Out of Love...

♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥

De onderwerpkeuze van de impressionistische schilders was alles behalve religieus. De voorstelling van de schilders was sowieso niet het belangrijkste aspect van hun werk. Het ging voornamelijk om de manier van schilderen; ze maakten gebruik van de ontdekkingen in de natuurwetenschappen. Dit was het feit dat de menselijke waarneming wordt bepaald door de val van licht op een voorwerp en de terugkaatsing van dat licht. Vanuit dat principe gingen de impressionisten te werk: door gebruik te maken van lichtvlekken en kleur. Terwijl de voorgangers van de impressionisten, de classicistische kunstenaars, vooral gingen voor mythologische, historische en/of religieuze onderwerpen, gingen de tegenstanders van het classicisme juist voor alledaagse taferelen en werkten graag met momentopnames. Dit had te maken met de uitvinding van de fotografie. 

♥ | ♥

Impressionisten waren vaak al snel tevreden, namelijk zodra de ‘impressie’ van het beeld was vastgelegd. Hierdoor kreeg het werk een nogal schetsachtige indruk en leek het zeer spontaan. Er was verder een grote belangstelling in alledaagse taferelen met ‘normale’ mensen. Het leven veranderde sterk in deze tijd, dus eigenlijk wordt dit proces van verandering vastgelegd in de werken van het impressionisme. Het impressionisme werd dan ook zeer gewaardeerd door de toenmalige (rijke) burgers, omdat ze zichzelf als het ware terugzagen in de werken en  het dan ook leuk vonden om naar te kijken. Tegenwoordig waardeert men deze stroming nog steeds heel erg en trekken impressionistische tentoonstellingen veel bezoekers.

In die tijd hadden de Académie des Beaux-Arts en de Parijse salon een hoge status binnen de kunstwereld. De leden van de Académie bepaalden de regels waaraan kunst moest voldoen, wilden ze een kans maken om in de salontentoonstellingen terecht te komen. Hierdoor was er voor vernieuwend werk zeer weinig plaats. De werken van een groep vroege impressionisten werden dan ook altijd uitgesloten. Toch boekten een aantal van hen een aardig succes en kregen ze aandacht van nieuwe kunsthandelaren en schrijvers. Zo ontstond idee om de Académie en de salons te vergeten en zelf hun gang te gaan. Ze begonnen dan ook hun eigen expositie, waar eerst te weinig geld voor was maar een paar jaar later toch nog doorging. In Nederland was er juist meer invloed van de scholen die zich focusten op het naleven van het impressionisme, terwijl in de beeldhouwkunst musea, rijke bedrijven en particulieren bestellingen plaatsten. 

Men kreeg door dat je een nieuwe kleur denkt te zien wanneer je twee primaire kleuren naast elkaar zette. Zo hoefden ze niet meer zoveel te mengen maar kregen ze wel het resultaat dat ze wilden. Door de ontwikkeling van elektrische verlichting kon de kunstenaar langer in zijn atelier doorwerken en werd het uitgaansleven ook een heel stuk interessanter om te ontdekken. Dit nieuwe ‘dagdeel’ werd dan ook gebruikt als inspiratiebron en ontmoetingsplek. Ook was de opkomst van de fotografie een grote doorbraak in de kunstwereld. Door middel van foto’s konden momenten en gebeurtenissen worden vastgelegd en daarna geschilderd. Zo kreeg je het idee van bevroren momenten.

Men raakte steeds meer geïnteresseerd in de oosterse kunst, voornamelijk de Japanse. Dit werd dan ook japonisme genoemd. Ze gebruikten de onderwerpen die de Japanners ook gebruikten, zoals dieren, insecten en planten. Verder was er veel sprake van asymmetrie, tweedimensionale en effen achtergronden en er was geen centraal verdwijnpunt. Ook was er veel versiering te vinden, maar geen schaduwen. Het kleurenpalet was eenvoudig maar er werden vele Japanse motieven gebruikt. Toch was deze stroming nog niet erg groot, gezien ze nog erg vastzaten in de Europese kunst.

♥ | ♥

Gedurende de periode van het pointillisme was het geloof ook niet zo belangrijk. Men was veel meer geïnteresseerd in het alledaagse leven en de wetenschap. Verder was de natuur erg belangrijk en er werd dan ook veel buiten gewerkt. 

Gezien het pointillisme was overgekomen vanuit het impressionisme, waren de ideeën van schoonheid een beetje hetzelfde. Men vond het alledaagse leven belangrijk omdat ze er zelf middenin zaten en het dus allemaal zouden kunnen begrijpen, ze hoefden er niet bij na te denken. De sfeer blijft ook precies hetzelfde als die van het impressionisme.

Omdat de schilderijen voornamelijk werden gemaakt voor en door burgers, stond de kunstenaar dichterbij het volk en waren ze dan ook aardig bekend onder de mensen. Ze trokken zich niet zoveel aan van de politiek en religie omdat ze wilden schilderen wat ze zelf interessant vonden. 

Zodra de optische wetenschappen zich ontwikkelden, ontdekte men dat alle kleuren zijn gebaseerd op de primaire kleuren: rood, blauw en geel. Zodra je deze mengde, zouden het menselijk oog en de hersenen er een compleet andere kleur van maken. Hier gingen de impressionisten dan ook van uit door alleen de elementaire kleuren (zwart en wit, rood en groen en geel en blauw) te gebruiken en deze in nauwkeurige streepjes naast elkaar te zetten, waarna het oog ze vermengt. Dit heet optische vermenging.

De pointillistische kunstenaars gingen steeds meer gebruik maken van Oosterse vormen en patronen in hun werk, omdat ze onder de indruk waren van de manier waarop de (onder andere) Japanse kunstenaars daar mee om gingen. Ze behielden wel hun eigen manier van werken en eigen onderwerpen, dus het ging puur om de kleurencombinaties, patronen en vormen die ze overnamen vanuit de niet-Westerse culturen.

Religie was tegen deze tijd voor de mensen zelf nog wel zeer belangrijk maar men hoefde dit geloof niet per se terug te zien in kunst. Ook werd de interesse voor buitenlandse kunst en gewoonten steeds groter.  Hierdoor werd de werkelijkheid die de kunstenaars waarnamen opnieuw gevormd en vormgegeven aan de hand van hun eigen mening en gevoel. Ook gingen de schilders zich meer focussen op het abstraheren (iets minder herkenbaar/non-figuratief maken, het loslaten van de voorstelling) en herstructureren van de vormen. Ook lieten een aantal schilders het lijnperspectief los en gingen het tweedimensionale vlakke karakter van de vormgeving benadrukken.

♥ | ♥

Gezien het een afwijzing van het impressionisme was, waren de mensen niet erg geïnteresseerd in het werk en werd er dan ook niet veel werk in de postimpressionistische stijl  verkocht (Vincent van Gogh heeft in zijn hele leven maar één schilderij weten te verkopen). De postimpressionisten deden dan ook waar zij zin in hadden, met onrealistisch kleurgebruik, nieuwe afbeeldingsvormen en lieten ze hun persoonlijke visie duidelijk zien.

In die tijd was het impressionisme zeer geliefd, dus toen kunstenaars zich gingen afzetten tegen het op visuele waarneming berustende en vluchtige werk van de grootste meesters in die tijd, was het meer vanuit henzelf. Ze wilden verder gaan dan het alleen weergeven van wat je ziet.