Untitled

ეს უკვე ნიშნავს გარდაცვალებას

რთულია ყოველდღიურად იყო მათი ნაწილი 

გინდა არ გინდა 

შენდაუნებურად შენზეც ვრცელდება ეს ემოციები და ტყდები ფსიქიკურად

მაგრამ განა სხვაზე ავრცელებ ამ შეგრძნებებს ? 

საკუთარ თავში იკეტები 

ვეღარც საუბარი გშველის ან უფრო უარესი 

არც გინდა რომ გიშველოს 

ვფიქრობ რომ, რთულია ასეთ ადამიანებთან ურთიერთობა 

არასდროს აქვს სისავსის შეგრძნება ისევე როგორც რეალურ სამყაროში ადამიანებს

იმედგაცრუება ტკივილი სევდა ეს ყველაფერი აცარიელებს ადამიანს და მარტოსულს ხდის

სრულიად მარტო დარჩენილს კი ძალა არ აქვს საბრძოლველად

ბებიაჩემი ყოველთვის მიმეორებდა ტკივილს თუ ვერ გაუმკლავდი შენი ცხოვრება ისეთივე სიცარიელედ იქცევა როგორიც ჩვენივე ჩრდილიაო

მეუბნებოდა და მართალიც აღმოჩნდა

ცხოვრების ის წლები რაც გავიარე ამ სიცარიელესთან ბრძოლაში გავატარე

მერე დავნებდიდა შორიდან ვუყურებდი როგორ ვუღებდი ბოლოს საკუთარ მეს

მერე უკვე მცდელობებსაც აზრი რომ აღარ ქონდა

ახალი ჭრილობებიც რომ აღარ მტკიოდა

შევეშვი

ყველაფერი დავივიწყე

იმ წარსულში დავტოვე რომელსაც არასდროს შევეხები

ცხოვრება ახალი ფურცლიდან დავიწყე და დღეს თამამად შემიძლია ვთქვა რომ ბედნიერი ვარ

ბედნიერი ვარ ჩემი ცხოვრებით

საბოლოოდ ყველაფერი უფერულდება

უსასრულობაში ვიკარებით და მის მიღმა არსებულ ცხოვრებას მხოლოდ ქვეცნობიერში თუ აღვიქვამთ..

აზრი არა აქვს..

ნუ კვდები

ნუ მოკვდები

აზრი არ აქვს მაგასაც

ადრე თუ გვიან გაივლის,ცოტახანი კარგად იქნები,ან მშვიდად უბრალოდ,და მერე ისევ დაგკრავს,მაგრამ გაუმკლვდები

და

მეგობრებსაც აქვთ მნიშვნელობა ჩვენს ცხოვრებაში

მეგობრები რომლებიც მხოლოდ მხიარულს გიღებენ? ...

ვპასუხობ რომ არაფერს..

გამბედაობა არ მყოფნის ვუთხრა რომ სუნთქვაც კი მიჭირს ისე ცუდად ვარ..

გამბედაობა არ მყოფნის ჩემს სისუსტეზე ველაპარაკო..

ვფიქრობ, რომ მისთვის ჩემს მდგომარეობას აზრი არ აქვს..

ღამის ორი საათი

გარეთ ძალიან ცივა

შეიძლება მოთოვის კიდეც.

ამბობენ უარესი ამინდები გველის წინო.

საწოლში ვწევარ და სიცივისგან ვცახცახებ

ირგვლივ ბნელა

ბუხარში ახლად შეყრილი შეშა სასიამოვნოდ ტკაცუნებს და ოთახში ყველაფრის სურნელი იყრის ერთად თავს

გაზაფზული სასიამოვნოა

უყურებ როგორ იზრდებიან ახალი სიცოცხლეები

თითქოს ბუნებაში არსებული თითოეული მცენარე თავიდან იბადება სიცოცხლის შეგრძნებას გიხანგრძლივებს და მერე ისევ თავიდან იწყება.. სიცარიელედან დიდ აფეთქებამდე.

საოცარია გაზაფხული

კვლავ ბუხრის დანთება რომ გიწევს გასათბობად.

უყურებ ოთახში გაუჩინარებულ ნამწვავის კვამლს და ღრმა ფიქრებში ეშვები

ახლა ამინდზე მეტად არეული ჩემი გონებაა და კიდევ უფრო მეტად ჩემი ფიქრები

ხომ იცი არა რატომაც მოვედი?!

დიდიხანია არ შევხებივარ ჩემი სულის ღრმა ფიქრებს და იმ უკიდეგანო სიბნელესთან არ ვდმგარვარ.

ვფიქრობ რომ უმისამართობას ვყავარ შებყრობილი

ვიცი ხვალ ჩუმად გამიღიმებს ბედნიერება და მერე ყველაფერი კარგად იქნება

ხელი არაფერზე ჩამიქნევია

უვრალოდ მიჭირს

ამ ეტაპზე ყოფნა რთულია

ეს არეული გონებაც მეტად მაბრკოლებს და ყოფის აუტანელ სიმსუბუქეს საეჭვოდ მიხანგრძლივებს

მეშინია მაგრამ ვიცი რომ არ დავმარცხდები.

ვიცირომ ისევ გავიღიმებ და ყველაფერი თავის ადგილს დაუბრუნდება.

ოთახში ჩუმი წიგნებიც დაბრუნდებიან

და ისევ წავლენ.

შენ თუ წახვალ?!

მაინც