Pera

Çekilecek bir kadın değilim, takıntılarım var. Çok duygusalım, hemen her şeye dağılabiliyorum. Çok düşünürüm, çok ağlarım. Çok susarım, çok konuşurum bazen de. Kendime kızarım genelde. Sürekli arıza çıkarırım. Kavgaların sebebi benimdir çoğu zaman. Kendime düşmanım ben, kendime.

Zihnimde hiç dinmeyen fırtınalar koparırken, dışarıya sadece hırçın dalgalarım yansıyor. En küçük bir kelimeden devasa yangınlar çıkarıyor, sonra da o yangının ortasında ilk ben küle dönüyorum. Herkes hayatı akışına bırakırken, ben her sessizlikte bir terk ediliş her bakışta bir kırgınlık arıyorum.Biliyorum, taşınması zor bir yüküm. Kendime bir sığınak ararken kendi evimi ilk ben ateşe veriyorum. En büyük savaşı, en acımasız kavgayı hep aynadaki o insanla, sırf kendim olduğum için veriyorum.

Aşk meşk yok akademik başarı yok para yok sıcacık dumanı üstünde çay var sadece

Öyle bi dönem vardır ki yemek yerken miden bulanır, nefes alırken ciğerlerin acır, düşüncelerin başını ağırtır, geceleri uyuyabilmek için yalvarırsın, sabahları uyanmak istemezsin, durduk yere ağlarsın yavaş yavaş tükenirsin.

Ve en acısı da nedir bilir misin? Dışarıdan bakıldığında sadece biraz yorgun görünürsün. Çünkü bilirsin ki acıyan aslında ciğerlerin değil, umutlarındır. Ağrıyan başın değil, taşımaktan yorulduğun hayallerindir. İnsan bir günde bitmez; böyle anlarda, her saniye parça parça, sessizce vedalaşır kendisiyle.

Güzel şeyler yaşamak istiyorum; sevda gibi, bir çocuğun yüzündeki tebessüm gibi, uzun zamandır beklenen bir haber gibi... Yoruldum hep eksik kalanlardan. Bir sabaha içim rahat uyanmak, bir akşam başımı huzurla yastığa koymak istiyorum. Kalbime yük olmayan insanlar, içimi daraltmayan cümleler, gitmekle tehdit etmeyen sevgiler istiyorum. Biraz huzur, biraz güven, biraz da gönlümün hak ettiği mutluluk... Çok şey değil aslında; sadece yaşadığımı hissettirecek kadar güzel şeyler istiyorum.

En çok da başımı artık sükunetle birine yaslayabilmeyi... Gözlerimin içine bakıp "artık ben varım, hallederiz"diyen bir şefkatin gölgesinde dinlenmeyi istiyorum. Çünkü biliyorum ki bu artık bir istek değil, ruhumun ihtiyacı.

Beliki de hata bendeydi belki de ben yanlış anlamıştım. Sen bir ihtimaldin ben kader sanmıştım.

Meğer değilmişsin. Ve en çok da bu değilmişsin kelimesinin ağırlığı ezdi göğsümü.

Kızçem çok güzel yazmış buna ek olarak kalbimizdeki tüm temiz niyetlerin hayat bulacağı, mucizelerle dolu bir hafta olsun 🌸🙏🏻🤍

Kılıçtan keskin satırlar, kendini şah damarından rehin alan bir kadın.

Başkalarına sapladığı her kelimenin sivri ucunu önce kendi ruhuna çevirenlerden o.

Buluşur çok uzaktan ellerimiz. ve nasıl göz gözeyiz ansızın bir infilak.

Gözlerin dalsa da sonsuz bir uzağa,ruhun düşer bazen o gürültüsüz tuzağa.

deli gibi uykum var nermin. şuramda sen. gecenin üçünde çevirmeme girmişsin. o dakka telsizime, ela gözlü türküler çalmışlar.

böyle uykusuz böyle darmadağın ortasında kalmışım gecenin.telsizdeki sesler dağılıyor,yollar bitiyor,şu şuramdaki sızı bir türlü eksilmiyor da insan en çok kendine geç kalıyor böyle zamanlarda.olmadı,olamadık işte;gecenin üçünde bir çevirmede kaybettik o aynı kalpte durma ihtimalimizi

Tam bir ‘pazar günü kendimi şımartıyorum’ kasesi hazırlamışsın kızçem,emeğine sağlık 🥣🌸