H

zaten vurulmak hep beklemediğin anda oluyor.

İnsan öyle boş bir eve ait hisseder mi?

yine de kapıları çarpıp çıkma sen. bilirsin, herkes bir gün eve dönmek zorunda kalır.

memleket isterim; ne başta dert, ne gönülde hasret olsun.

seni yaşamak bile tüketmedi, kim onlar.*

Paramparça olsan bile, parçalar sana aittir.

mükemmelliyete değil kusurların güzelliğine inanan biriyim, dağınık saçlara, asimetrik yüzlere özensiz kıyafetlere, kesiklere, çizgilere.

Sen ateşteydin İbrahim, sorana gül bahçesindeyim diyordun.

Söze lüzum yok, susuşum sana kelâmdır. Kelâma ihtiyaç yok, aşk sana figândır.

ibrahim, içimdeki putları devirdim ama sızı dinmedi. balta elimde, gönlüm yangın yeri.

göğsünü yarıp gösteremiyorsun, insanlar da anlamıyor.

bana niye kırgınsın, devirip durduğun düştü diye mi? azarladığın sustu, görmediğin yok oldu diye mi? bana niye kırgınsın, kırdığın parçalandı diye mi?

Dağları deldim geçtim geldim yattım baş ucuna ama sana kalırsa ben hiçbir şey yapmadım

müşterek bahislerde kaybettik maziyi.

ibrahim, içimdeki putları devirdim ama sızı dinmedi. balta elimde, gönlüm yangın yeri.