musicolata

Ya dümdüz arkadaş edinmek istiyorum böyle dümdüz. Ama her yer flört uygulaması ve sapık dolu. ŞÖYLE TATLIŞ BİR KIZ ARKADAŞLIK KURMAK İSTİYORUM SADECE BFF GİBİ PLS

Zihnim ağlıyor ama gözlerimden yaş gelmiyor. Dişlerimi sıkmaktan yoruldum.

Buraya bir şeyler yazıp içimi dökmek isterdim, ama artık bunu bile yapamıyorum. Hangi birini anlatayım zaten? Düşük özgüven, ihanetler, terkedilme, ölümler, psikologlar, antidepresanlar, alkol... Kendimi toparlayamamak ve bir noktadan sonra toparlanmayı istememek. Pes etmek. Pes ettikten hemen sonra biriyle tanışmak ve o kişinin her şeyim olması. Peki ya sonra? Birini her şeyiniz yapmak da tehlikeli. Üzdüğünü düşünsenize, tüm dünya başınıza yıkılıyor. İşte benim tüm dünyam, başımda şuanda. Ve çözemiyorum, çözemedikçe tükeniyorum.

Yine isteğim dışı bir şeyler gelişiyor, yine en çok ben üzülüyorum hatta belki de bir tek ben... Neden?

Sarıl durma üşüyorsan, ellerin ellerimde bile özlüyorsan...

Bıraktığın anılarla savaşmaya gücüm yok...

Uğraşma benle derdim başka 🎶

Sen eskiden güzel bakardın gözlerime...

Sürekli "mağusa limanı"nı mırıldanıyorum. İçimdeki çocuğun adını Ali koydum, uyan diyorum, 7 bıçak yarasına dayanmaz oldun. Kalkmıyor o kaldırımdan, baygın düşmüş. Çok yoruldu biliyorum ama ona ihtiyacım var...

Yaşananları öyle güzel hiçe saydın ki gözlerim dolu dolu "Hayatında hiç yer edinememişim" dedirttin bana. Meğer ne çok hiçmişim...