Larivya

Bir insan psikolojik olarak iyileştiğini sanabilir mi ama gerçekte iyileşmemiş olabilir mi Ya da tam tersi Gerçekten iyileşmiş olduğu halde bunu fark etmeyip iyileştiğini kabul etmemesi mümkün mü bence insan bazen acıyı konfor alanı yapıyor çünkü tanıdık geliyor acıdaysan ne olacağını biliyorsun ama iyi olunca ne yapacağını bilmiyorsun O yüzden iyileşmektense bildiği yerde kalmayı seçiyor farkında olmadan

Peki gerçekten iyileşmek diye bir şey var mı bence hayır cünkü gerçekten iyileşmek insanların gözünde o sıradan normal hayata tekabul eder ve böyle olduğunda bir yerden sonra insan kendi kendine der ki tamam ben sorunlu olduğum zaman kotamı doldurdum artık sorunsuz olmalıyım ve böylelikle en küçük hatasında kendisini en küçük şeyi çok büyütür bu da yeni sorunlara yol açar belki bunu içinde yıllarca tutabilir ama en sonunda bu bir fiziksel veya psikolojik olarak vurabilir ki bu da etrafındakilerin dikkatini çektikçe içine kapanır ve asla düzelemeyeceğim kafasına girer o yüzden tamamen

Seni bana bağışlayan tanrı, ne denli ilaçlarla seni benden almaya çalışır?

Hissedemiyorlar mı bizi bizden yoksun bırakırlarsa olacak şeyleri

Bir gün odamda seni bana bağışlayan tanrı

Ve Önümde yalvarırcasına bu illetten kurtulmama vesile olmak isteyen meleği

Meleğin kanatlarından dökülen her bir damla kan beni sana daha da yaklaştırır

Çünkü bilirler ki her akan kan bizi bizden ayırmaya çalışanların kaderde karşılarına çıkacak ızdırapları gösterir

Ve sen, sen benim kaderime yön veren kurtarıcım

Seni benden almak değil ki mesele, karşılaştıkları en büyük aşktır onları rahatsız eden