme seni attı ve ben seni kaybettim.Şimdi girdiğim her sahafta gözlerimin seni aradığını bilmeni isterim.Belki kaybolduğum bir sokakta tekrar karşıma çıkarsın diye diye bilmediğim bir  sokak daha kalmadı.Hafızam hala kötü üstelik.Ve kendimi affetmem ile ilgili söylediğin tüm sözleri unuttum.Kendimle savaştım,kanımla.Kendimi öksüz bıraktım savaş meydanlarında.Bilmiyorum tüm bunları hak etmiş gibiyim.Üzerime atılan çamuru temizlemeye kalkmıyor her sabah yüzümü onunla yıkıyorum.Tanrı,yarattığı benim ilk halimden ne kadar da farklı olduğumu görsün diye.Bil istiyorum,melekler sokaklarda dolaşmıyor.Ben unutamıyorum ve bir fil bunun için kendini öldüremiyor.

Açtım kapıları sana hoş geldin,burası senin yakan yuvan.

Tanrıya dönmem gerektiğini söyledi annem,af dileyecekmişim. Ne yaptım ben? Üstelik sen bile bana yaptıklarından sonra af dilememişken. Hem ben senden daha kötü değilim ki.