Dziennik

Co sie działo u mnie?

W sumie teraz cisza.

Tydzień temu były sie odezwał i stwierdził że nawet po półrocznej przerwie dalej mnie kocha.

Byłam też na obozie gdzie poznałam chłopaka. Nazwijmy go "T".

Więc T w sumie był takim badboyem. No wiesz, wódka, kluby i w ogóle. Był ze mną w grupie.

Jak się poznaliśmy? W sumie sytuacja jak w różnych opowieściach na wattpadzie. Zaczął troszkę kozaczyć, a ja go zgasiłam. Swój pokój miał dwa pokoje dalej, ale po przeciwnej stronie sciany było słychać jego śmiech. Nie wiem od którego momentu tamtej nocy zaczęliśmy pisać, w sumie to przez dziewczyny z mojego pokoju. Chciały złapać kontakt z chłopakami bo stwierdziły co to za wakacje bez nich.

Następnej nocy T wpadł do nas do pokoju.

Razem z dziewczynami szybko załapałysmy z nim kontak. Rozmawialiśmy aż w koncu doszlo do nas że tylko ja i T nie śpimy.

Akcja powtwrzała sie tak co noc. A kiedy nadeszła ostatnia dziewczyny rozwaliły sie na calym łóżku tak ze nie można było na nim nawet usiąść. Razem z T bylismy zmeczeni po niewyspanych nocach soo stwierdziliśmy że zabierzemy coś do spania i rozłozymy sie na balkonie.

W nocy sie przebudziłam i cała trzęsłam z zimna co obudziło go. Poczułam coś ciepłego na brzuchu i pociagneło mnie w brzuch T, twarzą wtulił się w moje włosy i znow zasnelismy. (Moze dla Ciebie mały szczegulik ale kiedy sie obudziłam rano nasze palce były splecione).

Na zakonczenie obozu pojechaliśmy do parku rozrywki. Tam sie pocałowaliśmy. Takie summer love

Nie spodziewałam sie ze takie coś mnie spotka. Wiedziałam że nir bedzie to trwało długo i po obozie o sobie zapomnimy, chociaż kazał mi obiecać ze utrzymamy kontakt.

Z poczatku sie udawało, ale trwało to zaledwie miesiąc.

Dwa dni temu bylam z dziewczynami w jego miejscowości (mieszkał jakieś 200km od miejsca gdzie ja mieszkam). Jedna z nich w swoje urodziny organizuje wyjazd do jakiegos duzego miasta w ktorym nie była, T zaproponował swoje na co sie zgodziłyśmy.

Bylysmy tam cały dzień. Od 8 do 20(nie liczac wyjazdu po podróż zajęła nam 3h w jedną stronę).

O 12 popołudniu stwierdziłam że ulegne i do niego napisze czy zamierza sie z nami spotkać. Stwierdził że za wcześnie, ale kiedy juz miałysmy wyjeżdżać nagle znalazł czas dla nas niestrty bylo juz za późno.

Po co mam robić coś dla kogś?

Po co mam się starać?

I tak wszyscy odejdą i zostane sama.

Lepiej zacząć troszczyć się o siebie, bo przez troskę o innych i staranie sie być dla nich miłym nic nie da.

I tak zawsze dla bedziesz piątym kołem u wozu.

Więc od dziś zaczynam.

Bedzie lepiej kiedy w końcu zajmę sie sobą, bo dla innych nie warto.

Nie warto na nich liczyć, nie warto sie nimi przejmować, nie warto dla nich żyć, nie warto ich pamiętać.

Odpuściłam już dawno, lecz on niestety został w mojej pamięci...

Nowa szkoła

Nowi znajomi

Po prostu wszystko nowe

Myślałam że się w tym nie odejdę, a jednak się myliłam.

Przez pewien okres czasu miałam chłopaka ,ale to jednak nie było to. Nie czułam się tak samo jak kiedyś.

Przeżycia z przed wakacji troche mnie zmieniły i dały dużo do myślenia przez co w większości przypadkach zastanawiam sie pare razy zanim coś zrobię.

Pare tygodni temu napisała do mnie znajoma że ma na snapie właśnie tego chłopaka (ze wszystkich moich wpisów). Dodałam go. Nie zastanawiając się od razu to zrobiłam.

I żałuję.

Snapowaliśmy. Było śmiesznie do czasu.

Kiedy spytałam sie w co on w ogóle gra odpisał na to że ja dobrze wiem i nie muszę udawać.

I dopiero teraz dotarło to do mojej wiadomości że mnie po prostu wykorzystał...

I znów nie chciałam mieć z nim nic wspólnego więc usunełam go.

Po tygodniu znów mnie dodał. Spytał sie czemu to zrobiłam ja na to że nie musi wiedzieć a on w odpowiedzi napisał że musi bo jestem jego DZIEWCZYNĄ

Nie odpowiedziałam.

Nie zwracałam uwagi na jego dalsze wiadomości w ktorych mnie słodko nazywał i wracał do tych wiosennych dni.

To wszystko było bezsensu, a ja zamiast go znów usunąć i zapomniec na zawsze dalej go tam mam i próbuje udawać ze go tam nie ma z tą małą nadzieją że napisze.

Lecz jednego jestem pewna.

Że tym razem mnie nie złamie.

Że tym razem to ja zniszcze jego.

Wiem ze nic z tego nie będzie i że chce się mną tylko zabawić.

Kiedyś jeszcze żyła we mnie nadzieja że wszystko sie zmieni, ale na szczescie w końcu umarła. Od pewnego czasu czuję się wolna i to mnie w pewien sposób uspokaja. Dużo sie zmieniło. Nowa szkoła, nowa klasa, nowi ludzie. Zmiana otoczenia dobrze na mnie wpłyneła. Kroczek po kroczku wszystkich po mału poznaje, ale przezycia z przyszłości dają sie czasem odczuć i wole mieć na razie wszystkich na dystans.

Dawno mnie tu nie było ponieważ telefon poszedł do naprawy i zapomniałam hasła, a przez ten czas dużo sie działo  mianowicie kolonie jego urodziny i dni miejscowości w koórej on mieszka ( na szczęście bądz nie szczęście sąsiedniej miejscowości z moją)

zacznijmy od kolinii. Największy przypal jaki mógł być na plaży.  Bawiliśmy się ze znajomym w rzucanie do wody niby dziecinna zabawa, ale śmiałam sie cały czas. W pewnym momencie zabrał mnie od tyłu i podniósł do góry. Oczywiście nie mogło się odbyć bez tragedii, którą było podwinięcie się mojej góry od stroju i odsłoniło co nieco biustu. Chłopak przez reszte koloni mnie przepraszał i wiedziałam że nie zrobił tego specjalnie więc mu wybaczyłam. Była jednak druga strona medalu- ktoś (pare ktośów) załe zajście widziało. Na początku myślalam że 3 dziewczyny z koca, lecz jak się pózniej okazało jeszcze jeden chłopak. Na następny dzień całą kolonią wyszliśmy na miasto. Chłopak który widział zajście z poprzedniego dnia na plaży nie odstępywał mnie na krok. Mijając budkę ze zdjęciami postanowiłam zrobić sobie w niej zdjęcie z koleżanką. Jak to zawsze w budkach bywa nie wiesz kiedy ci sie robi zdjęcie więc pierwsze wyszło okropnie ponieważ otwierałam oczy i coś mówiłam ( wychodząc na jpg jak pani lekkich obyczajów). Chłopak z plaży widząc to od razu wyciągnął telefon i zrobił temu zdjęcie mówiąc że nikomu nie pokaże. Jak się po kolonich okazało zawiodłąm się ponieważ przez reszte wycieczki obiecywał mi coś czego pózniej nie dotrzymał,a niecały tydzień razem jako grupka z koloni mamy sie spotkać na ognisku pod namiotami

Następna najkrótsza akcja to akcja z Jego urodzinami. Zebrałam sie na odwagę zapytałam sie samą siebie: co mi szkodzi? i przez messengera złożyłam mu życzenia urodzinowe. Podziękował za nie i na tym nasza knwersacja się skończyła.

I ostatnie zdarzenie w tym czasie to są dni tej miejscowości. Wykończona po 18-stce koleżanki wróciłam do domu. Kiedy już sie wyspałam weszłam na fb, a ponieważ nie mam dalej telefonu przez 24h zebrało się troche powiadomień. Czytając wiadomości natrafilam sie na wiadomośc od jego przyjaciele o treści :” Hej będziesz dzisiaj na dniach?” napisałam że chyba tak na co sie spytał czy jutor też( impreza byla 2-dniowa) na to odpisałam że tak. Na tym zakończyła sie nasza konwersacja. Pojechałam ze znajomom na dni. Widziałam go i jego przyjaciele z kórym pisałm. Udawałam że go nie widze, ale do przyjaciela powiedziałam “hej” lecz nie usłyszał. Wieczorem dla żartów zapytałam sie go czemu mi nie odpowiedział a on na to “Chej przepraszam ale cie nie usłyszalem za to może juto na piwko tylko podaj numer jakoś sie zgadamy” jako że nie jestem pełnoletnia wymyśliłam jakąś wymowkę i napisałam że nie mam telefonu i że następnym razem będę krzyczeć żeby mnie usłyszał on na to krótkie “ok”.

Zastanowiło mnie tylko jedno 

czemu raz napisał hej a następym razem chej  może przez przypadek lub też za pierwszym razem on tego nie pisał tylko ktoś inny.

Może to tylko moje głupie myśli, albo wcale sie co do tego nie myle

Nie było mnie tu już dawno nie dlatego że nie chciałam tylko telefon mi się zalał

Wakacje rozpoczęły się już dawno a ja dopiero co wróciłam z kolonii

RMS

Większość ludzi powiedziałaby że to zjazd dla zjebanych katolików, ale tak nie jest.

Na początku pojechałam tam żeby zapomnieć o pewnej osobie…W zamian poznałam nowych ludzi, zrozumiałam pewne rzeczy i przejrzałam na oczy.

Myślałam że jestem zerem, niczym, że jestem niepotrzebną osobą na tym świecie…ludzie stamtąd uświadomili mi że się myle.

Pokazali że każdy na tym świecie coś znaczy.

Że nie zostałam stworzona tu bez żadnej przyczyny. Że ja, ty, inni po prostu każdy jest ważny.

Każda nawet najmniejsza, najmniej istotna sprawa odgrywa ważną rolę.

~Zrozumiałam że zawarcie znajomość z Nim pozwoliło mi siebie odnaleźć w pewnym stopniu zrozumieć swoje słabe punkty.~

A teraz aktualnie cieszę się że poznałam nowe osoby przez które będę siebie i świat bardziej rozumieć.

Za dwa dni kolejne kolonie i kolejne nowe znajomości.

To chyba już koniec. Wiem że wcześniej też tak myślałam, ale teraz jestem tego bardziej pewna. Tylko czy ja naprawdę tego chce ? Sama nie wiem… Może w rzeczywistości nie potrafię tego zrozumieć że to naprawdę koniec, że już sobie mnie odpuścił i że w końcu mu się zanudziłam. Tylko jest jedno pytanie CZY JA KURWA NAPRAWDĘ CHCE ZAKOŃCZYĆ TĄ ZJEBANĄ ZNAJOMOŚĆ ? On chyba tak więc to koniec