DysGeneration

I can't remember how many years had passed since my last blog, and honestly, I never thought that I'd be doing one again. But the Philippine Presidential Election is coming, and there is a specific topic that interests me. Well, not really! I'm just bored. I am talking about the withdrawal of Sara Duterte to run for Mayor in Davao City. Of course, some people said it was predictable, especially those who just learned this tactic from President Rodrigo Duterte. It makes me laugh seeing those TikTok kids acting like political geniuses.

Ok! That's enough for an intro.

Let's get straight to the topic.

When the headline first came in, I saw a lot of posts on social media making memes of Sara Duterte, saying that the old tactic she's recycling from her father will not work again. Unfortunately, that's true! This is about the theory that she will file a candidacy for Presidency at the last minute, like what her father did. Well, if I am a 15-year-old teen, that's the first thought I'll have most probably. Now, I'm not saying that it's not possible, but does it make any sense? Let me lay out some factors why it does not (to me, at least).

Factor #1:

As the critics said, the "last-minute strategy" was used already by Sara's father, so its effectiveness might not be as good as before. I totally agree! Using that kind of strategy again is next to useless, and Sara Duterte knows that. C'mon, guys!

My take is that her early statement that she will not run for a national post is not a strategy at all, but to distance herself from her father's party "PDP-Laban". If there is someone that PDP-Laban wants to be their Presidential bet, it's her. But based on Sara's recent statements, it looks like she's not delighted with the party and it must be because of the internal conflicts and issues that it's facing right now.

Factor #2:

Sara Duterte running for President could be an advantage to the opposition. Why? If she chooses to run for President, the votes could split between her and Bongbong Marcos. If that happens, it will just serve the opposition's objective.

Some may argue that Sara is taking the lead in the Presidential bet according to the latest survey conducted by Pulse Asia, and she's not even announcing yet. So, the vote split is unlikely to happen, and it won't be a problem for her in case. The tide is on her side. Yes! That argument may be true! But if we look at the numbers, she only leads by 5%, and relatively, it's not that big. Remember, we're still seven months away from the election, and there's still a lot that could happen. We also have to consider the President's future performance for those months to come. It could affect the people's vote as well.

Factor #3:

If you would be running for President, you'll want a Vice-President that would be on your side (vice versa). If Sara runs for the highest position, I don't see any running-mate for her that is strong enough to beat Tito Sotto. That's right! Tito Sotto is currently 25% in the latest survey for the Vice-President position, and that's a pretty big number! I doubt that the current administration would want him on the seat.

Now, because of the recent meeting of Bongbong and Sara in Cebu, others think that Marcos Jr. might pave the way and will run as a Vice-President instead, but I doubt that too! He waited for this for a very long time, and it's not just for achievement; it's to rebuild his father's name in the political arena, and that is not a secret. The momentum is clearly on his side. It's now or never! The most tactical move that I see here is for Sara to run as Vice-President for Marcos Jr., and their own respective supporters will help both of them win.

Factor #4

Rep. Salceda's interview with Karen Davila. In this interview, Salceda said that Sara always wanted to run for President even from the start. Now, this may sound funny, but this interview even convinced me more; that Sara will run as Vice-President and not as President. The thing is, why would her ally say this kind of thing if Sarah Duterte herself hasn't announced yet the position she's vying for? I have a strong feeling that it was a diversionary tactic! And if that's the case, believe me, or not, it was not to confuse the voters but for the opposition to scratch their heads.

Factor #5

Sara already joined the "Lakas-CMD" after leaving her previous party "Hugpong ng Pagbabago". For those who didn't know, the President of Lakas-CMD is Martin Romualdez, the first cousin of Bongbong Marcos. I don't need to say much about that. Use your imagination!

The remaining question is, "What will happen to Sen. Ronald dela Rosa and Sen. Bong Go?"

My answer is "Do I really need to explain their roles in the coming election?"

If Sara and Bongbong join forces, what do you think they'll do? Yeah! You get the idea!

Looking at these factors, my conviction tells me that Sarah will run for Vice-President and not for President. And if that happens, I believe the opposition, especially the Liberal Party will be in dire straits. The possibility of a Marcos-Duterte tandem is like a bullet that is almost impossible to dodge, and it will be very hard to stop the bleeding!

But then again, all of these were based on my perspective. I can be wrong. Sara may run for President at all, and the decades of friendship between the Dutertes and the Marcoses will soon face its end.

"Ferdinand Marcos, a man who deserves a hero's burial", this statement is what we often heard from supporters and loyalists of the former President, then, and even now, decades after his death.

The country was split in two, half of the people want his remains to be in "Heroes' Cemetery" or "Libingan Ng Mga Bayani" (LNMB) while the other half strongly disagree. For some, it's just another story of the year, but for many, it is way too personal. Netizens spent many hours on social media giving their opinions and sentiments on the matter, not to mention the time spent by the Senate debating whether the man truly deserves it or not.

Now, I am writing this not just to give my piece and be added to those netizens that I mentioned, but also to state a fact over this issue that divided our country for far too long.

"Am I a Marcos supporter or loyalist?" Absolutely "Not". Hell! I wasn't even born yet during his era. But I heard stories since I was a boy; Corruption, Dictatorship, Torture, Massacre, you name it, these are all being incriminated to the late President. Others argue that he’s the greatest leader that the Philippines has ever had. But as I said, I wasn't born yet that time so I think that I am in no position to judge if he's an evil or a good man. But because of that however, I am comfortable that I can express my views as fairly as possible with regards to the issue: "Does Ferdinand Marcos deserves a hero's burial?"

In this long battle concerning his final destination, Filipinos often question one another, "Are you in favor to put him in LNMB?"

If you're going to ask me, my answer wouldn't be a typical “yes” or “no”. I’d say, "Him not being included in that cemetery is not really a problem at all". "Why the hell should I care in the first place?" But on the other hand, I don’t see any issue either if ever he would be.

"Why is that?", you'll probably wonder. "How are you ok to put a murderer in Heroes' Cemetery?", "When does a murderer becomes a hero?".

Well, here's my take.

Let us start by knowing what really LNMB is. Contrary to what many of us know, The LNMB is actually a military cemetery intended primarily for military personnel and veterans (not just heroes). It has specific categories to determine if a person is qualified before granting him the right to be buried there.

Categories are the following:

1. Medal of Valor Awardees.

2. Presidents or Commanders-in-Chief, AFP.

3. Secretaries of National Defense.

4. Chiefs of Staff, AFP.

5. General / Flag Officers of the AFP.

6. Active and retired military personnel of the AFP.

7. Former AFP members who laterally entered / joined the PNP and the PCG.

8. Veterans of Philippine Revolution of 1896, WWI, WWII, and recognized guerrillas.

9. Government Dignitaries, Statesmen, National Artists and other deceased persons whose interment or reinterment has been approved by the Commander-in-Chief, Congress, or the Secretary of National Defense.

10. Former Presidents, Secretaries of National Defense, widows of former Presidents, Secretaries of National Defense and Chiefs of Staff.

This regulation was issued on the 9th of April 1986 by none other than former President Cory Aquino herself, together with then AFP Chief of Staff Gen. Fidel Ramos.

Do I consider Marcos a hero? I guess it doesn't matter anymore. This regulation just debunked our popular belief that one must be a hero for him to be buried in that (misleading name) cemetery. What a shame.

Truth is, Marcos was not the only one with this kind on controversy. For example, former Secretary of Defense, General Angelo Reyes who was accused allegedly of corruption and later on killed himself is currently lying in LNMB. Funny thing is we did not hear any fuss during his burial at all.

This made me realize that we can spend the rest of our day debating whether Ferdinand Marcos was a great hero or a cruel dictator, but by the end of it, the fact remains, those arguments are not part of the categories on the said regulation. In short, technicality will dominate morality.

However, for those who are against his burial, I see solid ways on how to prevent it.

You just have to prove five things:

1. He's not a Medal of Valor awardee.

2. He's not a former President (which is hillarious).

3. He did not became the Secretary of National Defense.

4. He was not a veteran of World War II.

5. He was convicted with finality involving moral turpitude in any Philippine Court.

It should be easy, right?

Now, in case these easy ways won't work, there's still one way left. This may be a little harder than the previous five but surely will payoff if ever implemented.

Are you ready?

You have to change the AFP Regulations itself, namely "G 161-375" or the "Allocation of Cemetery Plots at the LNMB".

There it is!

"Does Ferdinand Marcos deserves a hero's burial?" Maybe, "NO".

But the better questions are, "Does this thing will bring food on the table of the poor?" "Does this thing will elevate our status in real life?" like what Orion Perez said.

"Does he deserve to be buried in LNMB?" Arguably, "YES" (according to what Cory Aquino has signed).

Don't get me wrong, what I'm just trying to say is, you can bury Marcos wherever you want, you can even place him in the "Cemetery of Gods" if there is one. But will it change your mind on how you think of him as a person? Will it change the history as you know it? I don't think so. Point is, LNMB is just a name. There may be people whom you think that don't deserve to be there, but in the end, it's still just a piece of soil. It is our thoughts that always count.

Another day in the Philippines. Another stories to tell. Another reasons to live. Another lessons to take. But as always, another set of words to be made by the Filipinos themselves.

Today, we'll talk about the new word "Chexit".

This is about China harassing our fishermen in our own territory (as what many of us believe).

What is "Chexit"? It simply means "China Exit".

In light of this new found word, let us discuss in this article "What Happened", "How Did It Happen", "When Did It Happen", and "What's Going To Happen"

So,

• What Happened?

Lately, from time to time, Filipino fishermen on the side of South China Sea or West Philippine Sea (as what Filipino calls it) has been driven away by big Chinese vessels causing them to lose their main source of living which is fishing. This incident triggered many Filipinos to strike and speak displeasure against China.

• How Did It Happen?

During President Noynoy Aquino's time, one of the steps made by his administration was to take the issue to International Court at The Hague, Netherlands holding 15 entry of submissions as claims.

Philippine v. China, (PCA case number 2013-19) also known as "South China Sea Arbitration".

After months of trials, Permanent Court of Arbitration (PCA) ruled in favor of the Philippines. Hence, created the now popular "Chexit".

The sad part of the story is that most of us have little knowledge of what claims did we actually win.

What are the major claims of the Philippines in simplest terms?

1. That China violated International Law by building structures over Spratly Island located at South China Sea.

2. That China violated International Law by damaging natural resources as a result of building structures in the area.

3. That China violated the sovereign rights of the Philippines by driving away Filipino fishermen near the area.

4. That Spratly and other related Islands are under Philippine jurisdiction.

Out of these four, 1, 2, and 3 are the ones PCA ruled in favor of us. And, yes! We lost the most crucial and important claim of all which is number 4.

The big question is, "Why?"

According to "Law of the Sea", anything within 12 nautical mile radius from a country's border are under its sovereignty. In Spratly Island's case, it is beyond that radius, thus it only gives us sovereign rights over it.

Is Sovereignty different from Sovereign Rights? Yes, it is!

Sovereignty means full and unlimited control over a certian location whether on land, sea, or air. Anyone who passes through that location without our permission can be considered tresspasser.

Sovereign Rights on the other hand is limited. Though we have access in that certain location including fishing and exploration, our authority there is finite. Any country that has an overlapping sovereign rights can also explore in there without our permission, just a condition to notify other countries with the same rights.

Going back to three claims that we have won, in my opinion, they are not worth cheering at all. The court stated that China's claim based on historic rights is not acceptable but it did not clarify that the islands are Philippine exclusive territories either. The court also ruled out that China violated our sovereign rights and has failed to do certain exercises that endangered the lives of Filipino fishermen. It pointed out as well that China violated International Law with regards to conservation of natural resources. But here's the twist, the court itself admitted that they don't have the power to force China to pull out from those islands. It can only be solved through bilateral talks of both parties, which clearly the Aquino administration failed to do so. In short, instead of fixing the problem, we've only made it worse by taking the issue to International Court which was completely useless.

• When Did It Happen?

What many of us didn't know is that this conflict was not just happened recently, this is way back in the '80s. Problem is, no one really seems to care about it until all was banged up. Why we are in this situation right now? It's because we've let our ego gets the best of us. We've been led in a misguided patriotism that we did not even analyze the situation or dig from history on how to approach such conflicts. One of the shameful things that we did was to seek help from United States believing that they would help us for the sake of compassion. But international treaty is never about compassion, it's always been about political agenda. If ever the United States would help us (which they never really clarify everytime we asked them), it comes with a price. And what price is that? Ask General Luna!

Then, what's the difference between China and United States? Nothing at all! These two countries have their own different agendas on South China Sea. None of them is a protagonist in this story, and neither are we. But if I'll get to choose a side, it would be the former. Why?

• What's Going To Happen?

If ever this conflict leads to economic or military war,

Tactically:

China is nearer than United States, so choosing China as an ally is obviously the better choice.

Historically:

China has always been our trading partner since God knows when, while Unites States has always been the slave master of this country who lied in our faces so many times. Again, ask General Luna!

There are no periods written in history that China ever colonized us, while United States on the other hand, well, I guess you already know the story.

So, if these two are both antagonists (and so are we), I'd rather choose the one that has no bad records in my book.

Sino ba ang para sa Pilipinas? Sino ba ang hindi para rito? Ang mga nasa kanan ba o kaliwa? O baka naman pareho?

May kasabihan ngang “Lahat naman may punto, depende kung saan sila nakatayo”.

Maaaring sa aking pananaw ako'y tama at ika'y mali, ngunit kabaligtaran naman ito sa iyong pagkakawari. At kung ganito nga ang ating magiging kaisipan, ang lahat ba ay magiging mas madali?

Kaya nga pinunong patas ang syang kailangang ng madla. Pinunong hindi lamang para sa mayaman kundi para din sa dukha. Pinunong bukas ang tenga hindi lamang sa mga nasa kanan kundi pati na din sa mga nasa kaliwa.

Maraming may kakayahang ang bansa'y patakbuhin, paunlarin ang ekonomiya, at sa mga tao'y magpakain. Ang tanong, sa kanila bang mga gawa'y walang masasamang lihim?

Magsuri! Maraming pinuno ang may dunong at pinag-aralan. Mga pinunong may matataas na antas mula sa mamahaling paaralan. Sa pananalita pa lamang ay hahanga ka nang lubusan, ngunit ang totoo'y mga oligarkong traydor sa bayan.

Katiwaliang laganap, sa itaas ay madalas natin isisi, ngunit isang dahilan din naman ay ang pagiging makasarili. Kung ang gumawa ng mali ay isang kaaway, aksyon agad nang walang pasubali. Ngunit kung ito ay isang kakampi, tahimik lamang tayo sa isang tabi.

Pagtulong sa pamilya ay hindi masama, hindi din naman maganda kung dulot ay pag agrabyado sa iba. Tayong lahat ang bumubuo dito sa ating bansa. Pagmamahal para lahat ang syang dapat nating isagawa.

Walang sinuman sa atin ang matuturing na perpekto. Lahat ay nagkakamali kahit pa nga mga pinuno. At kung sariling mga kamalaian ay atin nang mapagtanto, handa ba nating ibaba ang ating mga igo?

Ilatag man sa harapan ang lahat ng mga tama, madalas pa ding piliin kung ano ang nakakasama. Handang iwanan ang responsibilidad para lamang sa konting mahihita.

Isa sa ating mga sakit ay ang pagiging palalo. Ayaw tumanggap sa katwiran ng iba, nais laging tayo ang wasto. Madalas mang bumagsak dahil sa maling prinsipyo, di pa din magpapaturo, masunod lamang ang gusto.

Lalo na marahil sa mga nasa kapangyarihan. Nabisto na lahat ang kasalanan, tuloy pa din sa pagmamaang-maangan. Mga pinunong pag nasa kumunoy na ang bayan, sigaw nilay' "Hindi ako! Sila ang may kasalanan!"

Handa na ang aking pagod na katawang matulog nang bigla kong narinig ang bulyaw ni Boy Abunda sa telebisyon na tila may pinapagalitan. Ayoko na sanang bumangon para manuod pero ramdam ko ang sobrang tensyon sa boses ng batikang host kaya agad akong bumangon at sumilip. Ayun! Nagulat ako sa caption na nasa screen.

So, para sa benipisyo ng mga hindi pa nakakaalam, tungkol ito sa mga salitang binitiwan ni Pacman patungkol sa same sex marriage.

“Common sense lang. Makakakita ka ba ng any animals na lalaki sa lalaki, babae sa babae? Mas mabuti pa yung hayop, marunong kumilala kung lalaki, lalaki, o babae, babae.”, wika ni Manny sa isang interview sa TV5 Election Coverage entitled "Bilang Pilipino". "By analogy, then, if persons engage in same-sex relations, then they are worse than animals.", dagdag pa ng pambansang kamao.

Ngayon, bago ako magbigay ng komento ukol dito, gusto ko munang hayagang sabihin ang personal kong paninidigan tungkol sa isyu na ito. Ako po ay hindi pabor sa same sex marriage. Ang pananampalataya ko ay nakabase sa Biblia na alam kong  basehan din naman ng marami nating kababayan na nasa LGBT Community, at base sa aking pinakamalawak na nalalaman, hindi ito pinapaburan ng Biblia. Pero! kailangan ko ding linawin na hindi din ako pabor sa mga salitang binitiwan ni people's champ Manny Pacquiao.

Isa-isahin natin. Una hindi fact ang sinabi ni Pacman na walang hayop na nakikipagtalik sa kapwa nito kasarian. As of 1999, about 500 species, ranging from primates to gut worms, have been documented engaging in same-sex behaviors, hindi nyo na kailangan mag type sa Google, nandyan na mismo ang link. Pangalawa, kung yun man ay totoo, hindi ito sapat na dahilan para tawagin mo ang isang tao na mas masahol pa sa hayop. Pangatlo, may mga pananaw at opinyon ang bawat isa sa atin na hindi na dapat pang ipaalam  sa publiko, at ang sinabing ito ni Manny ang isa sa mga yun. Bakit? Dito na tayo tutungo sa pang-apat, dahil nasusulat din naman sa Biblia na tanging Diyos lang ang huhusga sa ating lahat, at kahit sino sa atin ay walang karapatang gawin ito.

Ito ay panawagan ko hindi lamang para sa tumatakbong Senador na si Manny Pacquiao, kundi sa lahat na din ng mga Kristiyanong katulad ko. Karapatan nating magkarun ng sariling opinyon, pero hindi ang manghusga ng iba dahil lang hindi mo ginagawa ang mga mali na ginagawa nila. Tandaan natin, meron din tayong maling ginagawa na hindi naman ginagawa ng iba na baka mas malala pa nga. Ako na mismo ang magpapatunay na talamak ang ganyang panghuhusga sa loob pa mismo ng mga Kristiyanong bahay sambahan. May ibang magpapakita pa nga mga larawan ng ilang sikat na personalidad na nabibilang sa LGBT para lamang ipunto sa mga tao na hindi sila magandang impluwensya. Nakakadismaya ang ganyang uri ng mga mangangaral! Para sa akin ay walang masama na ipaunawa sa iba ang pananampalatayang meron ka, pero hindi ang manira ng personal. Uulitin ko, hindi ako pabor sa same sex marriage pero hindi ko dapat tanggalin ang respeto ko sa iba dahil lang sa isa kong paninindigan.

Isa ito sa mga nakita kong pinakahangal na pananaw nating mga tao - iniisip nating kasalanan ang pagiging bakla pero ang kasalanang ginagawa natin araw-araw ay hindi natin napupuna. Hindi ko naman siguro kailangang magpaka teknikal para lang iparating sa mga mangmang na nagpapakabanal na lahat tayo ay nagkakasala. So, ang tanong, kung nagkakasala ka din naman pala, ano ang pinagkaiba mo sa mga baklang iyong kinukundina? Muli, panawagan ko ito sa lahat, itigil na natin ang kondemnasyong ginagawa natin sa kanila dahil pinapakita lang natin na hindi totoo ang Kristo na ating sinasamba.

Nabalitaan kong humingi na din naman ng paumanhin si Manny sa LGBT Community at alam kong pinagsabihan na din sya ng kanyang mga spiritual advisor tungkol dito. Tulad natin, nagkakamali din naman si Pacman at bagamat alam kong masakit talaga at lumatay ng malalim ang mga salitang binitiwan nya, nawa ay dumating ang panahon na mapatawad din sya ng mga nasaktan. Ang pinakamahalaga naman sa huli ay natanto mong ikaw ay nagkamali at humingi ka ng paumanhin.

Siguro bilang pagtatapos ay mag-iiwan na lang ako ng isang berso mula sa Biblia na patas para sa lahat. Napili ko ito dahil madalas itong gamitin ng ilang mga Mangangaral ng Biblia kapag sila ay nangungundina ng mga bakla. "Subalit malagim ang kasasapitan ng mga duwag, ng mga taksil, ng mga nagpapasasa sa kasuklam-suklam na kahalayan, ng mga mamamatay-tao, ng mga nakikiapid, ng mga mangkukulam, ng mga sumasamba sa diyus-diyosan, at lahat ng mga sinungaling. Ang magiging bahagi nila'y sa lawa ng nagliliyab na asupre. Ito ang pangalawang kamatayan." Pahayag 21:8

Kung sa tingin ninyo na isa ang mga bakla sa pinapatamaan ng bersong ito, mag-isip muli kayo! Dahil baka hindi nyo nakikita na kasama din tayo sa mga binanggit dito. Kung ang tingin natin sa kanila ay masahol pa sa hayop, maaaring tayo naman ay masahol pa sa masahol sa hayop.

Hanggat maari ay ayoko munang gumawa ng artikulo patungkol sa eleksyon dahil hindi pa naibibigay ng Comelec ang desisyon kung pwede bang tumakbo ang kandidato sa pagka Presidente na gusto ko sa 2016. Ayoko din sana magbigay ng buong saluobin ko tungkol sa isyu na ito dahil hindi ako nakatuntong sa kolehiyo at pagdating sa kaalaman ay hindi ako kwalipikado. Pero sa tingin ko, ito ang tinatawag na, “Call of Duty”.

Mayor Rodrigo Duterte vs DILG Secretary Mar Roxas, ang girian na nag umpisa sa simpleng parinigan, na humantong sa siraan, na humantong sa hamon ng sampalan, na humantong sa hamon ng suntukan.

Mitolohiya nga ba ang kapayapaan sa Davao gaya ng sinabi ni Roxas sa isang panayam sa kanya? Ito ay nilinaw na ng Davao Police bilang sagot nila sa mapanira umanong pahayag ni Roxas - http://newsinfo.inquirer.net/747203/davao-police-twits-mar-roxas-over-peace-and-order-myth . Sa ngayon ay wala pa akong nababasa o napapanuod na sagot dito ni Roxas. Ngayon, pag usapan naman natin ang pinagpi-piyestahan pa din hanggang ngayon na isyu tungkol sa college degree ng DILG Sec. Sya nga ba ay Wharton Graduate o hindi? Nagtanong ako sa ilang mga kakilala na may alam sa ganitong bagay, nag research, at nagbasa ng ilang mga komento sa mga social media. Sa kasamaan palad, hati talaga ang interpretasyon ng mga Pilipino tungkol dito. Sabi ng iba, para matawag kang Wharton Graduate, kailangang ikaw ay MBA Alumni ng University of Pennsylvania (Upenn) na kung saan sa kaso ni Mar ay hindi nya ito natapos. Kaya ang dapat daw na terminong ginagamit na ay "Wharton Undergradute" o "UPenn Gradute" at hindi "Wharton Graduate". Sabi naman ng iba, iisa lamang ang Upenn at Wharton kaya MBA ka man o undergradute, basta dun ka nag aral ay Wharton Graduate ka pa din.

Sa totoo lang, sumakit ulo ko dito. Hindi ko akalain ang napakababaw na isyung ito ang pupuwersa sa aking gumawa ng artikulo. Ano ang totoo? Hindi ko pa din alam! Maaring hindi ko na nga kailangang malaman pa, o ninyo, o natin. Bakit? Dahil hindi naman talaga dapat ito ang sentro ng usapin sa halalan na darating kundi ang plataporma ng bawat kandidato para sa bansa. May iba pa ngang nagsasabi na maaring stratihiya na naman ito ni Duterte para makita ng mga tao kung ano talaga ang ugali ni Mar kapag tinamaan na ng stress. Kung ito man ay totoo, mukhang epektibo dahil sa nakikita nating reaksyon ngayon ni Roxas, ngunit mukhang hindi din naman maganda para sa kampanya ni Duterte. Ang masama pa dito ay lalo pang pinalalala nino? Natin mismo! Tayong mga wala namang alam, tayong hindi naman matataas ang mga pinag-aralan, tayong mga sumasawsaw lang naman, tayong mga ngayon lang naman narinig ang paaralan ng Wharton. Nakita ba natin kung sino talaga ang may malaking ginagawang katangahan? Hindi natin tinutulungan ang ating mga gustong kandidato sa kanilang kampanya, tayo mismo ang nagpapabagsak sa kanila. Oo! Tayo mismo! Bakit hindi natin tanungin kung ano ang plano nila sa Pilipinas? Bakit hindi natin tanungin kung ano ang plano nila sa ating mga Pilipino? Bakit hindi natin tanungin ang ating mga sarili kung nakakatulong ba tayo sa sitwasyon.

Sasabihin ko na ng hayagan ngayon kung sino ang aking kandidato, isang daang porsyento kay Mayor Rodrigo Duterte. Pero kung sa huli ay lumabas na sya ay may mali, kailangan natin itong tanggapin at manahimik at wag nang dagdagan pa ang ating katangahan! Yan ang aking panawagan sa aking mga kapwa taga-suporta. Hindi ko na ba iboboto ang aking kandidato? Iboboto pa din. Bakit? Dahil siya ay politiko, at ibototo ko siya dahil sa ideolohiya nya sa politika hindi dahil sa siya ang perpektong nilalang na magpapayaman sa Pilipinas o dahil sya ay hindi nagkakamali. "Politiko ang aking iboboto at hindi moralista", nawa yan ang maging pananaw natin sa ating mga sariling kandidato, dahil sa bandang huli, sa isyung ito, tayo pa din ang pinaka matatalo.

Sa wakas! Nasa spotify na din ang latest album mo! Pero mas trip ko panuorin sa youtube ang kantang ‘to. Very nice music video. Konsepto pa lang ng produksyon, may mensahe na.

GATILYO BLKD x UMPH

Luwal sa panahon ng nakapaniping kalayaan Nakakahon sa makasariling kabanalan Bulag sa paghahari-harian Tamad manindigan, tamad mangatwiran Tayo ang henerasyong nilululong sa luho Isip ay pilit kinukulong sa turo Ng kulturang kanya-kanya Upang mabusog sa pag-unlad na barya-barya Tayo ay inaaliw upang maging abala At nang hwag mag-alala sa pagsasamantala Hanggang malasakit ay masaid Tayo’y minamanhid sa sakit ng ating mga kapatid Lunod na lunod sa mga tsismis at balitang Luhod na luhod sa iilang pinapanigan Lugod na lugod silang nagbabait-baitan Pagka’t maledukado, maledukado tayo

Pagmasdan ang bayan, kayamanan ang nasasakupan Nasaan ang katarungan? Panay sakahan, may kagutuman? Sa lawak ng lupa ba’t may mga walang matirhan? Kahit magtyaga, walang mapala, natanikala na sa hirap na ‘di maibsan Hungkag ang pag-unlad na sa sambayanan ay humahati At pag dahilan ng pag-angat ng iilan ay pagtapak sa nakararami Pagka’t sa daing ay dahas ang cariño Pagmulat ay pagkasa, tayo ang Gatilyo

Sa digmaan ng Bigasan at Digmaan sa Lansangan, Ang Kargada'y Nagbabagang A BA KA DA ng Pag Laban, mga Bara mala-Bala , Bawat tama, pan-tama ng Mali, Tatamaan ang lahat ng mag kakamaling mag tanggol ng maling gawi!

Sino ang nagsabing puro kalokohan lang sa FlipTop?!

Dahil araw ng mga mapagmahal na Ina Ng Tahanan nayon, hayaan nyong bahaginan ko kayo ng mga linyang para sa kanila galing sa liga ng rap para maiba naman.

____________________

Hndi mo sya dapat husgahan bagkus ay dapat palakpakan kasi isa syang dakilang ina. Nagtatrabaho, kumakayod para yung mga anak hindi makatikim ng pagkaing mapakla.

-Shernan

____________________

Naaalala mo pa ba ang mga linya na to? “Nananghalian ka na ba?”, “Inayos ko na yung mga gamit mo.”, “Mamimili na ako ng pagkain mo.”, “Mamamatay ako para sayo.” Dyan tayo sinanay. Pero para mas maintindihan nyo pa, uulitin ko ng mas malumanay.

“NANANGhalian ka na ba?” “INAyos ko na yung mga gamit mo.” “MOMMYmili na ako ng pagkain mo.” “MAMAmatay ako para sayo.” “Dyan tayo siNANAY.”

-Rapido

____________________

Kita nyo! May aral din naman at pag respeto paminsan-minsan.

Gusto kong batiin ng Maligayang Araw ng mga Ina ang aking Mame Eugene at Nanay Ruth,

ang mga ina na isusubo na lang ang pagkain ay ibibigay pa sa kanilang mga mahal na anak. May mga panahon man na nagkakaiba-iba tayo ng mga opinyon at may mga bagay na hindi parehong sinasang-ayunan, gusto kong malaman nyo na mahal po namin kayo. Nawa po ay patuloy pa kayong pagpalain ng Panginoon at biyayaan pa ng mahabang buhay sa mundong ito. Manatili kayong matatag sa kabila ng mga pagsubok at problema sa buhay.

Happy Mothers Day!

<‘))><

Isang linggo na din ang lumipas matapos patigilin ang mundo ng tinaguriang "Fight of the Century", "Floyd Mayweather, Jr vs. Manny Pacquiao" pero hanggang ngayon ay napapanuod, napapakinggan, at nakikita pa din natin sa mga balita sa telebisyon, sa radyo, sa diyaryo, at lalo na sa mga online social media sites. Talagang historical, dahil biruin mo, nagkasundo ang mga magkakalabang tv station dito sa bansa para lang maipalabas ang laban na 'to.

Pero, ano bang nangyari pagkatapos? "Si Pacquiao talaga ang nanalo!", "Madaya lumaban si Mayweather!", "Mas maraming suntok na napakawalan si Manny!", "Puro takbo naman ang ginawa ni Floyd!". Ilan lang ang mga yan sa naging reaksyon hindi lamang ng maraming Pilipino kundi maging ng ibang nasyonalidad na din sa iba't-ibang panig ng mundo.

Natalo nga ba? Nadaya nga ba? Hindi ako mahilig talaga sa boxing at lalong wala naman akong alam pagdating sa scoring na ginagawa dito, pero matapos kong mapanuod ang  laban, isa sa paulit-ulit kong sinabi, "Kalokohan!" at kahit siguro ang maraming Pinoy ay ganyan din ang sinabi.

Sa puso nating mga Pilipino ay panalo talaga si Manny, pero kung titignan natin ang mas malaking anggulo, naisip kong kaya lang  natin nasasabing hindi naging patas ang laban ay dahil sa  iba ang kulturang kinalakihan natin pagdating sa larangan ng  boxing. Elementarya pa lang ako ay nakikita ko na ang ganitong sports sa paaralan at sa totoo lang ay nabo-boring ako kapag mas marami akong depensa  na nakikita kesa opensa; marahil ay ganun  din ang naramdaman natin sa laban ng nangyari. Kaya nahihirpan tayong tanggapin ang pagkatalo ni Manny ay dahil umasa tayong ang laro ay magiging dikdikan sa pagitan ng dalawa, pero hindi ganun ang nangyari. Kinamulatan natin na kapag sinabing boxing ay suntukan agad, bakbakan agad, puro suguran, pero hindi ganun. Hindi lang dami ng suntok ang basehan ng pagkapanalo ng isang boksingero kundi kung saang parte nya ito sinuntok at kung pano ito tumama sa kalaban. Hindi ako marunong sa boxing scoring, diba? Pano ko to nasasabi? Here's my reference: http://neutralcorneronline.com/how-to-score-a-fight/

Ibig sabihin, bilang manunood,  hinusgahan lang talaga natin ang laban ni Floyd at Manny sa kung ano lang ang alam natin tungkol sa boxing at hindi sa kung ano talaga ang criteria na hinihingi nito. Kung gusto nyo ng mas detalyadong explanation tungkol sa naging laban nila, punta kayo dito: http://deadspin.com/5917475/how-judges-score-a-boxing-match-and-how-manny-pacquiao-got-screwed.

Ganunpaman, hindi ibig sabihin na natalo ang ating Pambansang Kamao ay hindi na sya magaling na boksingero, talagang nagkataon lang na mas alam ni Floyd Mayweather ang mga anggulo pagdating sa Professinal Boxing. Hindi naman kataka-taka dahil matagal na din sya sa ganitong larangan at ang standing nya na din mismo ang magpapatunay nito. Oo, talagang may karumihan maglaro si Mayweather, pero naniniwala akong lahat ng mga ginawa nyang foul sa laro ay naibawas na sa kanyang score, yun nga lang, mas marami pa din talaga ang nagawa nyang points.

Pero, manalo man o matalo ay dapat maging proud pa din tayo sa bawat laban ni Manny. Sya pa din ang ating People's Champ!

Note: The title of this blog is quoted from the lyrics of the song “The Bobo Song” by Loonie

Last week (April 2-5), tulad ng ibang company ay wala ding pasok sa office namin. Pansamantala muna naming iniwan ng asawa ko ang inuupahang apartment sa Bayan para pumunta at mag-stay sa bahay ng parents nya na parents ko na din, syempre. Nakita ko ulit yung CD ng Hillsong United na nandun, gift sa asawa ko from a Korean that visited their church a few years ago. Nakita ko na yun dati at sobrang naastigan ako sa layout ng album cover. Bilang isang graphic artist, na-appreciate ko talaga ng sobra. This time, napansin ko na meron palang pinaka credit label sa loob. Hindi ako makapaniwala na na-missed ko yun dati. Syempre, mas lalo akong napahanga nung nakita ko din yung design.

But the one thing that really caught my attention is when I saw one of the verse written in it that reads: “Religion that God our Father accepts as pure and faultless is this: to look after orphans and widows in their distress and to keep oneself from being polluted by the world." -James 1:27

Nine years na akong Christian, pero ngayon ko lang nabasa ang bible verse na yun, and it makes me realized how dirty most of the religion these days. Totoo! Ano ba ang kadalasan mong maririnig ngayon sa mga tao o  pinuno ng mga relihiyon kapag nanghihikayat sila ng mga gustong umanib sa kanilang simbahan? Una ay ipagmalaki kung anung relihiyon meron sila, at pangalawa, siraan ang relihiyon na meron ang iba. Sila ang maganda, sila ang tama, sila ang mabuti, sila ang maliligtas, sila, sila, sila. And please be informed na kahit Christian ako ay hindi ligtas sa issue na 'to ang denominasyong kinabibilangan ko; talamak na din ang ganyang klase ng istilo sa maraming Kristiyanong simbahan ngayon at maging sa ibang sekta na din ng pananampalataya. May iba pa nga, nagsasagutan pa mismo sa telebisyon sa harap ng maraming manunood at ginagawang pang-debate ang kani-kaniyang mga Aklat na kanilang ginagamit din sa pangangaral. Ang iba naman, hindi pa kontento sa politika ng mundo, pilit pa itong dadalhin sa loob ng simbahan at sisirain ang kanilang sariling mga tao kapag hindi nila gusto. Makikita mong nangangaral o kaya ay umaawit harap ng palpito pero sa loob ay nagtatagong mga diyablo.

Kung iisipin, may naitutulong ba? Meron siguro, ang gawing mapurol ang utak ng mga tao at maitanim sa kanilang mga puso ang espiritu ng pagkakawatak-watak, pagkakagalit-galit at hindi pagkakasundo. Ang totoo, malaki din ang nagiging kontribusyon natin dito dahil patuloy nating sinusuportahan ang ganitong klase ng ideolohiya at sistema. Pano? Sa simpleng paraan lang, ang manahimik na lang.

Bago sana ipagmapuri kung gaano kalaki ang simbahan ay makita kung gaano kalaki ang bilang ng mga taong hindi man lang makakain kahit isang beses sa isang araw na kapag kanilang nakita at nadaanan sa lansangan ay hindi man lang kahit konti mabahaginan. Bago sana ipangaral sa iba ang asal na kabutihan ay matuto munang wag maging mapanghusga sa mga taong sa mata nila ay makasalanan. Bago sana ipamalita ang pinaniniwalaang kaligtasan ay makita sa kanilang buhay ang totoong pagmamahal sa kapwa at mga taong nasasakupan. Kung hindi, malamang ay mas makakatulong pa nga ang hindi pagsasalita ng bibig at paghahambog ng katawan.

Kaya naman, sa aking konklusyon, hindi relihiyon ang nagbubuklod sa mga tao, madalas ay ito pa nga ang gumagawa ng dibisyon sa bawat isa para magkasundo. Pero kung maisasabuhay sana ng lahat ang mga sinabi sa bersikulo sa itaas, magiging mas maganda siguro ang mundo.

Hindi sapat! Hindi sapat ang tatlong taon sa pampang para makalimutan ang isa sa pinakagusto mo talagang gawin sa buhay. Dadating talaga ang panahon na lalangoy kang muli kahit paunti-unti. Pero sa totoo lang, nakakapanibago din,nahirapan akong mag-isip kung ano ang isusulat kong intro.

Anu-ano ba ang mga lumipas na balita sa buhay ko? (Wag mong basahin kung hindi ka interesado)

Una, nawala ako sa ministeryo na dati kong kinabibilangan. Sabihin na lang natin na hindi talaga maganda ang nagiging bunga pag hinaluan nang politika ang isang bagay lalo na kung sa loob pa mismo ng simbahan, tsk tsk tsk. Pero syempre, hindi ko na masyadong iha-highlight at baka sumikat pa. Hindi magandang ehemplo sa publiko ang mga taong punong-puno ng mga kasinungalingan sa buhay.

Talon na tayo sa pangalawa. Medyo nag-upgrade ang job description ko, from Graphic Artist to Webmaster! (insert konting kayabangan here). Salamat nga pala sa company na 8 taon ko nang pinaglilingkuran, ang Folsom Arts. Grabe lang! Dati, kahit Microsoft Word ay hindi ko alam gamitin, ngayon umi-HTML na kahit konti, at syempre, sakin din ang pagde-design ng website interface. And I can say, I really love the job!

At ang pangatlo, goodbye singleness! Nagkarun na ako ng isang mabait, maunawain, mapag-alaga, at napaka-mapagmahal na asawa, si Lenlen, ang kalahating parte ng buhay ko. Ang isa sa mga muling bumuhay sa aking mga daliri para muling magsulat.

Ano ba ang mga nagbago? Same old Gene pa din naman, mas seryoso lang ng konti, mas prangka, mas sensitibo, at mas matalim… Kaya mag-ingat… Nakakahiwa.

Salamat sa lahat ng followers sa Tumblr account ko na nanatili, although halos 1K din ang nabawas sa inyo, ok lang yan! Sabi nga ni Jun Subayton, “Magiging maayos din ang lahat.”

At sa mga hindi pa nakakaalam ng iba kong blog, kung interesado lang naman kayo, bisitahin nyo din ako sa Blogspot at Wordpress.

Kita-kits na lang sa mga meet-up kung palarin na makapunta pa din ako.

Adios!

Dasmariñas, Cavite. Dito ako nakatira. At ngayon ay ito din ang dahilan kung bakit ko kailangang mag-post ngayon kahit na marami pa akong dapat gawin. Parang sinapian ako ng sampung halimaw at gusto kong pumatay ng tao pagkatapos kong mapanuod ang video kaninang umaga. Siyam na taong gulang na babae, namatay dahil ginahasa ng mga kapitbahay nya. Take note, hindi sya pinatay, namatay sya dahil hindi na kinaya ng katawan nya ang kababuyang ginawa ng mga kapitbahay nya sa kanya. Well, 12 araw lang naman syang paulit-ulit na pinagparausan ng mga pusakal na yun habang iginapos sa isang abandunadong gusali. Eto pa ang pinakamalupet, kasama pa sila sa libing at sila pa mismo ang nagbuhat ng kabaong ng kawawang bata bago ito ilagay sa kanyang huling hantungan. Noong Disyembre 25 nung nakaraang taon pa sya nawawala (araw pa mismo ng Pasko!) at ngayon lamang natuklasan ng pamilya nya kung sino ang mga suspek.   Nahihirapan din ako mag-komento lalo na’t masyado nang makabago ang panahon ngayon, na kapag nagsalita ka ng hindi maganda sa mga taong tulad nila ay baka ikaw pa ang lumabas na masama. Tulad nalang nung Indian guru (teacher/preacher) na sinisi pa ang gang rape victim na pinatay din ng mga rapists nya sa India, kung naaalala nyo pa ang balita (source).   Kung sa bagay, Diyos nga lang din talaga ang huhusga pagdating ng panahon. Talagang nalungkot lang ako at nagalit lalo na at dito pa sa pinagmamalaki kong siyudad sila galing, at tatlong baranggay lang ang layo samin. Pero nandyan na yan. Panalangin nalang para sa mga naulila at agarang hustisya para sa batang biktima. Sana ay may aral din itong maibigay sa ibang mga magulang na mas maging mapagbantay pa sa kanilang mga anak lalo na at mga bata.