Kadir - 24

Tabiki sevgilim her istediğini yicek boşuna mı aşçı olduk

Şehir rengarenk olsa ne olur gözlerim kırmızı

bazı insanlar sizden bir daha asla haber almamayı hak ediyor.

Birgün beni sana özletecekler

Kuyudan çıksak yeter

"Bir gün bu sessizlikten çıkacağım... ve o gün, karanlıkta yürüyen herkes için bir fırtına kopacak. Merdivenin başındayım... Soğuk, tenimi değil ruhumu kesiyor. Onümde dipsiz bir boşluk, arkamda yakıp yıktığım bir geçmiş. İnsanlar koşuyor, bağırıyor, yaşıyor... Ben değil. Ben başka bir yerdeyim. Bu şehir, bana ait değil. Rüzgârın sesi, insanların gürültüsünden daha gerçek geliyor. Herkes bir yerlere yetişme derdinde, bense hiçbir yere ait olamamanın huzurunda ve öfkesindeyim. Bazen yürümek kaçıştır. Ben kaçmıyorum. Duruyorum. Bekliyorum. İçimdeki fırtına, adım atmamı engelliyor... ve biliyorum, o fırtına dindiğinde adım atarsam, dünya eskisi gibi olmayacak. Kendi savaşımı veriyorum, görünmeyen bir cephede. İnsanlar gülüyor, sevdiklerine sarılıyor... ben sadece nefes alıyorum, ama her nefesim bir meydan okuma. Bu merdivenin başında, ne zamanı umursuyorum ne de kaderi. Sadece şunu biliyorum: Henüz gitme vakti değil...

Vaktinde firar, zaferdir

Bunlar neşemizi kaçırmaya değmez

hiçbir şeye emek veresim yok her şey boşunaymış gibi geliyor son zamanlarda

ilacım ne insanlar oldu ne de zaman Beni hayatta tutan tek şey, içimde bitmek bilmeyen yeni inançlardı:)

Senin için ölürüm diyenlere deyin: Bizim için öldüler

yanlış dediğim ne varsa baş rolündeyim, iyi seyirler

mesela benim başım dara düşse çaresini ararım birini değil, bunu bana sevdiklerim öğretti.