bin heves

Bu bölüme dair istediğim tek şey Oya'nın geçmişte yaşadıklarına dair biraz daha ayrıntı vermeleri. Oya'nın karakteri açısından çerçeveyi biraz daha genişletmeleri lazım. Sadece Merve, Pelin ve Arzu değil bahsettiğim. Ailesi ile yaşadıkları, intihar girişiminden sonra kendini nasıl topladığı gösterilmeli. Çünkü dizideki en derin karakter Oya. Ancak karakterinin altı doldurulmadığı için en yüzeysel ve anlaşılmaz görülen, neyi neden yaptığına dair açıklama getirilemeyen sadece "iyi" denilerek üstü kapatılan karakter de Oya. İlk bölüm haricinde geçmişine dair bir bilgiye sahip değiliz. Benim gözümde hep alınan antidepresan ilaçları canlanıyor. Sonra kendine zerre güveni olmayan aileden kurtulmak için çabalayan ve okuyan Oya geliyor gözümün önüne. İstanbul'a ailesini görmek için gitmeyen, sadece sevdiği müzik grubu geldiği için giden Oya'yı görmek istiyorum ben. Bu noktada Serhan ile geçmişine dair benzerlikleri vurgulanmalı. İkisinin de hayatını yalnız geçirdiği, bu yüzden etrafına duvarlar ördüğü gösterilmeli. Oya'nın güvensizliğinin "kendini bırakamamasının" nedenleri tek tek Serhan'ın önüne ve bizim önümüze serilmeli. İki karakterin artık bir şeyler paylaşması lazım. Birbirlerine benzediklerini biz biliyoruz, ama onlar bilmiyorlar. Zamanında aynı müzik gruplarını dinleyip aynı şeyleri hissettiklerini bilmiyorlar mesela. Duygusal hiçbir paylaşım yapamıyorlar. İlk bölümlerde işi yüzünden Serhan Oya'ya duygularını söylüyordu en azından ki o zaman resmi hiçibr şey yoktu. Şimdi olmasına rağmen bomboş yüzeysel bir ilişki yaşıyorlar. Serhan'ın Merve ile olan evliliğinden hiçbir farkı olmayan bir ilişki. Detaylandırılmadığından seyirciye doğru aktarılmıyor. Ellerinde bu denli derin bir konu varken bunu harcamalarını, bomboş ilkokul seviyesi entrikalar çevirmelerini anlayamıyorum. Son dönemlerde herkes gibi diziye bakış açım pek parlak değil. Son birkaç bölümü geçiştirerek izlesem de fragmandan gördüğüm kadarıyla 21.bölüm bu yanlışların düzeleceği bir bölüm olacak. Ya da ben öyle umut ediyorum. Lütfen bu diziyi kurtarın.

23 Ocak Salı altın harflerle tarihe geçsin, uzun süredir içinde bulunduğum boşluktan Ufak Tefek Cinayetler dizisi sayesinde çıktım. Hepiniz gibi ilk bölümlerde alışılmadık bir dizi olması ve şu anda olan dizilerin aksine farklı bir iş yapıyor olması beni çok heyecanlandırdı. Oyuncuların en kaliteli oyuncular arasından seçilmesi, başta Mert Fırat'ın adını duymam bile benim için yetmişti. Farklı bir dizi olması, çekim açılarının ve ters köşelerinin iyi olmasının yanı sıra zorbalık haksızlık ve adalet kavramlarına ufaktan değinmesi, konularını belki tam olarak yansıtamasa da bunun üzerinden işlemesi ayrı bir etkendi diziyi sevmem açısından. Yalnız son bölümlerde Oya'nın fazla sessiz kalması, tüm olay Serhan'dan ibaretmiş gibi davranması biraz canımı sıkmıştı. İlk bölümlerde yansıtılan amaçtan birazcık sapmış gibi gelmişti. Bu bölümle birlikte en büyük ters köşelerden birini yaşadığıma inanıyorum. Aslıhan Gürbüz rolünü çok güzel oynuyor, Merve'yi çok güzel yansıtıyor. Konuşmadan sadece gözleriyle bile duyguyu çok sağlam veriyor. En tutarlı yazılmış karakterlerden biri Merve bana göre. Yürüdüğü çizgi de, amaçları da yolu da hep sabit. Merve karakterini her izlediğimde içim sıkılıyor. Bir insan bu kadar kötü mü olur klişesinden ziyade bu denli zeki güçlü ve sosyal yönden ciddi anlamda gelişmiş olan karakterini dünyanın en anlamsız işleriyle, üç beş kadına hükmetmekle, insanların ruhunda yaralar açarak ve çevresine psikolojik şiddet uygulayarak harcamasına acıyorum. Ne var ki bu böyledir. En yakınımdan en uzağıma kadar kendim de dahil olmak üzere insanın içindeki cevherleri bu şekilde öldürmesi alışılmadık bir şey değil. Burada dizinin zaten adından da anlaşılacağı üzere ufak tefek cinayetleri Merve karakteri üzerinden anlatmakta çok başarılı olduğuna inanıyorum. Oya karakteri ise Merve'nin aksine biraz daha tutarsızmış gibi görünüyor. Belki yaşadıklarından dolayı, belki ciddi anlamda Serhan'a karşı hissettiklerinden dolayı sendelemesinden kaynaklanıyor bu tutarsızlık. Yine de belli bir amaçtan ziyade en içinde en dipte hissettiklerine göre hareket ediyor. Amacı değişken bir karakter. Mantıklı bir karakter gibi görünmesinin en büyük nedeni soğuk kanlı olmasından kaynaklanıyor ama en dipte duygularıyla ve vicdanıyla hareket eden bir karakter. Bu noktada Oya'nın çok iyi bir karakter olması mevzusu gündeme geliyor ama bence bu doğru değil. Dört kadının arasında fiziki anlamda bir cinayet işlebilme potansiyeli en çok Oya'da var. Bugüne kadar intikam almaması iyi biri olmasından ziyade bu bölümde de Serhan'a itiraf ettiği gibi korkmasından ve içindeki çelişkilerden kaynaklanıyor. Ha mesleği noktasında ve insanlara yardım etmesi konusu da yine en dipte hissetiklerinden kaynaklanıyor. Jinekolog olması kendi hayatında ona iz bırakan olaydan kaynaklanıyor. Bütün insanlara kendinden yola çıkarak ve empati kurarak yaklaşıyor. Yaşadığı acımasızlık ondaki merhameti açığa çıkarıyor. İlk bölümde intihar etmeye kalkışan kız için kurduğu cümleler beni en çok etkileyen kısımlardan biriydi. Tüm bu saydıklarımdan yola çıkarak söylüyorum, dizideki hiçbir karakter tam anlamıyla iyi ya da kötü değil. Oya'nın yaşadığı acımasızlığı eğer Merve yaşamış olsaydı belki bugün Merve farklı bir karakterdi. Tabi bu da karakterin üstünde çevrenin mi genlerin mi etkisi büyüktür sorusunu günyüzüne çıkarıyor. Bu dizide konunun bağlamına göre karakterler iyi ya da kötü olabiliyor. Gerçekte nasıl olduğu ise tamamen size kalmış. Eğer Oya, Serhan'ı onaylamış olsaydı bu Oya'nın karakteri açısından hiçbir şeyi değiştirmeyecekti benim gözümde. İçi boş olan evliliğin kutsal olmamasını düşünmemin yanı sıra Oya'nın da bunu yapamayacak bir karakter olduğunu düşünmüyorum. Zaten Serhan'a söylediği gibi, bunun evli olmasıyla alakası yok. Tamamen kendi ile alakalı. Gökçe Bahadır'ın oyunculuğu biraz donuk bulunuyor ama bence bu biraz da Oya karakterini fazla içselleştirmiş olmasından kaynaklanıyor. İnsanlara karşı hep duygularını saklamış bir insan, zayıf noktaları sadece kendi başınayken ya da cidden güvendiği insanların yanında kendini gösteriyor. Öfkeden etrafı yakıp yıkması, üzüntüsünü sadece Edip ile paylaşması gibi. Bu bölümde sonunda Oya'nın insanlardan hesap soruyor olması, konuşuyor olması ve önünde yürüyeceği yolu çizmiş olmasına çok sevindim. Ne zaman dizide Oya'nın 96 yılında yaşadıkları mevzusu geçse aklıma hep intihar ettikten sonra yaşadığı tramvalar geliyor. Gittiği psikiyatristler, kullandığı ilaçlar ve yaşadığı depresyon. Karakteri üzerinde oluşan geri dönüşü olmayan kalıcı hasarlar. İnsanın lisede yaşadığı küçük ya da büyük her şey geleceğini belirliyor bence. Oya'nın yaşadıklarından sonra hayata tutunmuş olması en az Merve kadar güçlü bir karakter olduğunu gösteriyor. Serhan'ın yaptıkları konuşmadan sonra, Oya asıl nedenini söyledikten sonra, bakış açısını değiştirmesi gerektiğini düşünüyorum. Oya'yı sevdiği bir kadın olarak düşünmekten vazgeçmeli ve geçmişiyle, geleceğiyle bir bütün olarak kabul etmeli. Yaşadıklarıyla ve tüm karakteriyle kabul etmeli. Tanımaya çalışmalı. Oya'nın bunu çoktan Serhan'a karşı yaptığı bir gerçek. Sera sahnesinden sonra -belki çok ergence olacak ama- Clay'in Hannah intihar ettikten sonra onu nasıl kurtarabilirdim diye düşlediği zaman söyledikleri aklıma geldi. "I'm not going. Not now, not ever." Ama Serhan da bu noktada tıpkı Clay'in Hannah intihar etmeden önce yaptığını yaptı. Ona saygı duyarak gitti. Oya ve Serhan ilişkisini tamamen belirsizliğe bırakıyorum. Ne olacağını göreceğiz. Dört erkeğin konuşması ve yaşadıklarını paylaşması bu bölüm çok hoşuma gitti. Taylan'ın konuşmaları çok güldürü ve Edip ile Serhan'ın arasındaki konuşma da bütün eleştirilere bir cevap niteliğinde oldu. Normalde hiç böyle bir yazı yazmamıştım ama bugün yaşadığım heyecanla duygularımı yazmak ve paylaşmak istedim buraya kadar okuduysanız çok teşekkürler.

Mert Fırat, En Kısa Gecenin Rüyası oyununun çağımıza yansımasıyla ilgili: "Şu anda yaşadığımız çağda da erk, nereye isterse oraya konumluyor ya. Diyor ki: ‘Şimdi suçtu, artık değil. Daha önce suç değildi, şimdi suç. Ben nasıl istersem öyle olur. Daha önce beyefendiydi, şimdi eşek. Dolayısıyla ben buna karar veririm, bu oyunu ben kurarım, doğanızı da ben bozarım. Siz nasıl çalışmış olursanız çalışın, siz nasıl anlaşmış olursanız anlaşın, neyin içindeyseniz olun, benim için fark etmez. Ben kuracağım oyunu.’ Biz de o oyunun içinde olup olmamak, yaşayıp yaşamamak arasında mücadele veriyoruz aslında. Nasıl yaşayacağız o zaman? Yani bu adamlar çıkıp o sahnede o oyunu oynamayı devam ettireceklerse…Ama nasıl olacak? Nasıl bir içle, nasıl bir inançla, nasıl bir hayatla…"

Mert Fırat, Shakespeare'ın Bir Yaz Gecesi Rüyası'ndan uyalanan En Kısa Gecenin Rüyası oyununun kendisi ve finali hakkında konuşuyor: "Oyunun kendini anlatması ve her güne başka bir şey söylüyor olması o finalin...Yani Shakespeare tekstleri zaten öyle de bu seçimin de her güne başka bir şey söylemesi güzel bir şey. Çünkü ben gündeme göre oyunu izliyorum, gündeme göre oyunu oynuyorum, ister istemez gündemin bütün izlerini üzerimizde taşıyoruz. O gün o oyun, o final başka bir şeyin finali ve başka bir şeyin altını çiziyor, öbür gün başka bir şeyin...O yüzden final farklı. Bilmiyorum, Shakespeare böyle bir şey hayal etmiş miydi. Mutlaka bunun altını çizmişti, böyle bir yer işaret etmişti ama hayal etmiş miydi dediğim kısmı şu: O dönemde kraliçenin huzurunda oynanan oyunun dozuyla şu anda başka bir yerin huzurunda oynanan oyunun dozu ve seçimleri bambaşka. Eminim aynı yer, yani bir tünel var ve biz tünelin başka bir ucundan bakıp şimdi diyoruz ki biz bu topa böyle vuruyoruz ve bu tüneldeki yolculuğu böyle hedefliyoruz. Shakespeare başka bir yerden başka türlü vurmuştu. Tam da hikayemiz bu aslında. Bu döneme, içinde bulunduğumuz konjektöre, hayata var oluşa ne söylüyor, ne taraftan söylüyor? Gülmeye devam mı edeceğiz yoksa bir yerde frene basıp sorgulamaya mı başlayacağız? Neye güldüğümüzü anlayacak mıyız? Oynanan oyunun doğasının nasıl bozulduğuna -çünkü bir hayat yaşıyoruz ve bu hayat da bizim doğamızı bozuyor, gündemde yaşadıklarımız, hayatta yaşadıklarımız doğamızı bozuyor ve bizim yaşama alışkanlıklarımızı başka bir yere doğru çevirmeye başlıyor. Dolayısıyla oyun çok daha fazlasını söylüyor, altını çok fazla açmak istemiyorum ama ben her seyrettiğimde, her oynadığımda içime bir şey oturmuş bir şekilde çıkıyorum sahneden ve bu da güzel bir şey bence." Oyun Moda Sahnesi'nde hala oynanıyor. İzleyin, izlettirin. 26 Ocak 2016 tarihinde konuk olduğu Arka Bahçe programından.

ve namütenahi uykusuzluğumuz