Hej, o czym piszesz w swojej pracy magisterskiej? Robisz ją z psychologii?

Czy możesz mi polecić jakąś polską literaturę? Jestem studentem literatury.

„Ile Twojej energii krąży dziś wokół spraw, które od dawna powinny mieć kropkę zamiast wielokropka? Czy to możliwe, że nie jesteś zmęczony/a życiem... tylko dźwiganiem niedokończonych historii?”

„Czasem to właśnie kryzys kończy życie, które już dawno przestało być Twoje. Rozstanie, utrata, zawód czy lęk mogą wyglądać jak koniec... a w rzeczywistości stać się początkiem życia, w którym po raz pierwszy wybierasz siebie. Nie każda burza przyszła, żeby Cię zniszczyć. Niektóre przychodzą po to, by wyrwać kotwicę, która od lat trzyma Cię w miejscu”

„Twoje przyszłe życie jest odbiciem decyzji, które podejmujesz dzisiaj. Wybieraj mądrze, bo każda decyzja jest krokiem w stronę osoby, którą się staniesz”

„Jeśli wejdziesz do perfumerii, wyjdziesz pachnąc perfumami, nawet jeśli niczego nie kupisz. Jeśli spędzisz dzień w zadymionym pomieszczeniu, zapach dymu również pozostanie z Tobą. Tak samo jest z ludźmi. Nieświadomie przejmujesz ich sposób myślenia, nastawienie i nawyki. Dlatego uważnie wybieraj swoje otoczenie, bo z czasem stajesz się podobny do tego, wśród czego żyjesz”

„Głębokie rozmowy z ludźmi o otwartych umysłach są jednym z najbardziej niedocenianych luksusów”

„Nie bój się tracić ludzi. Bój się zatracić siebie, próbując zadowolić wszystkich innych wokół Ciebie, zamiast siebie”

„Bądź dla siebie wyrozumiała. Przeszłaś przez wiele trudnych momentów i doświadczeń, których inni mogli nigdy nie zauważyć. To, że nadal jesteś tutaj i każdego dnia podejmujesz kolejne próby, świadczy o Twojej ogromnej sile, nawet jeśli sama nie zawsze ją dostrzegasz”

„Z wiekiem życie uczy pokory. Przestajesz gonić za wielkimi rzeczami, a zaczynasz doceniać te małe: czas dla siebie, odpowiednią ilość snu, zdrowe odżywianie, długie spacery i wartościowy czas z bliskimi. Prostota staje się największym celem”

„Jak możesz być w tyle, skoro to Twoje życie? Nie ma harmonogramu, do którego musisz się dopasować. Jedyne, co się liczy, to droga, którą przeszedłaś od miejsca, w którym zaczynałaś”

„Czasem największą presję nakładamy na siebie same. Chcemy być silniejsze, lepsze, bardziej cierpliwe i bardziej produktywne. Mamy wrażenie, że musimy wszystko udźwignąć, wszystko naprawić i wszystkim sprostać. A przecież życie nie polega na byciu idealną. Polega na tym, by umieć cieszyć się chwilą, dbać o siebie z taką samą czułością, z jaką dbamy o innych, oraz zaakceptować, że nie na wszystko mamy wpływ. I że to jest w porządku”