rüyalardan nefret etmeye başladım bugün.

Bir rüyaymış bu sonu uyanmak.

dedim ki. sırtı, kalbini taşımaktan ağrıyan, kalbi kendine yük olan bir kadın. bu yükü nereye nasıl indirsin.

Alelade bir bir küskünlük değil yolumun ördüğü duvarlar.

Nelere esir oldun, neyin kölesisin yine? Kimlere esir oldun, kimin hevesisin yine?

"keşke bi cümlenle yıkılmasaydım. kalkmak için yine bi cümlene ihtiyacım olmazdı."

bu kirli dünyaya, merhametsiz kalplere çok fazla anlam yükledik.

“nedenlerin yakasına yapışan ellerimi çekeli çok oldu. yorgunluğum her şeyden vazgeçecek kadar ağır.”

Üstüne gitmeden, akışına bırakıp sabırla beklediğim her şey sonunda güzellikler getirdi bana. Zorlamak ve kendimi yıpratmak büyük yanlışımmış.

Hiç bir hayal eceliyle ölmez,mutlaka bir katili vardır

 "Müthiş yükselişler, berbat düşüşler ve yatışmayan stres" 

“oysa ki sen, hâlâ bende esen eski kavak yelisin.”