E'

En güzel ironisidir dünyanın, seni üzmek istemiyorum diyen herkesin hayatımızın içine sıçması.

Kendime yakıştıramadığım davranışlar var, durmamın sebebi bu. Size çok cevaplar verilir, sizden çok intikamlar alınır, yaşattıklarınızın bedeli tek tek ödetilir de, özsaygımdan daha önemli değilsiniz.

inandığım her şeyin yalan olduğunu gösterdin bana. unutur muyum seni.

“seni çok özledim ama karşıdan gelsen diğer kaldırıma geçerim.”

gemi eski limanı unutamayınca yeni limanlara yol alamıyor tüm sorun bu.

“Yoruldum dedikçe, yokuş oldunuz.“

Yüz yüze tanıştığım ilk an birinden ne enerji alıyorsam o mutlaka doğru çıkıyor, hakkında ne hissettiysem ileride önüme çıkıyor. İç sesime teşekkür ederim beni hiç yanıltmadığı için.

Ne yaptığı ya da ne hissettiği belli olmayan tavırlarınız da, gittiğiniz yollar da sizin olsun. Benden bu kadar.

“Anlatsana nasıldı bizden sonraki hayatın güzel geçirdin mi yılları? Düşünsene birbirimizle yaşayabilirdik ondan sonra hep olanları” Nil Karaibrahimgil bu şarkı sözü değil kurşun yalnız.

dallarınız nereye sarkarsa sarksın, daima köklerinizin olduğu yere bağlı kalırsınız.

Güvenimi, umudumu bitiren her şeye ayrı ayrı teşekkür ediyorum. Sayelerinde bir pencereyi bile kendime çok görüp kalın duvarlardan kale yaptım. Hak ettiysem eyvallah, ne diyeyim.

Kaliteli insanlara denk gelsin hayatınız. Nerde nasıl davranacağını bilen, karakteri sağlam olan ve sizi el üstünde tutan insanlar. Sadece iyi günde varlığını belli edip kötü günde yok olmayan, sözünün eri olan insanlar. En önemlisi varlığı hayatınız da belli olan insanlar.

Bir gün affedilmek isteyecek misin onu da bilmiyorum ama isteme çünkü affederim.

Ağlamaktan bitap düşüp cenin pozisyonunda boş gözlerle duvarı seyrettiğim günleri unutur da affederim.

Sadece sen beni sevemediğin için kendimi sevilmeye değer bir şey değilmiş gibi hissedişimi unutur da affederim.

"Neden ben değil de o" diye düşünürken hiç hak etmediğim halde sürekli kendimi eksik ve yetersiz görmeme sebep oluşunu unutur da affederim.

Beni acı içinde tek başıma bırakırken ki o rahatlığını, ne halde olduğumu çok iyi bilirken bir kere arkana çevirmediğin başını unutur da affederim.

Kamburu çıkmış vaziyette yine sana gelip bir nebze olsun yükümü hafifletirsin diye sana çektiğim acıyı anlatmaya çalışırken karşıma çıkardığın duvarla beni yere serişini unutur da affederim.

Üzüntümün sana hiç acı vermeyişini unutur da affederim.

Seni hayallerimin içine koymama izin verip o hayalleri başkasına yaşatmanı unutur da affederim.

Benden esirgediğin her şeyi başkasına hiç talep etmeden verişini unutur da affederim.

Birine güvenmek çok ayrı, sevmekten çok daha başka, değer vermekten daha üstlerde bi yerde, kaybetmeme çabasına değer tek duygu gibi.