V U R G U N

Umutlarımı güzel bir kurdele yapıp çöpe atmaya karar verdim.

Ruh hastası mıyım acaba?

Hayat mutsuzluklara, umutsuzluklara, kırgınlıklara, kızgınlıklara gebe.

Sana kırgın olduğumun bile farkında değilsin.

Derde deva arkadaşlar edinin.

Seninle yürüdüğüm yollar dikenli olsa dahi umursamazdım ancak şimdi bakıyorum da aynı yolda bile değiliz.

Nefes alamıyor gibi hissediyor olabilirsin, göğsün kalbine dar geliyor olabilir, göz yaşların usulca içine akıyor ruhuna ağırlık yapıyor olabilir, acı çekiyor ve bunu kimseye belli etmemeye çalışıyor olabilirsin, kimse seni anlamıyor olabilir, sevilmiyor olabilirsin, depresyonda olabilirsin, hata yapmış olabilirsin, kendine saygı duymuyor olabilirsin, içeride felaket bir aile kavgasına şahitlik ediyor olabilirsin, kulaklarını tıkamak zorunda kalmış olabilirsin, ihanete uğramış olabilirsin, zorbalık görmüş olabilirsin, kendinden nefret ediyor olabilirsin, çirkin hissediyor olabilirsin, psikolojinin bozulduğunu düşünüyor olabilirsin, bir şeyi deli gibi yapmak isteyip yapamıyor olabilirsin, baskı altında olabilirsin, özgürlüğün kısıtlanmış olabilir, ölüyor olabilirsin... Ama ölmedin. Şimdi derin bir nefes al, gözlerini kapat ve hisset. Yanındayım. Fiziksel olarak beni hissetmeyeceksin belki ama yanındayım ve seni seviyorum. Seni tüm kalbimle seviyorum. Hiç kimse seni sevmese bile, sen dahi kendini sevmesen ben seni seviyorum. Yaşamanı, gülmeni ve derin bir nefes almanı istiyorum. Güçlü kalmanı ve kendini sevmeni istiyorum. Ayağa kalkmanı istiyorum. Geçeceğini bilmeni istiyorum. Yanında olduğumu hissetmeni istiyorum.

Düşünüyorum, her şey ne kadar da garip. Az sonra ne olacağını bilmiyoruz ama sanki yarınımız kesinmiş gibi. Neden kalp kırıyoruz, küs kalıyoruz? Biz bu hayatı neden nefesimizi tutarak yaşıyoruz? Aman rezil olmayayım, aman beni yanlış anlamasın, aman şu olmasın bu olmasın. İstemediğimiz her şey olsun. Çünkü belki yarın o şey istesen dahi olmayacak. Bir şeyin iki sonucu vardır; olumlu veya olumsuz. Ancak sonuçlarda belirsizlik yoktur. Yapmak isteyip korktuğun o şey bir gün mutlaka sonuca ulaşır, ancak unutma ki sonuç için önce adım atmalısın. Ve yine unutma ki bugün nefesini tutup yapmaktan korktuğun şeyi yarın yapma fırsatın olmayabilir. Gülümse ve sakince bir nefes al. Yarın alamayacakmışçasına bir nefes...

Bırak göz yaşlarını gece karşılasın çünkü içine akıttığın her göz yaşı ruhunda birikip zamanla ağırlık yapmaya başlıyor.

Acının büyüğü küçüğü mü olurmuş? Sırf daha kötüleri var diye ufak olduğu düşünülen şeylere üzülmeye hakkım yok mu yani? Saçmalık.

Artık olmayanı oldurmaya çalışmıyorum. Çünkü karanlıkta aydınlığı bulacağıma inanmak istiyorum. Çünkü güçlü olduğumu biliyorum ve görmek istiyorum. Kapanmayan yara yok, izi kalır ama geçer. Ben artık o izlere baktıkça canımın ne kadar acıdığını düşünmek istemiyorum. O kadar acıya ve derin yaralara rağmen nasıl güçlü devam ettiğimi görüp kendimle gurur duymak istiyorum.

Gözlerim bu kez sana değil boşluğa bakıyor sanki.

"Sen sussan ne olacak, gözlerin konuşuyor bu gece."

Sevgi acıların silgisidir.

Ruhum tutsak dilim lal.

Güçlü insan diye bir şey yok, anladım. Güçlü durmaya çalışan ve bunu başarabilen insan var. Yorulan insan var, içini dışına bir türlü taşıyamayan insan var. Gülümseyen insan var. Gün içinde milyon maskenin içine sığınan insan var... Ne acı çünkü onlarca farklı durum ama tek bir insan var.

Sen yara bandı değilsin bırak o kişi yaralarını kendi sarsın ve iyileştirsin.