FREUDENBERG

„Ich überleg's mir. Du bist immer noch ein großer Planer, nicht wahr?« Das ärgerte mich. Es ärgerte mich, wie wenn mir Freundinnen gelegentlich sagten, ich sei nicht spontan genug, funktioniere zu sehr über den Kopf statt über den Bauch. Sie merkte in meinem Schweigen meinen Ärger und lachte. »Ärgere dich nicht, Jungchen, ich hab's nicht böse gemeint.«

Entscheidung folgen kann, aber nicht folgen muss. Oft genug habe ich im Lauf meines Lebens getan, wofür ich mich nicht entschieden hatte, und nicht getan, wofür ich mich entschieden hatte. Es, was immer es sein mag, handelt; es fährt zu der Frau, die ich nicht mehr sehen will, macht gegenüber dem Vorgesetzten die Bemerkung, mit der ich mich um Kopf und Kragen rede, raucht weiter, obwohl ich mich entschlossen habe, das Rauchen aufzugeben, und gibt das Rauchen auf, nachdem ich eingesehen habe, dass ich Raucher bin und bleiben werde. Ich meine nicht, dass Denken und Entscheiden keinen Einfluss auf das Handeln hätten. Aber das Handeln vollzieht nicht einfach, was davor gedacht und entschieden wurde. Es hat seine eigene Quelle und ist auf ebenso eigenständige Weise mein Handeln, wie mein Denken mein Denken ist und mein Entscheiden mein Entscheiden.

They had a good and loving marriage, the heat between them had remained, and still they had arrived at the decision together, with the desire for growth and new discoveries. At first Rafi was unsure if he would ever want another woman. He thought he might be like his father, for whom his mother had remained the main force in his life, and to whom his father had remained entirely dedicated. And then, while at a residency abroad, Rafi slept with a much younger dancer from Korea, with whom he thought he was in love, until he met another from Thailand who blew his mind. When he returned home, the Thai woman broke things off from Bangkok, and after some weeks of pain, there was a very young French woman, then two or three Israelis. Meanwhile, during that time, his wife went to the beach with their children, and while they played in the waves with the dog, she met and fell in love with a man fifteen years younger than her. Rafi and his wife had not made any rules before they started. To make rules about freedom had seemed antithetical; either that, or they had been too impatient to hold the dreary, diplomatic conference that would have been necessary to establish such rules. But very quickly it had become clear that the absence of rules led to enormous pain, and though love can be mutual and shared, pain only ever happens in a place of radical aloneness.

It wasn't that he didn't wish he could sleep next to someone, he told her now. He simply couldn't find any peace that way. He remained alert, on edge, and so it could take him hours to fall asleep, a problem that was exacerbated by the fact that he knew that if he didn't get enough sleep, he was likely to get a migraine. He had been getting migraines since he was thirteen. They arrived with an aura that blacked out parts of his vision, and when they came the only thing he could do was curl up in a fetal position until they passed.  Though it was impossible to say exactly what caused them, he was certain that lack of sleep was a factor, and so sleep had become of paramount importance. Only when he was alone did he feel at peace, and then he fell asleep moments after his head touched the pillow. It had been like that always, he told her. The last time he could remember sleeping well with someone next to him was when he was five, and had asked his mother to sit by the bed and hold his hand. But he still remembered the serenity of that, the goodness. And yet, whenever the German Boxer spoke of the unhappiness his inability had caused his wife and other women since her, his tone became frustrated and resentful: Why couldn't they understand that it was bad for him to share a bed? That it caused him to suffer?

there is no man anywhere so difficult, that there is not some woman somewhere dying to take care of him

Without Bohr to provoke him Heisenberg was left alone with his demons, and soon he had become his own worst enemy. He broke off into two people, giving long monologues that argued for his position and then Bohr's, and his enthusiasm was such that he could coon intimate perfectly the insufferable pedantry of his teacher, as if he had developed a split personality.

Doc, if you wanna be famous or important, die at the right time. Otherwise, carry your own load.

No is not a no. It's just the beginning of the negotiation.

Kindness. Love. Principle. It runs the world.

Nobody wants the cops involved. Nobody wants the state or the feds. Nobody wants taxes. Nobody wants problems. Nobody wants to pay. Forget the cowboy nonsense. To make things works in this country, you don't throw water on a man's face. You keep it quiet. You cut deals.

Ich bin nur komplett mit dir Ich teile mein Bett mit dir Hab' so gerne Sex mit dir Am besten jetzt und hier Ich würd alles teil'n mit dir Bin so gern allein mit dir Baby, ich wein' mit dir Also bleib bei mir

Doświadczamy zarówno uprzywilejowania, jak i wymogu wyboru własnej ścieżki. Ponieważ nie zadowalały się już byciem anonimowymi członkami ludzkiej masy, czujemy swoje prawo do samostanowienia, oczywistą dla nas prawdę, która dla Sophie i Maca stanowiłaby niewyobrażalny przejaw pychy. Mentalność ta to niezwykłe osiągnięcie ludzkiego ducha, nawet jeśli skazuje na dożywotnią niepewność, lęk i stres.

Być może język pisany został wymyślony jako skromny sposób opisywania rzeczywistości, ale stopniowo stał się potężnym sposobem jej przekształcania. Kiedy oficjalne raporty zderzały się z obiektywną rzeczywistością, często to rzeczywistość musiała ustępować. Każdy, kto kiedykolwiek miał do czynienia z urzędem skarbowym albo inną skomplikowaną biurokracją, wie, że prawda raczej się nie liczy. Zdecydowanie ważniejsze jest to co napisano na formularzu.

Mieszkancy pałaców zawsze mieli inne plany niż mieszkańcy szałasów - w XXI wieku to się raczej nie zmieni.

Jak to jest, że miłość rządzi człowiekiem? Prowadzi człowieka ku największym poświęceniom? Nikt cię, człowieku, nie zmusi do takich poświęceń, ani strach, ani zazdrość, do jakich zmusza cię miłość, twoja własna miłość.

Rodzina to nie są tylko nasi krewni. Naszą ludzką rodzinę stanowią nasi przyjaciele: ci, którzy mogą do nas przyjść bez zaproszenia i mogą od nas wyjść bez podawania powodu. To są ci, na których my liczymy w naszych przeprowadzkach, a także ci, którym od czasu do czasu powierzamy nasze dzieci. W pewnym sensie nasza rodzina to także autorzy książek - tych najbardziej ulubionych książek, do których lubimy zaglądać. To są pisarze dawni i współcześni. Wszyscy ci, którzy kształtowali naszą duszę, i ci, których dusze myśmy kształtowali.

Instytucją medialną, osobą, która emeryturę spędzi na odbieraniu nagród i doktoratów honoris causa, może zostać ktoś, kto nie ma własnych myśli ani zainteresowań. Chcemy, żeby mózg kogoś takiego był pełen nazw marek i oprawionych w ramki zdjęć z byłymi prezydentami.