isyela

köşede ben varım, unutamazsın

dünyanın çivisi omuzlarımda sanki ali. battıkça batıyor, kanıyor, çürüyor, yok ediyor ve ben bitiyorum. bittikçe daha da dibe iniyorum. indikçe paramparça oluyorum. paramparça, parçalarını bulamayan bir kadın oluyorum ali.

içimdeki âlemse harap ve virâne.

düşlerimde sen varsın, sta oneirá mou se leípo

Hisar, senin yüreğinde hala ilkbahar var. Üstüne karlar yağsa da, sen güneşi içinde taşıyorsun. Seninle hiç tanışmadım ama biri içimde sürekli seninle konuşuyor. Seni hiç görmedim ama satır aralarında varlığını hissediyorum. Belki de bazı insanlar görünmeden de insanın kalbine dokunurmuş. Dünya biraz senin gibi olsaydı, kimse üşümezdi.

"ben" diyorsam, "sen" ya da "biz" demeye cesaretim olmadığından.

sen, yıldızım benim, yıldızları gözler durursun; keşke ben, sana bin gözle bakabilmek için gökyüzü olsaydım.

artık bu kadar kırık olmak istemiyorum ama acı ev gibi geliyor.

Seni, ömrümün son hecesiymiş gibi söyleyeceğim. Sesim titrerse bil ki sevgim ağır geldi nefesime.

her saniyem son nefesimmiş gibi seveceğim seni, her zerrenle.

Neye heves ettiysek kursakta dizili.

herkesin inandığı bir şey vardır bu amına koyduğumun hayatında. benimkisi de sensin işte ne yapayım.

Dağınık aklımda bile sana ayrılmış düzenli bi' köşe var.

Ruhsal bir tutsaklık

Senden öteye bir yol varsa da olmasın, bilmeyeyim, istemiyorum.

Alıştığımız her şey, biraz eksiltti bizi.