Kalabalık

“Keşke bir şiir okumuş, Bir kedi sevmiş olsaydınız, Belki bu kadar kirletmezdiniz dünyayı…”

Hani Ecevit ölürken Ahu'ya ‘İşin garibi ne biliyor musun, hayatımda başıma gelen en güzel şey bu. Ölüyorum ve sen yanımdasın’ demişti. Hani Ezel Eyşan'ı yeniden gördüğünde dengesini kaybetmişti. Hani Ramiz dayı, herkesi yenebilirim ama seni yenemiyorum deyip Selma'nın kapısında diz çökmüştü. Hani Keje, eşkiyayı görene kadar 35 yıl tek kelime etmemmişti. Hani Esra Savcı, Behzat komisere ‘Mutsuz olalım ne var? Biz de mutsuz olalım. Ben seninle mutsuzluğa da varım’ demişti.

Bu yaşa Babanız getirmediyse sizi ,elinizden bir kere tutmadıysa düştüğünüzde, o düştüğünüz yerdeki ufacık çocuk olarak kalıyorsunuz.

kızıyordum, artık kızmıyorum. bir şey oldu epey önce, kimsenin beni öldüremeyeceğini fark ettim. affedilmeyecek ihanetlere tanık oldum. affetmeyeceğim. affetmenin, ne büyük uyum isteği ve palavra olduğunu fark ettim. çok uyumsuz muşum. azıcık uyayım diye, ne fedakarlıklar yaptım. geçmiş olsun, affedemiyorum, etmeyeceğim de. korku kendi cehenneminde debelensin, benim cehennemim başka.

Bazılarımız şiirlere tutunuyor,
 Bazılarımız şarkılara…
 Bazılarımız filmlere tutunuyor,
 Bazılarımız kitaplara…
 Sanırım artık insan, tutunamıyor insana..

Kızgınlığımı ve çaresizliğimi anlatamam size. Yine de benimle empati kurmaya çalışın. Bir insan için bütün yaşamınızı bir kenara itiyorsunuz, o ise elinin tersiyle kayıtsızca kovduğu bir sinekten daha fazla değer vermiyor size.