Elif Sena

Adını koyamadığım bir sancı var içimde. Yarım kalmışım gibi, eksik kalmışım, bir kalbe sığamamışım. Kış ortasında sokakta, soğukta bir başıma kalmışım gibi…

büyü be artık kızım her seferinde kanma şu insanlara.

Güzel şeyler gelip bizi bulmuyor, her neredeyse gidip kendimiz bulmamız gerekiyor

herkes seni incitecek, sadece kimin için acı çekmeye değer olduğunu bulmalısın.

Hayatı boyunca çabalayanlar bi yerden sonra aklını yitirenler, evet, aklını yitirenler onlar.

hayattan ve insanlardan bu kadar az beklentimin olmasına rağmen, çok fazla inciniyor olmama anlam veremiyorum.

her istediği koşarak ayağına gelenler sürünerek gidip almak zorunda kalanlara tavsiye vermezse sevinirim

her seyi o kadar icimde yasiyorum ki kimsenin hislerim hakkinda bi fikri yok

biz bağıracağız, birileri hiç duymayacak hep aynı hikaye.

bazı şeyler böyle ilerlememeli, böyle düşündürmemeli, böyle hissettirmemeleri, bazı hisler yanıltmamalı

Biz hayatın kendisiyle savaştayız, şahıslara pek takılmıyoruz.

insan bazen en çok kendinden yorulur

sakin gibi duruyorum ama muhtemelen kafayı yedim

“delirsen bile gerçeklerden kaçamıyorsun. mahvolmakla, sorumluluklarından kurtulamıyorsun. suç işleyerek yasaları değiştiremiyorsun.”