Eduardo

Se maŝinoj produktos ĉion, kion ni bezonas, la rezulto dependos de la maniero kiel la produkto distribuiĝos. Ĉiuj povus ĝui vivon da luksa libertempo se la bonhavo produktata de la maŝinoj estus kunhavata, aŭ la plejparto da homoj povus iĝi mizere malriĉaj se la posedantoj de la maŝinoj sukcese lobius kontraŭ redistribuo de bonhavo. Ĝis nun, la tendenco ŝajnas esti al la dua opcio, kie teknologio kondukas al ĉiam pliiĝanta malegaleco.

La Maro    Plaŭdetas, plaŭdetas, plaŭdetas Vi, maro, ĉe ŝtona deklivo. Kiel fingroj la ondoj eterne Harpadas la fugon de l’ vivo.          Ĉiu rok’ estas kordo          En via harp’, la marbordo Plaŭdetas, plaŭdetas, plaŭdetas.    Plaŭdetas, plaŭdetas, plaŭdetas Vi, maro, en paco kaj ĝojo. Vi harpas ĉielan arion El la libro de Lakta la Vojo.          Ĉiu rok’ estas kordo          En via harp’, la marbordo Plaŭdetas, plaŭdetas, plaŭdetas.    Plaŭdetas, plaŭdetas, plaŭdetas… En viaj okuloj, ho maro, Rebrilas la kanta notaro Dum vi ludas el Lakta la Vojo.          Ĉiu rok’ estas kordo          En via harp’, la marbordo Plaŭdetas, plaŭdetas, plaŭdetas…    Plaŭdetas, plaŭdetas, plaŭdetas! Uragano per fulmo kolera Vipadas la pluvan ventegon; Kun la tondro vi muĝas kantegon, Unu kosman peanon la sorto. Jen muziko timiga, mistera, Pri ŝanĝiĝo, naskiĝo kaj morto…           Ĉiu rok’ estas kordo           En via harp’, la marbordo Plaŭdetas, plaŭdetas, plaŭdetas…

Februaro   Tiran' reganta per nebul' kaj gelo, Nur furiozu! Vana la kruelo. Degelos gard' poltrona: la neĝhomoj, Kaj vin ne savos de l' printemp-ribelo.

Al mi por ĉiam restis li fremdulo… Ĉe lia brusto sentis mi solecon, Malintimecon. —     Vi kie estas, fratanimo mia? Vi certe ie vagas maltrankvile Kaj sopiregon portas vi simile — Ĉu povas esti amordono Dia, Ke ni kuniĝos dum la viv’ neniam, Nur serĉas ĉiam?

Januaro   Per frostpikil' nin pelas Januaro Rapidi sur la glita trotuaro Al hejmo, kie sonĝas la fenestroj Floretojn blankajn, brilajn de muaro.

Kristnasko   Nun ĉiun domon faras fe-palaco Plezur' de dono-preno de donaco. De du jarmiloj unu nokto jare Estas la via, Paco, Paco, Paco!

La 6. de Decembro   Nik-Nikolao, kun la barbo ava, Vi donas el tornistro riĉenhava El vergoj vipon al la knab' malica, Abundan bonon al la bubo brava.

Decembro   Maljuna av', li portas, neĝo-ŝuta, Kovrilon blankan' al la branĉo nuda, Al la infanoj sledon, glitumilojn Kaj neĝopilkojn por batalo luda.

Novembro   La laman lumon trenas tra la valo La kripla suno de fantoma palo. Arb' nuda tremas en la tranĉa vento, Sopiras je la ŝirm' de blanka ŝalo.

Oktobro   El nubo morna kiel la noktombro Aspergas nin per splena pluv' Oktobro. Mediti vokas ĉambro. Sed en la keloj Jam bolas most', por savi nin de sobro.

Septembro   Septembro, granda majstro de la farboj, La monotonan verdon de la arboj Transpentras flava, ruĝa, ore-bruna. La vento gloras ĝin per zumaj harpoj.

Aŭgusto   De varmo ŝvitas frunt', anhelas brusto: Ardegas la bakforno de Aŭgusto. La suno, la sukeraĵisto sorĉa, Bakas frandaĵojn de aroma gusto.