kendihalinddeli

Kendimden sürgün edilmiş gibiyim.

Aslında tüm bu telaş, bir fâninin ölümü unutmasının hikayesidir.

Hayatımın geri kalanını beni güldüren, özel hissettiren ve ne olursa olsun beni desteklemekten vazgeçmeyen insanlarla geçirmek istiyorum.

“Yardım istememeyi bağımsızlık sandın çünkü bir gün kimse gelmediğinde yaralarını kendin sardın. Her şeyi tek başına taşıdın, sonra da kimse sana el uzatmadı. Güçlü olduğun için değil ihtiyaç duymadığını düşündükleri için.”

“geçmişi bohça yapıp gezmenin anlamı yok. kendine izin ver. dünyayı kendine dar etme.” on senenin hesabını bana kim verecek o zaman. “kimse vermeyecek.”

Başkalarının iç dünyalarını rahatlatırken, kendi ruhunuza karşı merhametten yoksun olmayın.

“Aldığım en büyük ders hiçbir koşulda ve hiçbir sebeple taviz vermemem gerektiği. Zor zamanmış, iyi değilmiş, yanlışlıkla olmuş, öyle olacağını düşünememiş. Ben kimsenin alttan alındığı durumları bir daha yapmadığına şahit olmadım.”