me kanë a mos me kanë

I'm no fan of résumés. I recommend you the following documentaries:

https://youtu.be/XDaFx0nJw5E?si=OlnymdFdymyPvRup

https://youtu.be/xMS6bHhJo_0?si=zAFvCXbuJzu8z8XW

Më plak mërzitja

që vetmia më sjell;

përbuzja, urrejtja

të gjith sendet m’i mbështjell

që kam shumë anmiq

të liq

në këto sende pa shpirt.

Nuk flasin.

As sy s’kanë.

Po mue më bahet

se aty janë

vetëm që të më plasin

zemrën.

Së paku, të më shajnë:

I mallkuem!

Së paku, të anë tallin:

I uruem!

Së paku, të më këndojnë:

– I yni zot!

Ose të më thonë:

– Jeton kot!

Të flasin, të flasin se fjalë due

në kët vetmi me ndigjue.

Ose të më tregojnë historinë

e tyne, autobiografinë:

ndoshta ty do gjej gjasim

me jeten teme pa tingllim

që në vetmi po e kaloj –

dhe s’po dij a rroj e s’rroj.

Sendet heshtin. – sa të pamëshirë!

Më bajnë dhe mue të hesht me pahirë,

pse gojë s’kanë

dhe nuk flasin,

aty janë

vetëm të më plasin

zemrën teme që po vuen

dhe në mërzi vetveten truen.

Një ditë çdo gjë do të ndryshojë,

do të vish të luash me veten,

do të këndosh në duet me heshtjen,

do të jetosh me kujtimin në ballë,

do të thërrasësh me zë ç’u bë vallë,

do të kërkosh për veten shpëtim

e s’do të gjesh kund emrin tim.

Jetonim ne të dy në gjethe të trëndëfillit,

jetonim duke shijuar erën e tij,

jetonim bashkë me këngën e bilbilit,

por në fund, na therën gjembat e tij.

Shpresuam se deri në vdekje do të jemi bashkë,

por ajo jetë që ne e ëndërruam nuk ishte e gjatë,

ajo zgjati vetëm të paktët muaj

e për këtë gjë unë tani po vuaj.

Tani jemi të vdekur për njeri tjetrin,

fluturojmë në qiell për një jetë tjetër,

fluturojmë të dy, por shumë larg njëri tjetrit

e të dyve na shoqërojnë valet e detit.

Ti fluturon bashkë me dallëndyshet,

fjalët që i dha tani po vyshken

e mua më thërrasin skifterët,

por unë s’dua të fluturoj me ta

e t’i këndoj ninullat.

S’do të jemi më bashkë,

jeta jonë mbaroi,

a do të jetojmë te lulet apo te zjarri,

s’di për njeri-tjetrin

a do të na merrë malli?