zepsuty.

Nie mam sily już płakać...

Miałaś rację, jestem beznadziejny... nawet zabić sie nie umiem.

Ciągle myślę by odejść i zrobić miejsce dla kogoś, kto poradzi sobie w życiu.

Już nie mam sily udawać że jest dobrze...

Moja codzienność to myśli samobójcze i te pierdolone kreski na ciele...

Potrzebuje kogoś... kogokolwiek, bo Ty i tak już nie wrócisz, a ja nie mam odwagi by odejść.

Zawsze przed snem wyobrażam sobie to wszystko czego nigdy nie osiągnę...

Żałuję że się nie zabiłem wtedy gdy uświadomiłaś mi jak beznadziejny jestem.