#vraag3

Vraag 3

Met wat betaalden jullie?💰

In die tijd hadden de Académie des Beaux-Arts en de Parijse salon een hoge status binnen de kunstwereld. De leden van de Académie bepaalden de regels waaraan kunst moest voldoen, wilden ze een kans maken om in de salontentoonstellingen terecht te komen. Hierdoor was er voor vernieuwend werk zeer weinig plaats. De werken van een groep vroege impressionisten werden dan ook altijd uitgesloten. Toch boekten een aantal van hen een aardig succes en kregen ze aandacht van nieuwe kunsthandelaren en schrijvers. Zo ontstond idee om de Académie en de salons te vergeten en zelf hun gang te gaan. Ze begonnen dan ook hun eigen expositie, waar eerst te weinig geld voor was maar een paar jaar later toch nog doorging. In Nederland was er juist meer invloed van de scholen die zich focusten op het naleven van het impressionisme, terwijl in de beeldhouwkunst musea, rijke bedrijven en particulieren bestellingen plaatsten. 

Omdat de schilderijen voornamelijk werden gemaakt voor en door burgers, stond de kunstenaar dichterbij het volk en waren ze dan ook aardig bekend onder de mensen. Ze trokken zich niet zoveel aan van de politiek en religie omdat ze wilden schilderen wat ze zelf interessant vonden. 

In die tijd was het impressionisme zeer geliefd, dus toen kunstenaars zich gingen afzetten tegen het op visuele waarneming berustende en vluchtige werk van de grootste meesters in die tijd, was het meer vanuit henzelf. Ze wilden verder gaan dan het alleen weergeven van wat je ziet.

In deze tijd hadden opdrachtgevers en politieke ideeën amper invloed meer op de kunst. Kunstenaars gingen hun eigen gang en deden waar ze zelf goed aan deden. Wel werden kunstenaars steeds bekender en signeerden ze gewoon hun eigen werk. Ondanks dat er aardig wat kritiek was op het werk, bleven ze het gewoon maken. 

De artiest had volledige artistieke vrijheid en kon doen wat hij wilde, ze zaten niet meer vast aan de smaak van de elite. Ze deden dan ook wat ze zelf mooi vonden, een kunstwerk wordt een op zichzelf staand ding dat de gevoelens en persoonlijke gedachten van de kunstenaar zelf weergaf. 

Mensen gingen zich weer veel bezig houden met architectuur en gebruiksvoorwerpen, maar deze voorwerpen waren vaak meer decoratief bedoelt dan gemaakt om echt te gebruiken. Nog steeds maakten de kunstenaars het voor zichzelf, maar ging het niet meer zo erg om de gevoelens van de persoon, behalve in de schilderkunst.