Hiçbir şeye hiç kimseye en ufak bile hevesim kalmadı öldü gitti yok artık

bir süre sonra yazasın da gelmiyor. çünkü biliyorsun herkes okudu, kimse değişmedi. çünkü biliyorsun her şeyi yazdın, hiçbir şey değişmedi. parmak uçların nasırlandı, hiç yoktan içim soğur demiştin ya, daha da kaynadı. ben de istemezdim sen bil susmanın her şehrini, her yolunu ve her yokuşunu. buradan nasıl inilir, atlamadan, itilmeden, bilmiyorum.

yine her yerden, herkesten ve her şeyden elini eteğini çekme hissiyle dolup taşıyorum. biraz tuhaf bir duygu, sığamamak, ait hissedememek.

Bir daha denk gelebileceğin biri değilim.

Sıkıntı ve stresin istanbul şubesiyim

Sıkıntı ve sinirin Adana şubesiyim