Ben seni darmadağın seviyorum. Nedir bu derli toplu olacağım derdi? Saçın dağınıkmış, üstün başın berbatmış, yüzün gözlerin yorgunmuş. Bunlardan bana ne? Geceler boyu yüzüme gözüme bulaşan başkası sanki. Ben seni benim dağınıklığıma karışasın diye sevdim. Hangi ağacın bir diğerine karışmış kökleri düzgün ki? Hangi dağ bir öbürünün hizasında? Hangi göl kıvrım kıvrım değil? Hangi bulut öyle, onlar kadar dağınık? Onlar kadar güzelsin diyorum. Uzayan gölgem ol, karanlığınla bile dokun, yeter diyorum. Dinletemiyorum.

tam her şey yoluna girdi derken, bir bakıyorum yolda bile değilmişim. üstelik, hiçbir zaman tamam edememişim hiçbir şeyi. yorulmuşum, adım atacak mecalim kalmamış. yoldayım ama yanlış istikamette. sahiden iyi gidiyor diye düşündüğüm her şeyi, ellerimle ziyan etmişim. ömrümü de

Diri diri gömmek istedim kendimi ama geri çekildi toprak “Sen çoktan çürümüşsün, bana yapacak iş bırakmamışsın” dedi.

Sen garip bir kadınsın, hiç vazgeçmesini bilmez misin? onca acına rağmen gülüyorsun. hiç sevilmemiş birisin fakat sevmekten vazgeçmiyorsun. ne kadar kırılsan da, kandırılsan da güzel bakmayı bir türlü bırakmıyorsun. bazı kadınlar çok naif, içleri enkaz, dışları çiçek.

minör hayatların majör depresyonları

Feda ettiklerimiz heba edilirse veda ederiz

Ne aklındaki olayım ne de yanındaki bu saatten sonra ne dünyalar bir araya gelsin ne okyanuslar kurusun. Kal sen yanındakiyle ne pişman ol ne de razı ol dünyayı bana dar ettin ahirette sana dar olsun.

yazlık bir yer, denize çıkan dar sokaklar ve akşam üstü balkon sefası

sulamadığın solar, aramadığın unutulur, konuşmadığın yiter, değer vermediğin yok olur