there is no guarantee that this life is easy

Nie chcesz tutaj ze mną zostać. Gwarantuję Ci, że nie. W moim życiu nic nie jest na stałe, rozumiesz? Nic. I wierz mi, że próbowałem. Próbowałem sprawić, by coś w moim życiu zostało na zawsze. Próbowałem na wszystkie możliwe sposoby przytwierdzić to do ziemi, sprowokować do zawieszenia lub choć zwolnienia czasu i zatrzymania się. Naprawdę próbowałem. W moim świecie niewiele rzeczy ma swoje stałe miejsce. Na próżno szukać tu bezpieczeństwa. Wiem, że brzmię teraz jak te wszystkie typy, które ostrzegały Cię, byś się w nich nie zakochała, ale musisz spróbować uwierzyć mi na słowo, że to, co teraz robię ma na celu uchronienie cię przed destabilizacją. Wiem, jak bardzo potrzebujesz pewnego gruntu. Wiem, jak bardzo potrzebujesz miejsca, do którego będziesz mogła przychodzić, by wyregulować swoje odbiorniki. Wiem, że potrzebujesz miejsca, którego lokalizacja niezależnie od wszystkiego będzie zawsze pozostawać niezmienna. Potrzebujesz godnego zaufania dostawcy spokoju, który zawsze odbierze od Ciebie telefon. Twoje ruchy tektoniczne są tak nieprzewidywalne, że potrzebujesz jednego miejsca, w którym nie będzie Tobą trzęsło. I nie zrozum mnie źle - ja marzę, by Ci to wszystko dać. Chciałbym stać się dla Ciebie niczym korzenie stuletniego drzewa, którego nie jest w stanie ruszyć najgorsza wichura. Chciałbym, żebyś wspinała się po mnie zwinnie na sam szczyt, by odpocząć od palącego słońca lub ukryć się przed bezwzględnym światem. I wiem, że nikt nigdy nic takiego Ci nie powiedział, ale chciałbym być dla Ciebie, dziewczyno, niczym pale żelbetowe dla wieżowca, żebyś opierała się na mnie, czuła pewnie i rosła z każdym dniem bez obaw, że nie dam rady Cię utrzymać. Chciałbym być tym wszystkim dla Ciebie cholernie, ale nie jestem w stanie i wolę Ci to powiedzieć, niż pozwolić Ci prędzej czy później stracić wszystko, co spróbujesz na mnie zbudować. Chciałbym móc zaoferować Ci to wszystko, na co tak jak żadna zasługujesz, ale jedyne do czego jestem zdolny to nieustające, porywiste podmuchy wiatru. Nie obiecam Ci, że kiedyś stanę się tym wszystkim, za to przyrzekam, że spróbuję wszystkiego, by tak się jednak stało. Nie wiem, ile zajmie to czasu. Nie wiem, gdzie wtedy będziesz. Nie wiem, czy przełknę to, że ktoś inny mnie uprzedził i nie wiem, czy zdołam ucieszyć się z Twojego szczęścia bez bolesnego ukłucia w klatce. Nie wiem, czy wyraziłem wystarczająco mocno, jak bardzo jesteś dla mnie ważna, ale właśnie dlatego, że jesteś, na ten moment musisz pozwolić mi odejść. Na ten moment nie dam Ci nic prócz chłodu. Na ten moment, choć pełny jestem miłości do Ciebie, nie zdołam rozpalić dla Ciebie żadnego ognia...

„Gdybyśmy robili wszystkie rzeczy, które jesteśmy w stanie zrobić, wprawilibyśmy samych siebie w ogromne zdumienie"

Upomnienie, dlaczego warto zawsze stawiać siebie na pierwszym miejscu:

“Obyś przyciągnął kogoś kto mówi twoim językiem, abyś nie musiał spędzać życia na tłumaczeniu własnej duszy.”

“Jedyna różnica między kaprysem a trwającą przez całe życie namiętnością jest taka, że kaprys trwa nieco dłużej.”

“Nie jestem kobietą twojego typu. Lubię czuć, kiedy mężczyzna się stara, i że jestem kimś, a nie kimkolwiek. Lubię rozmawiać. Lubię być,a nie bywać.”

“Myślę, że najgorsze, co może kogoś spotkać, to przegapienie swojego życia. Niewykorzystanie szansy na zrealizowanie swoich pragnień, na odnalezienie sensu i wreszcie - na poznanie i pokochanie siebie samego. Najgorsze dla człowieka to obejrzeć się wstecz, gdy jest już za późno, spojrzeć na swoje życie i uświadomić sobie, że - z głupoty, lenistwa czy tchórzostwa - nie poszło się drogami, którymi chciało się iść.”

Z dumą zawiadamiam Cię, że na szczęście wiem już, że nie zasługuję. Nie zasługuję na nieodebrane telefony. Na fałszywe znaki. Nie zasługuję na gry hazardowe, w których bywałam dla Ciebie całym kasynem, a innym razem jednorękim bandytą z monopolowego, w którego z nudów wrzucasz parę swoich marnych groszy, bardziej z nadzieją na chwilę adrenaliny oraz szybkiej i łatwo dostępnej rozrywki, niż faktyczną wygraną. Nie zasługuję na bycie twoim domem rodzinnym, który przegrywasz w jedną noc, bo jednak znów zgubiła Cię Twoja bezczelna pewność siebie. Nie zasługuję na gry, w których czyniłeś mnie swoją szczęśliwą kartą jednego rozdania, której z niezakłamanym triumfem poświęcałeś tę parę szczytujących w ekstazie sekund wypełnionych po brzegi Twoją uwagą, by w jakże niezapomnianym dla mnie czasie o długości mgnienia Twojego oka, wprawnym ruchem przenieść ją na zdobytą dzięki mnie wygraną i nawet przez moment nie pomyśleć o tym, by jeszcze po raz ostatni ofiarować mi swoje spojrzenie, o którym marzyłam tuż przed nieuchronną, całkowitą utratą statutu tej wybranej i zmieszaniem się z talią 55 takich samych jak ja. Nie zasługuję na zręczne wmanewrowywanie mnie w podpisanie pełnej kruczków umowy wynajmu kawalerki w jednym z 36 identycznych szeregowców postawionych na terenie Twojej prywatnej ruletki, losującej codziennie jedną szczęśliwą mieszkankę osiedla rozpaczy, którą zabierałeś na jednodniową wycieczkę do disneylandu waszego wspólnego życia, którego nigdy miało nie być. Nie zasługuję na gry planszowe, w których szczęśliwa, że trafił mi się angaż jako jeden z Twoich pionków, czekałam cierpliwie na swoją kolej i wymarzoną ilość oczek na kostce, na której wynik tak naprawdę nigdy nie miałam wpływu, choć tak uroczo zapewniałeś mnie, że nikt więcej z nami nie gra.

“Intelligence is what you use when you don’t know what to do.”

“Zawsze musiałam się sparzyć, żeby coś zrozumieć. Wszystko chciałam sama przeżyć. Mam tendencję do spalania się. Taki charakter.”