Kuytu

Aslında kırgınım ama herkes beni kızgın olmamla tanır

kırılan kemik kaynar da gidenin açtığı boşluğa et tutmuyor göğsüm. ben seni beklerken kış geldin, ben seni severken ihtiyar.

kirli eller ruhuma değmesin diye dikenli tellere çevirdim yüreğimi

"kalbinden başka yeri olmayan vurulacak."

kendimi hırpaladığım hiçbir şeyin meyvesi bana nasip olmadı

Adını koyamadığım bir sancı var içimde. Yarım kalmışım gibi, eksik kalmışım, bir kalbe sığamamışım. Kış ortasında sokakta, soğukta bir başıma kalmışım gibi…

ben uzakları iyi bilen bir adamın yakın elleriyim.

Ara sıra neye üzüldüğümü kendim bile anlamıyorum sadece üzülüyorum içimde bir sıkıntı beliriyor ve ağlayasım geliyor o kadar.

Lütfen beni sevmeyin sonra ben sizi daha çok seviyorum olan bana oluyor

ben bir daha bu kadar sevemeyeceğime ağlarken, seninde bir daha bu kadar sevilmeyeceğine ağlamanı istedim.

inandığım,güvendiğim,güldüğüm,hiçbir şey,hiçbir ses kalmamış gibi

Sana deliler gibi ihtiyacım olduğu halde yanımda ol diyemeyecek kadar yabancılaşıp benden bu denli uzaklaştığın için seni hiç affetmeyeceğim.

“senin boynunun girintisine sığınmak, boynunda uyumak; uzun bir yoldan gelip evde dinlenmek gibi.”